Eurovisiesongfestival 2009
| Eurovisiesongfestival 2009 | ||
| Gastland |  Rusland |
|
| Locatie | Olympic Indoor Arena, Moskou | |
| Omroep | Rusland 1 | |
| Halve finale 1 | 12 mei 2009 | |
| Halve finale 2 | 14 mei 2009 | |
| Finale | 16 mei 2009 | |
| Regisseur | Andrey Boltenko | |
| Presentatoren | ||
| Halve finales | Natalia Vodianova en Andrey Malahov | |
| Finale | Ivan Urgant en Alsou | |
| Green room | Dmitry Shepelev | |
| Winnaar | ||
| Land |  Noorwegen |
|
| Lied | Fairytale | |
| Artiest | Alexander Rybak | |
| Tekst | Alexander Rybak | |
| Componist | Alexander Rybak | |
| Andere gegevens | ||
| Stemgegevens | Elk land verdeelt 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 en 12 punten, 50% via televoting, 50% via een vakjury | |
| Aantal landen | 42 (25 in finale) | |
| Terugkerend |  Slowakije |
|
| Terugtrekkend |  Georgië San Marino |
|
| Nul punten | ||
| Halve finale 1 |  Tsjechië |
|
| Openingsact | ||
| Halve finale 1 | The Tolmachevy Twins | |
| Halve finale 2 | Folk Orchestra | |
| Finale | Terem Quartet, Cirque du Soleil en Dima Bilan | |
| Intervalact | ||
| Halve finale 1 | Alexandrov Ensemble feat. t.A.T.u | |
| Halve finale 2 | Igor Moiseyev Ensemble | |
| Finale | Fuerza Bruta | |
| Chronologie | ||
◄2008 .svg){kind=small} 2010► |
||
Het Eurovisiesongfestival 2009 was de 54ste editie van deze internationale liedjeswedstrijd. Het werd gehouden in de Russische hoofdstad Moskou. De Noor Alexander Rybak werd de overduidelijke winnaar met het nummer Fairytale. Hij won het festival met 387 punten, 78,6% van het maximum mogelijke aantal, en een verbreking van het record van 292 punten dat Lordi tijdens het festival van 2006 haalde.
Inhoud |
Nieuwe opzet vanaf 2009 [bewerken]
In 2009 werden er in de finale van het songfestival enkele wijzigingen doorgevoerd. De EBU introduceerde hierin opnieuw een jury. De finale zou een 50/50 puntensysteem krijgen van televoting en professionele jury's. In de jury hadden enkel muziekprofessionals zitting die geen directe relatie met het Eurovisiesongfestival of de deelnemers hadden. De juryleden moesten werkzaam zijn bij radio, tv of in de muziekwereld. De tien liedjes van de vakjury met de hoogste score zouden gewaardeerd worden op de traditionele stemwijze van 1 tot 12 punten. De tien liedjes die via de televote het meeste stemmen kregen, werden op dezelfde manier gewaardeerd. Deze punten werden opgeteld en de top 10 die daaruit kwam zou de nationale uitslag zijn. Bij een gelijke stand gaf de televoting de doorslag.
De opzet van de halve finales werd niet gewijzigd. Net als in 2008 werden er, om de hoeveelheid liedjes te kunnen spreiden, twee halve finales gehouden. In beide halve finales gingen de beste negen van de televoters door naar de finale, aangevuld met een lied dat door de jury gekozen werd. Hier kwam na het festival echter felle kritiek op: zowel in de eerste als in de tweede halve finale vielen de nummers tien (Macedonië en Servië) uit de boot omdat de jury voor lager geklasseerde landen (Finland en Kroatië) koos. Ook in 2008 was dit het geval in één halve finale. Toen werd Zweden opgevist ten nadele van (opnieuw) Macedonië. Dit zou dan ook het laatste festival zijn waar deze procedure gevolgd werd. In 2010 werd het systeem van de finale, met jury en televoting gecombineerd, doorgetrokken naar de halve finales.
De finale telde zodoende 25 landen: Tweemaal 10 landen uit de halve finales, aangevuld met de grote vier landen en het gastland.
Puntentelling [bewerken]
Halve finales [bewerken]
De punten die landen gaven voor de optredens in de halve finales worden tijdens de uitzendingen niet bekendgemaakt. De presentatoren halen uit tien enveloppen de namen van de landen die doorgaan naar de hele finale. Dit jaar gebeurde dit virtueel: alleen op het beeldscherm waren ronddraaiende enveloppen te zien waaruit de namen en vlaggen van de landen kwamen.
Finale [bewerken]
Voor de puntentelling in de finale werd een videopresentatie als scorebord gebruikt. Het oproepen van de landen ging via beeldverbinding. Omdat niet alle landen deelnamen aan de finale werd de volgorde van punten geven bepaald door loting.
De lagere punten verschijnen zonder toelichting op het scherm. Enkel de 8, 10 en 12 worden door de vertegenwoordigers van elk land voorgelezen.
