Guido Westerwelle
| Guido Westerwelle | ||||
 |
||||
| Geboren | 27 december 1961 Bad Honnef, Duitsland |
|||
| Politieke partij | FDP | |||
| Partner | Michael Mronz | |||
| Beroep | Politicus Advocaat |
|||
| Religie | Rooms-katholiek [1] | |||
| Minister van Buitenlandse Zaken | ||||
| Huidige functie | ||||
| Aangetreden | 28 oktober 2009 | |||
| President | Angela Merkel | |||
| Voorganger | Frank-Walter Steinmeier | |||
| Vicekanselier van Duitsland | ||||
| Huidige functie | ||||
| Aangetreden | 28 oktober 2009 | |||
| President | Angela Merkel | |||
| Voorganger | Frank-Walter Steinmeier | |||
| Voorzitter van de FDP | ||||
| Huidige functie | ||||
| Aangetreden | 2001 | |||
| Voorganger | Wolfgang Gerhardt | |||
|
||||
Guido Westerwelle (Bad Honnef, 27 december 1961) is een Duits politicus en voorzitter van de FDP. Sinds 28 oktober 2009 is hij minister van Buitenlandse Zaken.
Inhoud |
[bewerken] Carrière
Westerwelle ging naar school in Oberdollendorf, Königswinter en Bonn en behaalde het Abitur in 1980. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Bonn en legde het staatsexamen af in 1987 en 1991, waarna hij een erkend advocaat werd. In 1994 promoveerde hij tot doctor in de rechten via afstandsonderwijs aan de FernUniversität Hagen.
Van 1983 tot 1988 was hij voorzitter van de Junge Liberale, en van 1994 tot 2001 secretaris-generaal van de FDP. In 2002 stelde hij zich als eerste FDP'er kandidaat voor het ambt van bondskanselier, in het kader van het "Projekt 18", verwijzend naar het beoogde percentage stemmen en de Duitse kiesleeftijd. Hij zette een strategie voort die was ingeleid door de omstreden Jürgen Möllemann, partijleider in Noordrijn-Westfalen. Zijn verkiezingscampagne trok de aandacht: hij posteerde zich met zijn schoenzolen naar de camera, waarop „18” stond afgedrukt. Maar in 2002 en ook in 2005 hadden CDU/CSU en FDP samen niet voldoende stemmen om samen een coalitie te vormen. Tijdens de grote coalitie (2005-2009) was Westerwelle leider van de grootste oppositiefractie.
In 2009 haalde de FDP het beste resultaat in haar geschiedenis, 14,6 procent. Westerwelle werd minister van Buitenlandse Zaken in een CDU/CSU-FDP-coalitie onder Angela Merkel.
[bewerken] Standpunten
De klemtonen van de partij liggen van oudsher op economie en onderwijs, en de FDP kiest resoluut voor de vrije markt. In 2009 voegde Westerwelle een aanzienlijk aantal beleidslijnen toe die meer de focus op mensenrechten, vrijzinnigheid en sociale zekerheid legden. Westerwelles FDP verdedigde de vrije meningsuiting en verzette zich tegen het rookverbod. Nadat de FDP in 2008 met kanselier Merkel in aanvaring was gekomen, verklaarde Westerwelle dat, hoewel een verbond met de CDU natuurlijker ware, hij toenaderingen van de sociaaldemocraten niet zou afslaan. Hiermee opende hij de deur naar een zogenaamde verkeerslichtcoalitie: rood, geel en groen. Het centrumlinkse Bündnis 90/Die Grünen stond evenwel sterk afkerig tegenover een dergelijke formule. Zij beschouwen Westerwelle als een tactloze provocateur.[bron?]
De onafhankelijke koers van Westerwelle zorgde er in het voorjaar van 2009 voor dat de liberalen, ondanks de globale recessie, in de opiniepeilingen hoger scoorden dan Die Linke, hetgeen tegen alle verwachtingen inging.
Westerwelle is homoseksueel; zijn partner is de paardenrennenmanager Michael Mronz. Hij staat bekend als een gevat iemand die graag geestige oneliners strooit. Voorts is hij een fervent liefhebber van dassen, wat hem in 2001 de prijs voor ‘dassenman van het jaar’ opleverde. Hij woont afwisselend in Bonn en Berlijn.
[bewerken] Publicaties
- 1994 Das Parteienrecht und die politischen Jugendorganisationen
- 1997 Von der Gefälligkeitspolitik zur Verantwortungsgesellschaft
- 1998 Neuland: Einstieg in einen Politikwechsel
- 1999 Neuland. Die Zukunft des deutschen Liberalismus
- 2002 Mein Buch zur Wahl
[bewerken] Externe links
 |
Zie de categorie Guido Westerwelle van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
