België op het Eurovisiesongfestival

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van België België
Eerste deelname 1956
Aantal deelnames 56
Winst 1
Zender RTBF en VRT
Statistieken
Hoogste positie 1ste (1986)
Laagste positie laatste (1961, 1962, 1965, 1973, 1979, 1985, 1993, 2000)
Portaal  Portaalicoon   Eurovisiesongfestival

België neemt sinds de eerste editie, in 1956, deel aan het Eurovisiesongfestival. Het land won tot nu toe één maal, in 1986, met Sandra Kim en haar liedje J'aime la vie. Daarnaast haalde het land ook nog enkele ereplaatsen. België heeft inmiddels 56 maal deelgenomen aan het liedjesfestijn. Enkel Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk deden nog vaker mee.

Overzicht[bewerken]

Omdat België een land is waar zowel Nederlands als Frans gesproken wordt, wordt de kandidaat elk jaar afwisselend gekozen door de VRT en de RTBF. BRF, de kleine Duitstalige zender van België, is geen lid van de EBU, en kiest dus ook geen kandidaat. Vandaar dat België in de beginjaren afwisselend in het Frans en in het Nederlands vertegenwoordigd werd.

De Nederlandstalige deelnemers scoren meestal minder goed dan de Franstalige op het Eurovisiesongfestival. De hoogste plaats in het festival behaald door een Vlaamse inzending, was de zesde plaats door Tom Dice met het liedje Me and my guitar in 2010. De tot nu toe enige winnende inzending was dan ook een Franstalige inzending. In 1986 wist Sandra Kim België de eerste overwinning te schenken, ondanks het feit dat ze eigenlijk door haar te jonge leeftijd niet gerechtigd was om mee te doen; later bleek dat ze bij de inschrijving had gelogen over haar leeftijd. In Bergen won ze met een straatlengte voorsprong, en tevens met het grootste puntenaantal tot dan toe (176 punten). België was het laatste van de stichtende landen dat het festival won. Daarnaast legde België tweemaal bestek op de tweede plaats. Deze inzendingen waren Jean Vallée met L'amour ça fait chanter la vie op het 1978 en Urban Trad met Sanomi op het 2003.

In 1993 werd er een nieuw reglement ingevoerd, waardoor slecht presterende landen afgewisseld zouden worden met nieuwkomers, voornamelijk uit Oost-Europa. Vanwege een te lage score in 1993 mocht België niet meedoen in 1994. Dit werd als een grote schok ervaren, aangezien België samen met Duitsland en Zwitserland (dat trouwens ook moest thuisblijven in 1994) tot de landen behoorde die tot dan toe aan elk festival had deelgenomen. Hetzelfde gebeurde in 1997 door te lage scores in de vijf voorafgaande jaren; dit was opnieuw het geval in 2001. In 2004 werd het systeem vervangen door het systeem van de halve finales. Aan de eerste halve finale, tijdens het festival in Istanboel hoefde België niet deel te nemen. Dankzij de tweede plaats het jaar voordien mocht het land rechtstreeks naar de finale. Sindsdien werd het land telkens in de halve finales uitgeschakeld, tot grote frustratie van de Belgen. Pas in 2010 bereikte België de finale weer met Tom Dice. Ook in 2013 bereikte België met Roberto Bellarosa de finale.

In Vlaanderen wordt de kandidaat meestal aangeduid door de wedstrijd Eurosong, waarvan de laatste edities telkens meerdere voorrondes kenden, en gepresenteerd werden door Bart Peeters. In 2010 koos de VRT er echter voor om intern een kandidaat te kiezen. De show bleef echter wel verder bestaan, maar dan als show om de intern gekozen act te presenteren aan het grote publiek. De RTBF kent doorgaans geen vaste selectieformule, maar staat erom bekend vaak intern te kiezen.

Na de overwinning in 1986 mocht België het festival in 1987 zelf organiseren. Het was echter onduidelijk welke omroep het festival zou mogen organiseren. Na een urenlang durend debat in het Belgische parlement werd besloten dat, omdat de RTBF verantwoordelijk was geweest voor de overwinning, deze het festival mocht organiseren, terwijl de toenmalige BRT de Belgische inzending voor dat jaar mocht verzorgen. Het festival werd gehouden in het Eeuwfeestpaleis in Brussel en gepresenteerd door zangeres Viktor Lazlo.