Het doorgeven van de punten gebeurde volgorde van laag naar hoog. Eén van de presentatoren het land en de punten alleen herhaalde in de andere taal (Frans of Engels) dan waarin ze gegeven werden.
De gegeven punten werden zichtbaar gemaakt door deze achter de landnaam te plaatsen, vóór de totaalscore van het land. De volgorde van de landen op beeld veranderde naarmate de puntentelling vorderde: steeds stonden de landen op volgorde van punten. Onderaan het beeld liep een voortgangsbalk waarin stond aangegeven hoeveel landen al gestemd hadden. Na ieder land werd het land dat twaalf punten had ontvangen getoond vanuit de green room waarbij de top drie van dat moment in beeld stond. Af en toe kwamen er clips in beeld van de landen uit de top drie.
Al na de eerste doorgegeven punten was het duidelijk dat Noorwegen favoriet was: halverwege de puntentelling, na 21 landen was het verschil tussen Noorwegen en de nummers twee opgelopen tot bijna 100 punten. Estland gaf als 31e land de stemmen door waarna Noorwegen (301 punten) niet meer in te halen was: er moesten nog 11 jury's komen, waaronder die van Noorwegen zelf, maar het verschil met Azerbeidzjan (153) was te groot. De strijd om de tweede plaats echter bleef tot het laatst spannend: de laatste punten van het festival werden gegeven door Noorwegen. Azerbeidzjan kreeg 10 punten, waardoor het op de tweede plaats terecht kwam en IJsland naar de derde plaats schoof. De 12 punten gingen echter naar IJsland, waardoor dit land toch op de tweede plaats eindigde.
Finale [bewerken]
Noorwegen nam al bij het begin van de telling de leiding en stond die niet meer af. Uiteindelijk won Alexander Rybak met een monsterscore van 387 punten, bijna 100 meer dan het vorige record van Finland in 2006. De spannendste strijd speelde zich achter Noorwegen af, waar IJsland en Azerbeidzjan tot op het laatst streden voor het zilver. Uiteindelijk kon Yohanna de tweede plaats in de wacht slepen, Azerbeidzjan werd derde. Helemaal onderaan eindigde Finland.
België gaf in de finale 1 punt aan Frankrijk, 2 aan Duitsland en 3 aan Azerbeidzjan. Voor Moldavië hadden de Belgen vier punten veil, voor Griekenland vijf en zes voor Portugal. De hoogste punten waren voor Armenië (7), Israël (8), uiteindelijke winnaar Noorwegen (10) en Turkije (12).
Nederland gaf één punt aan Griekenland, twee aan Duitsland, drie aan het Verenigd Koninkrijk, vier aan Bosnië en Herzegovina, vijf aan Armenië en zes aan Frankrijk. Daarnaast gaf men zeven punten aan IJsland, acht aan Turkije en tien aan Azerbeidzjan. De twaalf punten gingen uiteindelijk naar winnaar Noorwegen.
Eerste halve finale [bewerken]
De eerste halve finale werd gewonnen door IJsland. Turkije volgde op de voet en werd tweede, het brons was weggelegd voor Bosnië en Herzegovina. Daarnaast plaatsten ook Zweden, Armenië, Malta, Israël, Portugal, Roemenië en Finland zich voor de finale. Opmerkelijk was dat Finland pas twaalfde werd, maar door de jury werd opgepikt en toch doorstootte. Hierdoor moest Macedonië, dat tiende was geëindigd, zijn finaleticket afstaan. Hier zou later veel kritiek op volgen, waardoor het puntensyteem in 2010 werd aangepast.
België eindigde voorlaatste, en kreeg slechts één punt, van Armenië. Enkel Tsjechië deed het nog slechter: het eindigde laatste, zonder punten. Het was van 2004 geleden dat dit nog was gebeurd.
België gaf in deze halve finale punten aan Finland (1), Roemenië (2), Israël (3), Zweden (4), Bosnië en Herzegovina (5), Portugal (6), IJsland (7), Malta (8), Armenië (10) en Turkije (12). België gaf dus punten aan alle gekozen finalisten.
Duitsland en het Verenigd Koninkrijk stemden ook in deze halve finale met televoting.
