Eurovisiesongfestival 1993

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eurovisiesongfestival 1993
Gastland Vlag van Ierland Ierland
Locatie Green Glens Arena, Millstreet
Omroep RTÉ
Datum 15 mei 1993
Presentator Fionnuala Sweeney
Winnaar
Land Vlag van Ierland Ierland
Lied In your eyes
Artiest Niamh Kavanagh
Tekst Jimmy Walsh
Componist Jimmy Walsh
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 en 1 punten
Aantal landen 25
Nul punten geen
Openingsact Davy Spillane
Intervalact Linda Martin
Johnny Logan
The Choirs of the Cork School of Music
The Children of Millstreet
Chronologie
◄ 1992 1994 ►

Het Eurovisiesongfestival 1993 was het achtendertigste Eurovisiesongfestival en vond plaats op 15 mei 1993 in Millstreet, Ierland. Het programma werd gepresenteerd door Fionnuala Sweeney. Van de 25 deelnemende landen won Ierland met het nummer In your eyes, uitgevoerd door Niamh Kavanagh. Dit lied kreeg 187 punten, 12,9% van het totaal aantal punten. Met 164 punten werd Verenigd Koninkrijk tweede, gevolgd door Zwitserland op de derde plaats met 148 punten.

Na vijf jaar keerde het Eurovisiespektakel terug in Ierland. Na de overwinning van Johnny Logan in 1987 en de uitzending in Dublin in 1988, streek de Eurovisiekaravaan neer in het pittoreske Millstreet. Er werd voor het landelijke dorp gekozen omdat een lokale miljonair de zaal, een verbouwde paardenpiste, ter beschikking stelde. Deze editie zou het tot dan toe grootste deelnemersveld kennen, namelijk 25. Drie startplaatsen waren voorbehouden voor de winnaars van een speciale voorronde voor voormalige Oostbloklanden.

Puntentelling[bewerken]

Stemstructuur[bewerken]

Net als vorig jaar werden in de nationale jury punten toegekend aan elk liedje. Het liedje met het meest aantal stemmen, kreeg twaalf punten. De tweede keus kreeg tien punten en de derde plaats tot en met tiende plaats kregen acht tot en met één punten. Stemmen op het eigen land is niet toegestaan.[1]

Score bijhouden[bewerken]

Er was geen fysiek scorebord aanwezig in de zaal, maar werd gebruik gemaakt van een videoprojectie. De landen stonden in het Engels op het overzicht. Voor de naam was de vlag te zien. Achter elk land stond het totaal aantal punten. De gegeven punten werden gelijk bij het totaal van het land opgeteld. Daarbij werd het vakje met de totaalstand groen gekleurd. De presentatrice stond naast het podium achter een desk. Het land dat de punten aan het doorgeven was, was herkenbaar door dat de naam linksboven het scoreoverzicht verscheen, vergezeld van een telefoontje. Het leidende land werd af en toe na een stemming duidelijk doordat de balk van dat landnaam van dat land geel oplichtte. Af en toe verschenen ook de vijf hoogst scorende landen apart in beeld, vergezeld van een fragment van het lied dat op dat moment nummer 1 stond. Voordat de puntentelling begon bedankte de presentatrice Frank Naef die jarenlang de puntentelling controleerde en dit jaar met pensioen was gegaan.

Stemmen[bewerken]

Het bellen van de landen ging op volgorde van deelname. Met Malta kon niet op tijd verbinden worden verkregen, waaroor het als laatste de punten door zou geven. Het geven van de punten gebeurde in volgorde van laag naar hoog. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans. Eén van de presentatoren herhaalde dit in de taal waarin de punten gegeven werden om daarna beide gegevens in de andere taal te herhalen. Daarbij werd zowel in het Engels als het Frans points gebruikt.

Beslissing[bewerken]

De puntentelling was op het einde uitermate enerverend, omdat na de punten uit Noorwegen (dat als laatste optrad), Ierland met 11 punten voorlag op het Verenigd Koninkrijk. Maar Malta moest zijn punten nog doorgeven. Toen zelfs bij de tien punten nog steeds noch Ierland, noch het Verenigd Koninkrijk genoemd werden, zou de beslissing wel eens heel abrupt kunnen vallen bij de 12 punten. Die gingen uiteindelijk naar Ierland waardoor Niamh Kavanagh met haar nummer In Your Eyes voor de tweede keer op rij voor Ierland won. Dit was eerder al Spanje (1968-1969), Luxemburg (1972-1973) en Israël (1978-1979) gelukt. De Canadese Annie Cotton werd voor Zwitserland derde en kon zo het resultaat van die andere Canadese zangeres Céline Dion uit 1988 niet evenaren. Het Franse nummer 'Mama Corsica' werd vierde en groeide uit tot een klassieker. De debutanten deden het niet goed en belandden in de tweede helft van de tabel.

Deelnemers[bewerken]

België[bewerken]

De nog onbekende jonge zangeres Barbara Dex, dochter van de bekende zanger Marc Dex, haalde verrassend de overwinning in de Belgische preselectie, waarin onder meerBart Herman met 'Dood aan jou' en Lisa del Bo met 'Vlinder' aantraden. Nummers die ook klassiekers werden. De verwachtingen waren heel hoog, mede door de bookmakers, maar het nummer 'Iemand als jij' haalde slechts drie punten en eindigde laatste. Ondanks die plaats zou Barbara Dex uitgroeien tot een gewaardeerde artiest in Vlaanderen en ook het nummer zelf bleef populair.