Sinds de invoering van televoting in 1998 ontvangt België meer dan gemiddeld veel punten van Nederland. Ook enigszins verrassend hebben Spanje en Polen vaak meer punten over voor België dan andere landen. In het jurytijdperk was Nederland België over het algemeen ook vrij goed gezind, al heeft Nederland slechts tweenmaal in de geschiedenis zijn 12 punten aan België gegeven, namelijk in 1977, toen er trouwens ook Nederlanders op het podium stonden, en in 2013.

Dankzij de VRT gebruikt de EBU tegenwoordig de 1-tot-7-methode tijdens de puntentelling. Door de toevloed aan landen sedert 2004 werd de puntentelling alleen maar langer. Daarom werd ervoor gekozen om vanaf 2006 de eerste zeven punten onmiddellijk op het scorebord te tonen, om vervolgens enkel de acht, tien en twaalf punten te laten omroepen.

Belgische deelnames[bewerken]

Jaar Artiest Titel Finale Ptn Semi Ptn Taal
Vlag van Zwitserland 1956 Fud Leclerc Messieurs les noyés de la Seine  ?  ? Frans
Mony Marc Le plus beau jour de ma vie  ?  ? Frans
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1957 Bobbejaan Schoepen Straatdeuntje 8 5 Nederlands
Vlag van Nederland 1958 Fud Leclerc Ma petite chatte 5 8 Frans
Vlag van Frankrijk 1959 Bob Benny Hou toch van mij 6 9 Nederlands
Vlag van Verenigd Koninkrijk 1960 Fud Leclerc Mon amour pour toi 6 9 Frans
Vlag van Frankrijk 1961 Bob Benny September, gouden roos 15 1 Nederlands
Vlag van Luxemburg 1962 Fud Leclerc Ton nom 13 0 Frans
Vlag van Verenigd Koninkrijk 1963 Jacques Raymond Waarom? 10 4 Nederlands
Vlag van Denemarken 1964 Robert Cogoi Près de ma rivière 10 2 Frans
Vlag van Italië 1965 Lize Marke Als het weer lente is 15 0 Nederlands
Vlag van Luxemburg 1966 Tonia Un peu de poivre, un peu de sel 4 14 Frans
Vlag van Oostenrijk 1967 Louis Neefs Ik heb zorgen 7 8 Nederlands
Vlag van Verenigd Koninkrijk 1968 Claude Lombard Quand tu reviendras 7 8 Frans
Vlag van Spanje 1969 Louis Neefs Jennifer Jennings 7 10 Nederlands
Vlag van Nederland 1970 Jean Vallée Viens l'oublier 8 5 Frans
Vlag van Ierland 1971 Lily Castel & Jacques Raymond Goeiemorgen, morgen 14 68 Nederlands
Vlag van Verenigd Koninkrijk 1972 Serge & Christine Ghisoland A la folie ou pas du tout 17 55 Frans
Vlag van Luxemburg 1973 Nicole & Hugo Baby, baby 17 58 Nederlands
Vlag van Verenigd Koninkrijk 1974 Jacques Hustin Fleur de liberté 9 10 Frans
Vlag van Zweden 1975 Ann Christy Gelukkig zijn 15 17 Nederlands en Engels
