Congratulations: 50 Jaar Eurovisiesongfestival

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Congratulations: 50 Years of Eurovision Song Contest
Gastland Vlag van Denemarken Denemarken
Locatie Forum København, Kopenhagen
Omroep DR
Datum 22 oktober 2005
Presentator Katrina Leskanich
Renārs Kaupers
Winnaar
Land Vlag van Zweden Zweden
Lied Waterloo
Artiest ABBA
Tekst Stikkan Anderson
Componist Benny Andersson
Björn Ulvaeus
Andere gegevens
Stemgegevens In de eerste ronde verdeelt elk land 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 en 12 punten. In de tweede ronde verdeelt elk land 6, 7, 8, 10 en 12 punten aan de beste vijf liedjes uit de eerste ronde
Aantal landen 14
Openingsact Katrina Leskanich
Intervalact Riverdance
Johnny Logan
Nicole & Hugo
Ronan Keating

Congratulations (Engels voor gefeliciteerd) is de verjaardagsshow van het Eurovisiesongfestival die op 22 oktober 2005 werd uitgezonden ter ere van 50 jaar songfestival.

De show zou plaatsvinden in de Royal Albert Hall in Londen, maar het Verenigd Koninkrijk bedacht zich en het evenement verhuisde naar Kopenhagen. Het zou al de derde keer in vijf jaar zijn dat deze stad een songfestivalevenement organiseerde (Eurovisiesongfestival 2001 en Junior Eurovisiesongfestival 2003).

Gedurende enkele weken konden mensen online hun stem uitbrengen op hun favoriete songfestivallied van de voorbije 50 jaar. Na de stemming voegde de EBU nog vier liedjes erbij en maakte deze bekend. Elf liedjes waren voormalige winnaars, twee ervan haalden de tweede plaats en eentje was derde.

De liedjes werden uitgezonden zoals ze vroeger op het scherm kwamen. Johnny Logan, de Olsen Brothers, Dana International, Brotherhood of Man, Sertab Erener en Amaya, Carlos & José van Mocedades kwamen tijdens het liedje op het podium en zongen een stukje live. Helena Paparizou zong zelfs het hele liedje live.

Na een eerste ronde bleven er vijf liedjes over voor de tweede ronde.

Plaats Land Artiest Lied Punten Originele deelname
1 Vlag van Zweden Zweden ABBA Waterloo 329 (331) 1ste in 1974
2 Vlag van Italië Italië Domenico Modugno Nel blu dipinto di blu (Volare) 267 (200) 3de in 1958
3 Vlag van Ierland Ierland Johnny Logan Hold me now 262 (182) 1ste in 1987
4 Vlag van Griekenland Griekenland Helena Paparizou My number one 245 (167) 1ste in 2005
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Brotherhood of Man Save your kisses for me 230 (154) 1ste in 1976
6 Vlag van Denemarken Denemarken Olsen Brothers Fly on the wings of love (111) 1ste in 2000
7 Vlag van Duitsland Duitsland Nicole Ein bißchen Frieden (106) 1ste in 1982
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Cliff Richard Congratulations (105) 2de in 1968
9 Vlag van Turkije Turkije Sertab Erener Everyway that I can (104) 1ste in 2003
10 Vlag van Zwitserland Zwitserland Céline Dion Ne partez pas sans moi (98) 1ste in 1988
11 Vlag van Spanje Spanje Mocedades Eres tú (90) 2de in 1973
12 Vlag van Ierland Ierland Johnny Logan What's another year (74) 1ste in 1980
13 Vlag van Israël Israël Dana International Diva (39) 1ste in 1998
14 Vlag van Luxemburg Luxemburg France Gall Poupée de cire, poupée de son (37) 1ste in 1965
  • Tussen haakjes de punten die in de eerste ronde vergaard werden.

De show werd gepresenteerd door Katrina Leskanich (Katrina & The Waves, winnaar in 1997) en Renars Kaupers die Letland in 2000 naar een derde plaats zong met zijn groep Brainstorm.

Tijdens het programma werden enkele compilatiebeelden vertoond van de voorbije 50 jaar en vele oud-deelnemers kondigden liedjes aan of zongen zelf mee in een medley die werd gebracht. De aanwezigen waren: Carola, Massiel, Dana International, Birthe Wilke, Anne-Marie David, Sandra Kim, Elisabeth Andreassen, Hanne Krogh, Olsen Brothers, Emilija Kokić, Marie Myriam, Sertab Erener, Cheryl Baker en Lys Assia.

Cliff Richard en Nicole gaven een videoboodschap omdat ze er niet bij konden zijn.

Een van de hoogtepunten was toen Nicole & Hugo op het podium kwamen. Het duo werd al het hele programma gehypet omdat ze in alle compilatiefilmpjes te zien waren. Erg vreemd daar het duo slechts laatste eindigde in 1973, maar ze hadden een mooie carrière en waren één van de eersten die dansten en zongen op het songfestivalpodium. De hele zaal moest van de presentators zelfs roepen We want to see Nicole & Hugo. Het duo trad op in dezelfde paarse pakken als die ze tijdens hun Eurovisie-optreden in 1973 droegen.

De medleys werden gezongen door:

De laatste medley werd gezongen door Eimear Quinn, Charlie McGettigan, Jakob Sveistrup en Linda Martin.