Herreys

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Herreys was een Zweedse popgroep die uit drie broers bestond, Richard, Louis en Per Herrey (1971-1987, 1994).

In het begin behoorde ook hun zus Marie tot de groep (1971-1977, 1985).

In 1984 wonnen ze Melodifestivalen en mochten ze hun vaderland vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival in Luxemburg. Het was een jaar met heel sterke deelnemers, maar toch konden ze Zweden een tweede songfestivalzege bezorgen met het aanstekelijke Diggi-loo, Diggi-ley. In 2005 maakte Richard nog zijn opwachting bij Congratulations, de verjaardagsshow van het songfestival. In februari van 2006 bracht hij ook zijn eerste solo-album uit, Jag e Kung.

Tijdens de finale van het Eurovisiesongfestival op 11 mei 2014 waren de Herreys te zien in een filmpje over het museum die de geschiedenis bevat over het Songfestival. Al zingend in het Zweeds (Diggi-Loo, Diggi-Ley) passeren ze een van de presentatoren in kleding die ze ook droegen in 1984, compleet met gouden schoenen. Richard, Per en Johnny Logan waren zelf ook aanwezig in het publiek van de finale en kwamen zelfs even kort in beeld.


Geschiedenis[bewerken]

Toen Richard zeven jaar was, liep hij tijdens een vakantie met zijn vader in Spanje op straat. Hij hoorde op een gegeven moment muziek vanuit een raam en danste op de muziek. Vader Willy stond versteld en besloot voort te bouwen op Richards talenten. Per speelde op jonge leeftijd al gitaar en componeerde zijn eigen liedjes. Het duurde niet lang voordat er besloten werd een popgroep op te richten bestaande uit Louis, Per, Richard en Marie Herrey.

In de jaren zeventig gaven ze regelmatig optredens met zelfgemaakte liedjes. Eind jaren zeventig verliet zus Marie de groep, omdat ze andere interesses had.

Om hun talenten verder te ontwikkelen besloot de vader met het gezin in 1981 te verhuizen naar Los Angeles om daar een dans- en showopleiding te volgen. Hierdoor spraken de broers later vloeiend Engels. Ze begonnen met hun opleiding aan de Dupree Dance Academy. Met name Richard werd gevraagd voor diverse commercials en hij had een klein rolletje in de televisieserie 'Fame' als danser.

In het jaar 1984 beleefden de Herreys hun hoogtepunt. Ze wonnen het Eurovisiesongfestival en waren sindsdien niet meer weg te slaan bij het Zweedse publiek. Ze maakten vele liedjes en albums die goed ontvangen werden in Zweden, maar ze konden het succes dat ze hadden met Diggi-loo Diggi-ley niet meer evenaren. Daardoor lukte het niet meer om in de internationale hitlijsten te staan.

Na de single 'Din telefon' veranderde de groep in 1986 van stijl en uiterlijk: van brave fashion-jongetjes in het popgenre stapte de groep over naar rock-'n-roll. In 1987 besloot Louis om uit de groep te stappen, nadat ze hadden opgetreden in Tivoli Kopenhagen. Hiermee viel ook meteen het besluit om te stoppen met de popgroep. Een nieuw studioalbum zat er niet meer in, maar wel brachten ze een livealbum uit van hun laatste optreden in Tivoli met bijhorende single.

Sindsdien zijn de broers elk een andere weg ingeslagen, maar hebben nog zeer goed contact met elkaar. Per is onder meer advocaat en schrijver, Louis is leraar in the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints en Richard bracht in 1989 zijn eerste solosingle uit 'Who`s responsible', maar die raakte al snel in de vergetelheid. Richard is de enige van de drie broers die nog actief is in de media en optreedt.

Hun liedjes zijn nog steeds geliefd bij hun vele fans, jong en oud. Van al hun nummers zijn diverse versies gemaakt die echter tot op heden niet allemaal zijn uitgebracht. Albums als Herreys Story en Gyllene Hits hebben hiervan gebruik gemaakt en een groot gedeelte daarvan uitgebracht.

De reünies[bewerken]

In 1995 kwamen de broers na zeven jaar weer bij elkaar om een album op te nemen.

De Herreys maken tegenwoordig geen nummers meer, maar treden af en toe op om een medley te zingen of om Diggi-loo Diggi-ley ten gehore te brengen.

Er wordt vaak opgemerkt dat Richard bij reünies de frontman is en de hoofdzang op zich neemt tijdens het uitvoeren van Diggi-loo Diggi-ley in plaats van Per die oorspronkelijk de hoofdzang deed. Richard heeft tegenwoordig meer landelijke bekendheid als artiest en Per heeft zich eind jaren tachtig teruggetrokken uit de media; daarom is het logischer dat Richard de frontman is.

Songfestivals[bewerken]

Ze hebben er in totaal drie gewonnen: Melodifestivalen: Grand Prix (1984), Eurovisie songfestival (1984), en Sopot `85 (1985).

Discografie[bewerken]

In 1980 tekenden ze een contract bij platenlabel 'Mariann' en in 1986 stapten ze over naar 'Lasermusic'. Voor 'Där vindarna möts' tekenden ze een contract met 'Pickwick'. 'Kavan' bracht in 1995 enkele oude albums van hen opnieuw uit op CD. Voor de compilatiealbums hebben meerdere platenlabels de cd's uitgebracht zoals 'Rhino', 'Warner Swede' en 'As is'.

Studioalbums:

  • Herrey`s (Een in eigen beheer uitgebrachte LP) (1983)
  • Diggi-loo Diggi-ley (LP: 1984, iTunes: 2011)
  • Crazy People (1985)
  • Not Funny (1985)
  • Different I's (LP: 1986, CD: 1986,1995)
  • Där vindarna möts (1995)

EP`s:

  • Varje liten droppe regn (1984)
  • Herrey (1992) (in beperkte oplage en in eigen beheer uitgebracht)

Livealbum:

  • Live in Tivoli (LP: 1987, CD: 1987,1995)

Compilatieablums:

  • Sopot `85 (The best of the Herreys) (1985)
  • Herreys Story (LP: 1986, CD: 1995)
  • The Hits (1995)
  • Gyllene Hits (2002)
  • Greatest hits (2010)

Singles[bewerken]

  • "Crazy people" / "I'm so sorry" (1981)
  • "You" / "I see the love" (1982)
  • "Kall som is" / "Mirror, mirror" (1984)
  • "Kall som is" / "Hey boy, hey girl" (1984)
  • "Mirror, mirror" / Turn, Turn, Turn (1984)
  • "Mirror, mirror" / Turn, Turn, Turn Promo-Germany (1984)
  • "Diggi-Loo-Diggi-Ley" / "Mirror, mirror" (1984)
  • "Diggi-Loo-Diggi-Ley" (Zweedse versie / Engelse versie) (1984)
  • "Diggi-Loo-Diggi-Ley" / "Every song you sing" (1984)
  • "Diggi-Loo-Diggi-Ley" / "Mitt hjärta slår samma slag" (1984)
  • "Summerparty" / " People say it's in the air" (1985)
  • "People say it's in the air" / "I'm so sorry" (1985)
  • "Varje liten droppe regn" (EP) (1985)
  • "People from Ibiza" / "Sommarparty" (1985)
  • "Din telefon" / "Why Why" (1985)
  • "Din telefon" / "Candy Girl" (1985)
  • "Chinese Temptation" / "Sweet Love" (7 inch) (1986)
  • "Chinese Temptation" / "Sweet Love" (12 inch) (1986)
  • "Freedom" / "Little Pretty Girl" (1987)
  • "Min ensamma vrå" / "Livet i dig" (1994)
  • "Öppna dina ögon" / "Hanna" (1994)
  • "Här vill jag leva" / "Hon ger dig allt" (1994)
Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Diggi-loo diggi-ley 1984 19-5-1984 5 8 Alarmschijf

Externe link[bewerken]