Vlag van Nederland 1976 Pierre Rapsat Judy et cie 8 68 Frans
Vlag van Verenigd Koninkrijk 1977 Dream Express A million in one, two, three 7 69 Engels
Vlag van Frankrijk 1978 Jean Vallée L'amour ça fait chanter la vie 2 125 Frans
Vlag van Israël 1979 Micha Marah Hey nana 18 5 Nederlands
Vlag van Nederland 1980 Telex Euro-vision 17 14 Frans
Vlag van Ierland 1981 Emly Starr Samson 13 40 Nederlands
Vlag van Verenigd Koninkrijk 1982 Stella Si tu aimes ma musique 4 96 Frans
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1983 Pas de Deux Rendez-vous 18 13 Nederlands
Vlag van Luxemburg 1984 Jacques Zegers Avanti la vie 5 70 Frans
Vlag van Zweden 1985 Linda Lepomme Laat me nu gaan 19 7 Nederlands
Vlag van Noorwegen 1986 Sandra Kim J'aime la vie 1 176 Frans
Vlag van België 1987 Liliane Saint-Pierre Soldiers of love 11 56 Nederlands
Vlag van Ierland 1988 Reynaert Laissez briller le soleil 18 5 Frans
Vlag van Zwitserland 1989 Ingeborg Door de wind 19 13 Nederlands
Vlag van Joegoslavië 1990 Philippe Lafontaine Macédomienne 12 46 Frans
Vlag van Italië 1991 Clouseau Geef het op 16 23 Nederlands
Vlag van Zweden 1992 Morgane Nous on veut des violons 20 11 Frans
Vlag van Ierland 1993 Barbara Iemand als jij 25 3 Nederlands
Vlag van Ierland 1995 Frédéric Etherlinck La voix est libre 20 8 Frans
Vlag van Noorwegen 1996 Lisa del Bo Liefde is een kaartspel 16 22 Nederlands
Vlag van Verenigd Koninkrijk 1998 Mélanie Cohl Dis oui 6 122 Frans
Vlag van Israël 1999 Vanessa Chinitor Like the wind 12 38 Engels
Vlag van Zweden 2000 Nathalie Sorce Envie de vivre 24 2 Frans
Vlag van Estland 2002 Sergio & The Ladies Sister 13 33 Engels
Vlag van Letland 2003 Urban Trad Sanomi 2 165 Verzonnen
Vlag van Turkije 2004 Xandee 1 life 22 7 X X Engels
Vlag van Oekraïne 2005 Nuno Resende Le grand soir X X 22 29 Frans
Vlag van Griekenland 2006 Kate Ryan Je t'adore X X 12 69 Engels
Vlag van Finland 2007 The KMG's Love power X X 26 14 Engels
Vlag van Servië 2008 Ishtar O julissi X X 17 16 Verzonnen
Vlag van Rusland 2009 Copycat Copycat X X 17 1 Engels
Vlag van Noorwegen 2010 Tom Dice Me and my guitar 6 143 1 167 Engels
Vlag van Duitsland 2011 Witloof Bay With love baby X X 11 53 Engels
Vlag van Azerbeidzjan 2012 Iris Would you X X 17 16 Engels
Vlag van Zweden 2013 Roberto Bellarosa Love kills 12 71 5 75 Engels
Vlag van Denemarken 2014 Axel Hirsoux Mother X X 14 28 Engels
Vlag van Oostenrijk 2015 Loïc Nottet

