Eurovisiesongfestival 1974

Eurovisiesongfestival 1974
Eurovision Song Contest 1974
Gastland	Verenigd Koninkrijk
Locatie	Brighton Dome, Brighton
Omroep	BBC
Datum	6 april 1974
Presentator	Katie Boyle
Winnaar
Land	Zweden
Lied	Waterloo
Artiest	ABBA
Tekst	Stikkan Anderson
Componist	Benny Andersson Björn Ulvaeus
Andere gegevens
Stemgegevens	Elk land verdeelt naar eigen inzicht 10 punten over alle liedjes
Aantal landen	17
Intervalact	The Wombles
Chronologie
◄ 1973  1975 ►

Het Eurovisiesongfestival 1974 was het negentiende Eurovisiesongfestival en vond plaats op 6 april 1974 in Brighton, Engeland. Het programma werd gepresenteerd door Katie Boyle. Van de 17 deelnemende landen won Zweden met het nummer Waterloo, uitgevoerd door ABBA. Dit lied kreeg 24 punten, 14% van het totaal aantal punten. Met 18 punten werd Italië tweede, gevolgd door Nederland op de derde plaats met 15 punten.

De Portugese inzending E depois do adeus speelde drie weken later, op 25 april, een belangrijke rol tijdens de Anjerrevolutie. Het was namelijk het signaal voor de oppositie dat het moment was aangebroken voor de omwenteling.

Italië zond het festival niet rechtstreeks uit. Het nummer ‘si’ (ja) zou als mogelijke propaganda te veel invloed kunnen hebben op de uitkomst van een referendum over scheiden.

Interludium

Tijdens het tellen van de stemmen was er muziek, gespeeld door The Wombles.

Puntentelling

Stemstructuur

Dit jaar greep men terug op het systeem dat gold van 1957 tot en met 1961 en van 1967 tot en met 1970: elk land had tien juryleden, die elk 1 punt aan een liedje gaven. Stemmen op het eigen land is niet toegestaan .

Score bijhouden

De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing. De deelnemende landen stonden in het Engels op het bord. Achter elk land stond het totaal aantal punten De gegeven punten werden gelijk bij het totaal van het land opgeteld. Het land dat gebeld werd, werd verlicht.

Stemmen

Het opbellen van de landen gebeurde op gelote volgorde. Het geven van de punten gebeurde in volgorde van optreden, niet in volgorde van aantal punten. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans. De presentatrice herhaalde het land en de punten in de andere taal. In zowel het Frans als Engels gebruikte zij daarvoor het woord soms points en soms "votes".

Beslissing

Italië gaf als laatste punten door, maar Zweden was eigenlijk al de winnaar. Hoewel België, als voorlaatste stemmer, geen punten had gegeven, waren de 24 punten alleen nog maar theoretisch in te halen. Het dichtst bij koploper Zweden was Italië zelf met 18 punten. Alleen als Italië alle 10 de punten aan één land zou geven, dan maakte Nederland (op dat moment 15 punten) nog kans om te winnen terwijl Monaco (14 punten) gelijk zou komen met Zweden. Echter, Italië verdeelde zijn punten waarna Zweden als winnaar werd uitgeroepen.

Fout

De 2 punten die Spanje gaf aan Ierland leidden tot een fout op het bord: Ierland had 8 punten en dat werd verhoogd naar 20 in plaats van 10. Dit werd nog tijdens de puntentelling van Spanje hersteld.

Resultaat

Plaats	Land	Artiest(en)	Lied	Punten
1	Zweden	ABBA	Waterloo	24
2	Italië	Gigliola Cinquetti	Si	18
3	Nederland	Mouth & MacNeal	I see a star	15
4	Luxemburg	Ireen Sheer	Bye bye, I love you	14
	Monaco	Romuald	Celui qui reste et celui qui s'en va	14
	Verenigd Koninkrijk	Olivia Newton-John	Long live love	14
7	Ierland	Tina Reynolds	Cross your heart	11
	Israël	Poogy	Natati la khaiai	11
9	België	Jacques Hustin	Fleur de liberté	10
	Spanje	Peret	Canta y sé feliz	10
11	Griekenland	Marinella	Krassi, thalassa ke t'agori mou	7
12	Joegoslavië	Korni	Moja genericija	6
13	Finland	Carita	Keep me warm	4
14	Noorwegen	Anne Karine Strøm & Bendik Singers	The first day of love	3
	Portugal	Paulo de Carvalho	E depois do adeus	3
	Duitsland	Cindy & Bert	Die Sommermelodie	3
	Zwitserland	Piera Martell	Mein Ruf nach dir	3

Deelnemers

Oude bekenden

Gigliola Cinquetti had al eens gewonnen in 1964 maar moest nu genoegen nemen met de 2de plaats. Anne Karine Strøm stond het jaar daarvoor ook op het songfestival, toen als lid van de Bendik Singers. Romuald had Monaco al eens vertegenwoordigd in 1964 en Luxemburg in 1969.

Nationale keuzes

In Finland deden Marion Rung (Eurovisiesongfestival 1962 en 1973), Lasse Mårtenson (Eurovisiesongfestival 1964) en Markku Aro (Eurovisiesongfestival 1971) opnieuw mee, maar geen van hen kon winnen. In Noorwegen deed Ellen Nikolaysen mee die vorig jaar als één van de Bendik Singers zong op het songfestival, ditzelfde jaar zou ze nog het Wereldsongfestival op haar naam schrijven. Bij Jugovizija ook veel bekend volk met Zdravko Colic die er vorig jaar nog bij waren, Terez Kesovija (Eurovisiesongfestival 1966 en 1972) en Eva Srsen (Eurovisiesongfestival 1970). In Zwitserland waren Peter, Sue & Marc er opnieuw bij.

Terugtrekkende landen

•  Frankrijk was oorspronkelijk ook van plan om deel te nemen met het lied La vie a vingt cinq ans, gezongen door Dani. De Franse omroep trok zich echter terug omdat Georges Pompidou, de toenmalige Franse president, overleed in de week vóór het festival. (Zie ook Frankrijk op het Eurovisiesongfestival)

Debuterende landen

•  Griekenland

Kaart

██ Deelnemende landen

██ Landen die al meegedaan hadden en dit jaar niet meedoen

Zie ook

• Lijst van Eurovisiedeelnemers (alfabetisch) en/of naar jaar

Bronnen, noten en/of referenties

Landen op het Eurovisiesongfestival

Actief: Albanië · Armenië · Azerbeidzjan · België · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Macedonië · Malta · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland Inactief: Andorra · Bosnië en Herzegovina · Luxemburg · Marokko · Monaco · Polen · Portugal · Slowakije · Tsjechië · Turkije Mislukt: Kosovo · Libanon · Liechtenstein · Qatar · Tunesië Voormalig: Joegoslavië · Servië en Montenegro