| Plaats | Land | Taal | Artiest | Lied | Punten |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 |  IJsland |
Engels | Yohanna | Is it true | 174 |
| 2 |  Turkije |
Engels en Turks | Hadise | Düm tek tek | 172 |
| 3 |  Bosnië en Herzegovina |
Bosnisch | Regina | Bistra voda | 125 |
| 4 |  Zweden |
Engels en Frans | Malena Ernman | La voix | 105 |
| 5 |  Armenië |
Engels en Armeens | Inga & Anush | Jan jan | 99 |
| 6 |  Malta |
Engels | Chiara | What if we | 86 |
| 7 |  Israël |
Hebreeuws, Arabisch en Engels | Noa & Mira Awad | There must be another way | 75 |
| 8 |  Portugal |
Portugees | Flor-de-Lis | Todas as ruas do amor | 70 |
| 9 |  Roemenië |
Engels | Elena Gheorghe | The Balkan girls | 67 |
| 10 |  Macedonië |
Macedonisch | Next Time | Nešto što ḱe ostane | 45 |
| 11 |  Montenegro |
Engels | Andrea Demirović | Just get out of my life | 44 |
| 12 |  Finland |
Engels | Waldo's People | Lose control | 42 |
| 13 |  Wit-Rusland |
Engels | Petr Elfimov | Eyes that never lie | 25 |
| 14 | .svg){kind=small} Zwitserland |
Engels | Lovebugs | The highest heights | 15 |
| 15 |  Andorra |
Catalaans en Engels | Susanne Georgi | La teva decisió | 8 |
| 16 |  Bulgarije |
Engels | Krassimir Avramov | Illusion | 7 |
| 17 | .svg){kind=small} België |
Engels | Copycat | Copycat | 1 |
| 18 | Tsjechië |
Romani en Engels | Gipsy.cz | Aven Romale | 0 |
Tweede halve finale [bewerken]
Uiteindelijke winnaar Noorwegen won ook zijn halve finale, met ruime voorsprong op Azerbeidzjan. Estland ging lopen met de derde plaats. Daarnaast gingen ook Griekenland, Moldavië, Oekraïne, Albanië, Denemarken, Litouwen en Kroatië naar de finale. Opmerkelijk was dat Kroatië pas dertiende werd, maar door de jury werd opgepikt en toch doorstootte. Hierdoor moest Servië, dat tiende was geëindigd, zijn finaleticket afstaan. Hier zou later veel kritiek op volgen, waardoor het puntensyteem in 2010 werd aangepast.
Nederland eindigde 17de en miste de finale. Het kreeg een totaal van 11 punten: één van Denemarken en tien van Albanië.
Zelf gaf Nederland punten aan Albanië (1), Polen (2), Ierland (3), Moldavië (4), Estland (5), Servië (6), Denemarken (7), Azerbeidzjan (8), Griekenland (10) en winnaar Noorwegen (12).
Rusland, Spanje en Frankrijk stemden ook in deze halve finale. In tegenstelling tot in Rusland en Frankrijk werd er in Spanje geen gebruik gemaakt van televoting. Vanwege een tenniswedstrijd werd de halve finale met 66 minuten vertraging uitgezonden, waardoor het Spaanse publiek geen stemmen kon uitbrengen.[1] De Spaanse punten werden daarom bepaald door de Spaanse jury.
Terugtrekkende landen [bewerken]
██ Deelnemende landen
██ Landen die in het verleden deelgenomen hebben
██ Landen uitgeschakeld in de halve finale
San Marino kreeg de financiën niet rond voor een deelname in 2009.
Georgië besloot aanvankelijk al in de zomer van 2008 dat het niet zou deelnemen aan het Eurovisiesongfestival in Moskou, omdat de politieke relaties tussen Georgië en Rusland door de Oorlog in Zuid-Ossetië uiterst beladen waren. Enkele maanden later werd echter, op aandringen van de EBU, besloten om toch een lied af te vaardigen. In een nationale finale werd vervolgens de groep Stephane & 3G als de Georgische inzending gekozen, met het disconummer We don't wanna put in. De organisatie liet daarop weten dat de tekst, met de dubbelzinnige verwijzing naar de Russische premier Vladimir Poetin, niet strookte met de regel dat een songfestivallied geen politieke lading mag hebben. Op het daarop volgende verzoek van de EBU om de tekst aan te passen of een ander lied te kiezen, werd door de Georgische omroep geen gehoor gegeven. Uiteindelijk trok Georgië zich op 11 maart terug.
Landen die niet deelnamen [bewerken]
Italië besliste in december niet terug te keren naar het festival.
Libanon doet waarschijnlijk niet mee zolang Israël participeert.
Luxemburg werd aangespoord om terug deel te nemen door de EBU, maar koos er uiteindelijk voor toch niet terug te keren.
Marokko keerde niet terug.
Monaco had oorspronkelijk bevestigd niet te zullen deelnemen. Deze beslissing werd heroverwogen toen bekend werd dat de televotingsystemen gewijzigd zouden worden. Uiteindelijk zag Monaco toch af van deelname.
Oostenrijk besliste niet terug te keren, ondanks het nieuwe puntensysteem, waar het land op had aangedrongen.
Tunesië doet in de nabije toekomst niet mee. ERTT had wel interesse, maar zal in de nabije toekomst niet deelnemen, op verzoek van de Tunesische regering, die een deelname aan een Europees evenement onlogisch vindt.
Zie ook [bewerken]
Externe links [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Eurovisiesongfestival |
|---|
|
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 Zie ook: Congratulations · Eurovisiedansfestival · Junior Eurovisiesongfestival |
| Landen op het Eurovisiesongfestival | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