Commentatoren[bewerken]

Televisiecommentatoren[bewerken]

Traditiegetrouw wordt het Eurovisiesongfestival elk jaar uitgezonden door zowel de RTBF als de VRT. Ook in 1994, 1997 en 2001, toen België niet mocht deelnemen, zonden de twee Belgische openbare omroepen het festival uit. De presentatoren van dienst sedert 1956 zijn:

Voor de RTBF:

Voor de VRT:

Radiocommentatoren[bewerken]

Van 1970 tot 1983 werd het Eurovisiesongfestival in Vlaanderen live op Radio 1 uitgezonden. Sinds 1985 zendt Radio 2 het programma uit, met uitzondering van 1984, toen er geen radio-uitzending was. Voor de Franstalige Belgen wordt het Eurovisiesongfestival uitgezonden op VivaCité.

Voor de RTBF:

Voor de VRT:

Puntengevers[bewerken]

Sandrine Van Handenhoven werd in 2008 tweede in de Belgische preselectie en mocht namens België de punten voorlezen.

De punten van de nationale jury's worden steeds verkondigd door middel van één persoon. Tot 1993 gebeurde dit per telefoon. Sinds 1994 worden de punten per communicatiesatelliet doorgegeven. De woordvoerders worden sindsdien ook in beeld gebracht. De personen die namens de Belgische jury's en televoters de punten hebben voorgelezen sinds 1968, zijn als volgt:

Dirigenten[bewerken]

Tot en met het songfestival van 1998 werden de liedjes live met een orkest ten gehore gebracht. Elk land bracht traditiegetrouw steeds zijn eigen dirigent mee. De dirigenten bij de Belgische inzendingen waren:

De West-Duitse dirigent Willy Berking dirigeerde in 1957 de inzendingen van België, Luxemburg en Zwitserland, omdat deze landen geen eigen dirigent naar Frankfurt am Main afgevaardigd hadden. Een jaar daarna deed Dolf van der Linden in Hilversum hetzelfde voor Luxemburg, Zweden, België en West-Duitsland. Ook bij het Eurovisiesongfestival 1985 in Göteborg werd geen aparte dirigent voor België afgevaardigd en had de Zweedse huisdirigent Curt-Eric Holmquist de leiding over het orkest. Bij de nummers Euro-vision van Telex in 1980 en Dis oui van Mélanie Cohl in 1998 werd geen gebruik gemaakt van het orkest en dus geen dirigent ingezet.

Kijkcijfers[bewerken]

Traditioneel is de interesse voor het Eurovisiesongfestival in het Nederlandstalige landsgedeelte veel groter dan in Wallonië. Desalniettemin noteert ook de VRT de laatste jaren minder kijkers dan een decennium geleden, al klimmen de kijkcijfers de laatste drie jaren opnieuw. Cijfers die vetgedrukt zijn, impliceren dat België deelnam aan deze show.

Voor de RTBF:

  • 1992: onbekend
  • 1993: onbekend
  • 1994: onbekend
  • 1995: onbekend
  • 1996: onbekend
  • 1997: onbekend
  • 1998: 800.000
  • 1999: onbekend
  • 2000: onbekend
  • 2001: onbekend
  • 2002: onbekend
  • 2003: onbekend
  • 2004: onbekend
  • 2005: onbekend
  • 2006: onbekend
  • 2007: 162.541 (halve finale: onbekend)
  • 2008: onbekend
  • 2009: 203.715 (eerste halve finale: 224.824; tweede halve finale: onbekend)
  • 2010: 310.151 (eerste halve finale: 168.422; tweede halve finale: onbekend)
  • 2011: 185.667 (eerste halve finale: 93.500; tweede halve finale: 201.558)
  • 2012: 159.896 (eerste halve finale: 209.800; tweede halve finale: onbekend)
  • 2013: 371.335 (eerste halve finale: 365.897; tweede halve finale: 146.600)
  • 2014: 173.231 (eerste halve finale: 335.347; tweede halve finale: 50.165)

Voor de VRT:

  • 1992: 1.412.000
  • 1993: onbekend
  • 1994: onbekend
  • 1995: 950.000
  • 1996: onbekend
  • 1997: 814.446
  • 1998: 1.118.243
  • 1999: 1.399.250
  • 2000: 862.215
  • 2001: 485.310
  • 2002: 1.812.073
  • 2003: 1.431.219
  • 2004: 1.838.119 (halve finale: 781.000)
  • 2005: 753.645 (halve finale: 678.700)
  • 2006: 1.025.995 (halve finale: 1.148.000)
  • 2007: 607.679 (halve finale: 532.400)
  • 2008: 487.565 (eerste halve finale: 868.347; tweede halve finale: enkel via Eén+)
  • 2009: 797.873 (eerste halve finale: 642.178; tweede halve finale: 364.000)
  • 2010: 1.322.872 (eerste halve finale: 693.090; tweede halve finale: 605.443)
  • 2011: 481.887 (eerste halve finale: 458.995; tweede halve finale: 637.371)
  • 2012: 559.504 (eerste halve finale: 748.001; tweede halve finale: 370.235)
  • 2013: 956.865 (eerste halve finale: 721.088; tweede halve finale: 632.188)
  • 2014: 646.680 (eerste halve finale: 864.431; tweede halve finale: 515.137)

Festivals in België[bewerken]

Jaar Plaats Zaal Presentatrice
1987 Vlag van België Brussel Eeuwfeestpaleis Viktor Lazlo