Eurovisiesongfestival 1974

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eurovisiesongfestival 1974
Eurovision Song Contest 1974
Gastland Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Locatie Brighton Dome, Brighton
Omroep BBC
Datum 6 april 1974
Presentator Katie Boyle
Winnaar
Land Vlag van Zweden Zweden
Lied Waterloo
Artiest ABBA
Tekst Stikkan Anderson
Componist Benny Andersson
Björn Ulvaeus
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt naar eigen inzicht 10 punten over alle liedjes
Aantal landen 17
Intervalact The Wombles
Chronologie
◄ 1973 1975 ►

Het Eurovisiesongfestival 1974 was het negentiende Eurovisiesongfestival en vond plaats op 6 april 1974 in Brighton, Engeland. Het programma werd gepresenteerd door Katie Boyle. Van de 17 deelnemende landen won Zweden met het nummer Waterloo, uitgevoerd door ABBA. Dit lied kreeg 24 punten, 14% van het totaal aantal punten. Met 18 punten werd Italië tweede, gevolgd door Nederland op de derde plaats met 15 punten.

De Portugese inzending E depois do adeus speelde drie weken later, op 25 april, een belangrijke rol tijdens de Anjerrevolutie. Het was namelijk het signaal voor de oppositie dat het moment was aangebroken voor de omwenteling.[1][2][3]

Italië zond het festival niet rechtstreeks uit. Het nummer ‘si’ (ja) zou als mogelijke propaganda te veel invloed kunnen hebben op de uitkomst van een referendum over scheiden.[4][5]

Interludium[bewerken]

Tijdens het tellen van de stemmen was er muziek, gespeeld door The Wombles.

Puntentelling[bewerken]

Stemstructuur[bewerken]

Dit jaar greep men terug op het systeem dat gold van 1957 tot en met 1961 en van 1967 tot en met 1970: elk land had tien juryleden, die elk 1 punt aan een liedje gaven. Stemmen op het eigen land is niet toegestaan [4].

Score bijhouden[bewerken]

De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing. De deelnemende landen stonden in het Engels op het bord. Achter elk land stond het totaal aantal punten De gegeven punten werden gelijk bij het totaal van het land opgeteld. Het land dat gebeld werd, werd verlicht.

Stemmen[bewerken]

Het opbellen van de landen gebeurde op gelote volgorde. Het geven van de punten gebeurde in volgorde van optreden, niet in volgorde van aantal punten. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans. De presentatrice herhaalde het land en de punten in de andere taal. In zowel het Frans als Engels gebruikte zij daarvoor het woord soms points en soms "votes".

Beslissing[bewerken]

Italië gaf als laatste punten door, maar Zweden was eigenlijk al de winnaar. Hoewel België, als voorlaatste stemmer, geen punten had gegeven, waren de 24 punten alleen nog maar theoretisch in te halen. Het dichtst bij koploper Zweden was Italië zelf met 18 punten. Alleen als Italië alle 10 de punten aan één land zou geven, dan maakte Nederland (op dat moment 15 punten) nog kans om te winnen terwijl Monaco (14 punten) gelijk zou komen met Zweden. Echter, Italië verdeelde zijn punten waarna Zweden als winnaar werd uitgeroepen.

Fout[bewerken]

De 2 punten die Spanje gaf aan Ierland leidden tot een fout op het bord: Ierland had 8 punten en dat werd verhoogd naar 20 in plaats van 10. Dit werd nog tijdens de puntentelling van Spanje hersteld.

Resultaat[bewerken]

Plaats Land Artiest(en) Lied Punten
1 Vlag van Zweden Zweden ABBA Waterloo 24
2 Vlag van Italië Italië Gigliola Cinquetti Si 18
3 Vlag van Nederland Nederland Mouth & MacNeal I see a star 15
4 Vlag van Luxemburg Luxemburg Ireen Sheer Bye bye, I love you 14
Vlag van Monaco Monaco Romuald Figuier Celui qui reste et celui qui s'en va 14
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Olivia Newton-John Long live love 14
7 Vlag van Ierland Ierland Tina Reynolds Cross your heart 11
Vlag van Israël Israël Poogy Natati la khaiai 11
9 Vlag van België België Jacques Hustin Fleur de liberté 10
Vlag van Spanje Spanje Peret Canta y sé feliz 10
11 Vlag van Griekenland Griekenland Marinella Krassi, thalassa ke t'agori mou 7
12 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië Korni Moja genericija 6
13 Vlag van Finland Finland Carita Holmström Keep me warm 4
14 Vlag van Noorwegen Noorwegen Anne Karine Strøm & Bendik Singers The first day of love 3
Vlag van Portugal Portugal Paulo de Carvalho E depois do adeus 3
Vlag van Duitsland Duitsland Cindy & Bert Die Sommermelodie 3
Vlag van Zwitserland Zwitserland Piera Martell Mein Ruf nach dir 3

Deelnemers[bewerken]

Oude bekenden[bewerken]

Gigliola Cinquetti had al eens gewonnen in 1964 maar moest nu genoegen nemen met de 2de plaats. Anne Karine Strøm stond het jaar daarvoor ook op het songfestival, toen als lid van de Bendik Singers. Romuald had Monaco al eens vertegenwoordigd in 1964 en Luxemburg in 1969.

Nationale keuzes[bewerken]

In Finland deden Marion Rung (Eurovisiesongfestival 1962 en 1973), Lasse Mårtenson (Eurovisiesongfestival 1964) en Markku Aro (Eurovisiesongfestival 1971) opnieuw mee, maar geen van hen kon winnen. In Noorwegen deed Ellen Nikolaysen mee die vorig jaar als één van de Bendik Singers zong op het songfestival, ditzelfde jaar zou ze nog het Wereldsongfestival op haar naam schrijven. Bij Jugovizija ook veel bekend volk met Zdravko Colic die er vorig jaar nog bij waren, Terez Kesovija (Eurovisiesongfestival 1966 en 1972) en Eva Srsen (Eurovisiesongfestival 1970). In Zwitserland waren Peter, Sue & Marc er opnieuw bij.

Terugtrekkende landen[bewerken]

Debuterende landen[bewerken]

Kaart[bewerken]

██ Deelnemende landen

██ Landen die al meegedaan hadden en dit jaar niet meedoen

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties