Groot-Duitse richting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Groot-Duitse richting was het streven in de 19de eeuw om alle Duitstalige landen in Midden-Europa te verenigen onder één leidend land. Dit zou dan een soort hernieuwd Heilige Roomse Rijk moeten worden met globaal dezelfde grenzen. In tegenstelling hiermee was de Klein-Duitse richting, vooral gepropageerd door de Pruisische eerste minister Bismarck die de traditionele leider van de Duitstalige landen, Oostenrijk, wilde vervangen door Pruisen. Oostenrijk, dat zich hiertegen natuurlijk verzette, zou daarom buitengesloten moeten worden. De Klein-Duitse richting won het pleit toen Oostenrijk in 1866 de Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog verloor en tevens zijn vooraanstaande positie in de Duitse landen. In 1871 werd het onder Pruisische leiding staande Duitse Keizerrijk uitgeroepen waarvan Oostenrijk geen deel uitmaakte.