Barbara Dex trad op in een jurk naar eigen ontwerp die niet bepaald flatteus was. Deze jurk was zo memorabel dat toen enkele jaren later bij de liefhebbers van het festival een prijs in het leven werd geroepen die de artiest met de slechtste kledij van dat jaar bekroonde, die naar haar werd vernoemd: de Barbara Dex Award.

Nederland[bewerken]

Voor Nederland deed Ruth Jacott mee met het nummer Vrede, gecomponeerd door duo Fluitsma en Van Tijn, met tekst van Henk Westbroek. Ruth Jacott was door de NOS aangewezen om Nederland te vertegenwoordigen. Tijdens het Nationaal Songfestival, gepresenteerd door Paul de Leeuw, was gekozen voor Vrede. Tijdens de puntentelling verzamelde Ruth Jacott 92 punten, waaronder 12 van Ierland, en bereikte daarmee een respectabele zesde plaats. Na de uitzending maakte Paul de Leeuw vanuit Amstelveen live verbinding met Ruth Jacott en zong samen met haar een lied uit de Nationale Finale: Blijf Bij Mij. Dit nummer zou, net als Vrede, een hit worden in Nederland.

Oude bekenden[bewerken]

Tommy Seebach stond al voor de 3de keer op het songfestival voor Denemarken na de festivals van '79 en '81. De Finse Katri Helena was er net als Seebach ook al bij in '79. De Oostenrijker Tony Wegas was er het jaar voordien ook al bij. Ruth Jacott was in 1992 backing voor haar man Humphrey Campbell die dit jaar bij haar backing was.

Nationale keuzes[bewerken]

In Malta faalden Paul Giordimaina, Georgina en Renato om een 2de keer naar het songfestival te gaan. José Cid die 7de werd voor Portugal in 1980 moest nu genoegen nemen met een 2de plaats in de finale. Christer Björkman wilde de blamage van vorig jaar uitwissen, maar het publiek had geen vertrouwen meer in hem. Pepel In Kri die in 1975 voor Joegoslavië meededen waagden nu hun kans in het nieuwe land Slovenië, maar faalden. Drievoudig deelnemer Jahn Teigen werd laatste in Noorwegen waar Merethe Trøan, die vorig jaar nog deelnamen 6de werd.

Resultaat[bewerken]

Plaats Land Artiest Titel Punten
1 Vlag van Ierland Ierland Niamh Kavanagh In your eyes 187
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Sonia Better the devil you know 164
3 Vlag van Zwitserland Zwitserland Annie Cotton Moi, tout simplement 148
4 Vlag van Frankrijk Frankrijk Patrick Fiori Mama Corsica 121
5 Vlag van Noorwegen Noorwegen Silje Vige Alle mine tankar 120
6 Vlag van Nederland Nederland Ruth Jacott Vrede 92
7 Vlag van Zweden Zweden Arvingarna Eloise 89
8 Vlag van Malta Malta William Mangion This time 69
9 Vlag van Griekenland Griekenland Katerina Garbi Ellada, hora tou photos 64
10 Vlag van Portugal Portugal Anabela A cidade até ser dia 60
11 Vlag van Spanje Spanje Eva Santamaria Hombres 58
12 Vlag van Italië Italië Enrico Ruggeri Sole d'Europa 45
13 Vlag van IJsland IJsland Inga Pá veistu svarid 42
14 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Tony Wegas Maria Magdalena 32
15 Vlag van Kroatië Kroatië Put Don't ever cry 31
16 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Fazla (Muhamed Fazlagić) Sva bol svijeta 27
17 Vlag van Finland Finland Katri Helena Tule luo 20
18 Vlag van Duitsland Duitsland Münchener Freiheit Viel zu weit 18
19 Vlag van Cyprus Cyprus Zimboulakis & Van Beke Mi stamatas 17
20 Vlag van Luxemburg Luxemburg Modern Times Donne-moi une chance 11
21 Vlag van Turkije Turkije Burak Aydos, Baybora Öztürk & Serter Esmer yarim 10
22 Vlag van Slovenië Slovenië 1X Band Tih dezeven dan 9
Vlag van Denemarken Denemarken Tommy Seebach Band Under stjernerne på himlen 9
24 Vlag van Israël Israël Sarah'le Sharon & Shiru Group Shiru 4
25 Vlag van België België Barbara Dex Iemand als jij 3

Oost-Europese voorselectie[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Kvalifikacija za Millstreet voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Plaats Land Artiest Titel Punten
1 Vlag van Slovenië Slovenië 1X Band Tih dezeven dan 54
2 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Fazla Sva bol svijeta 52
3 Vlag van Kroatië Kroatië Put Don't ever cry 51
4 Vlag van Slowakije Slowakije Elán Amnestia na neveru 50
5 Vlag van Estland Estland Janika Sillamaa Muretut meelt ja südametuld 47
6 Vlag van Hongarije Hongarije Andrea Szúlák Árva reggel 44
7 Vlag van Roemenië Roemenië Dida Dragan Nu pleca 38

Debuterende landen[bewerken]

Via een voorselectie in Ljubljana kwamen deze 3 landen als winnaar uit de bus. Als debutanten komen ze respectievelijk op een 16e, 15e en 22e plaats terecht; niet echt hoog als nieuwkomers.

Niet geselecteerde landen[bewerken]

Terugtrekkende landen[bewerken]

Door de Bosnische oorlog werd wat nog restte van het oude Joegoeslavië uitgesloten van verdere deelname. Pas in 2004 zou het tot Servië-Montenegro omgedoopte land, opnieuw (mogen) aantreden.

Kaart[bewerken]

██ Deelnemende landen

██ Landen die al meegedaan hebben maar niet meedoen

██ Landen die niet door de Oost-Europese voorselectie kwamen

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties