Yasmine

Yasmine
Afbeelding gewenst
Achtergrondinformatie
Volledige naam	Hilde Ludo Frieda Rens
Geboren	3 maart 1972
Overleden	25 juni 2009
Land	België
Jaren actief	1990-2009
Genre(s)	Pop, kleinkunst, Nederlandstalig
Beroep(en)	Zangeres, presentatrice
Instrument(en)	piano, gitaar
Label(s)	EMI, SkillShot Sounds
Website IMDb-profiel
Portaal    Muziek

Yasmine, pseudoniem van Hilde Ludo Frieda Rens, (Antwerpen, 3 maart 1972 – Kontich, 25 juni 2009) was een Vlaamse zangeres, televisieomroepster en -presentatrice.

Ze was bekend van programma's als De Rode Loper en Zo is er maar één. In 1990 maakte ze haar debuut als zangeres; in 2006 verscheen haar laatste album, Licht Ontvlambaar.

Levensloop en carrière

Jeugdjaren

Hilde Rens werd op 3 maart 1972 in Antwerpen geboren, als jongste dochter van Walter Rens en Anita Claes en zusje van Anja ('63) en Inge ('66), en groeide op in Kontich. Ze zou in 2006 een lied over haar katholieke opvoeding op plaat zetten. "Het was Frank Vander Linden die de titel en vooral de zin Ik ben liever traag vandaag bedacht, maar verder had de tekst niets met het geloof te maken. Ik heb het helemaal herwerkt omdat het me inspireerde om over mijn geloofsproblemen te schrijven. Het deed me denken aan een zuster waarvan ik les kreeg in het vierde leerjaar. Ik weet nog goed dat ze indruk op me maakte wanneer ze verkondigde dat we hard moesten werken, want anders, (kijft met haar vinger)... Die katholieke opvoeding heeft me jaren klein gehouden. Al heb ik wel een manier gevonden om me ertegen af te zetten door mijn levenswijze. Mijn moeder gaat nog elke zondag naar de mis. Ze komt er tot rust en overpeinst er haar week. Ik doe net hetzelfde in de auto. Alleen heb ik er geen kerk meer voor nodig."

Hilde was al vroeg bezig met muziek, iets waar haar ouders even aan moesten wennen. Tijdens haar lagere schooltijd was ze lid van het schoolkoor De Konsinjoorkes. Vanaf haar twaalfde volgde ze notenleer en piano aan de plaatselijke muziekacademie en twee jaar later startte ze met klassieke zanglessen bij zangeres Rachel Fabry. Op 3 mei 1986, de dag dat Sandra Kim het Songfestival won, besloot ze definitief om zangeres te worden. Sindsdien deed ze mee aan diverse talentenjachten. "Hilde zei altijd dat het haar grote droom was om beroepsartiest te worden. Op haar kamertje zong ze voortdurend de laatste hits mee, ze gebruikte zelfs een kaars als microfoon." Ook speelde ze in een coverbandje, Precious Limits, met onder meer Pascale Michiels en Tom Van Landuyt.

Ze wilde haar droom waarmaken, maar daarin botste ze soms met haar ouders, omdat zij wilden dat ze haar studie niet zou verwaarlozen. Toch stopte Hilde in het tweede jaar met haar studie Communicatiemanagement aan de Hogeschool in Mechelen. Om verdere conflicten met haar ouders uit de weg te gaan, trok ze in bij haar zus Anja en schoonbroer Erik. Na enkele maanden keerde de rust terug tussen Hilde en haar ouders: "Toen we zagen hoe gelukkig Hilde was met haar gekozen pad, konden we vrede nemen met haar carrière," aldus vader Walter Rens.

Muziek

Beginjaren

Met Don't Cry For Me Argentina van Julie Covington maakte Hilde in 1989 haar debuut in De Soundmixshow. Na haar deelname aan Golden Voice Soundmix een jaar later, werd ze ontdekt door Frank Arkesteyn, die sindsdien fungeerde als haar manager. In die periode werd ook besloten dat Hilde als artiest voortaan door het leven zou gaan als Yasmine. Naar verluidt is ze vernoemd naar Yasmin Parvaneh, de vriendin van Simon le Bon van Duran Duran.

In het begin van haar carrière verscheen Yasmine in enkele reclamespots en maakte ze deel uit van het promotieteam van VTM, maar in 1991 bemachtigde ze een platencontract. Ze werd richting de commerciële dance gestuurd en was vanaf haar eerste single, Wie Denk Jij Wel Dat Je Bent?, een groot succes bij onder andere Tien Om Te Zien. Er kwam al snel een debuutalbum (Mooi Zo), waar nog vier singles van kwamen - Vraag Me Niet Waarom, Hoog In De Wolken, Zeven Dagen en Twijfels. Teksten waren van de hand van Olivier Adams, Maurice Engelen, Nikki van Lierop en Fred "Bekky" Beekmans. De titeltrack is een cover van Poison, een nummer van Lisa Stansfield. In 1993 volgde het album Als Jij Dat Wil, dat de lijn van Yasmines debuut volgde. Singles waren Waar Jij Gaat, In De Regen Gedanst, In Kleur en de titeltrack Als Jij Dat Wil.

Omslag

Yasmine werd het "vier keer per dag van discotheek naar discotheek hollen om daar telkens snelsnel een paar liedjes te zingen" zat en besloot dat ze een andere, meer persoonlijke richting op wilde met haar muziek. Ze hield erg van artiesten als Daniel Lanois, Emmylou Harris, Joni Mitchell en Leonard Cohen en wilde meer poëtische teksten op muziek zetten. Ze verbrak haar platencontract bij Antler-Subway/ARS en tekende een volgende bij Dino Music. "Ik had geen enkel plezier meer in wat ik deed, en de optredens begonnen daar onder te lijden. Tegenwoordig treed ik veel minder op, verdien dus ook wat minder, maar steek er veel meer tijd in en ben op die manier wel honderd keer gelukkiger." Voor het album Portfolio verzamelde ze een totaal andere ploeg om zich heen, met onder meer Eric Melaerts, Jody Pijper en Piet Van Den Heuvel. De singles Ik Was Zo Graag Bij Jou Gebleven, Ik Tover Jou, Diep In Mij en Nooit Nog een Andere en het album waren een groot succes en Portfolio leverde Yasmines eerste gouden plaat op.

In 1997 had ze een flinke hit met Porselein, een nummer geschreven door Stefaan Fernande. "Dat nummer is geschreven door een wildvreemde gast die mij alleen kende door een paar oude interviews te lezen, maar die mij toch perfect kon typeren - in het diepste van mijn ziel, ben ik eenzaam en fragiel, maar ik staar de wereld aan, als een winnaar - dat ben ik ten voeten uit. Een ijzersterke tekst." De single ging vooraf aan de release van album nummer vier, dat aanvankelijk Gouden Momenten genoemd zou worden, maar later toch de titel Prêt-à-Porter meekreeg. Ook deze cd werd goud, mede door het succes van singles Kikkerkoel, Da's Een Goede Vraag en Altijd Weer Tikt De Klok. Ter promotie van het album gaat ze voor het eerst met een live band op tournee.

Meisjes Aan De Macht, Slaaf en Ik Hou Van Jou Zonder Meer werden de goed ontvangen singles van het album Blauw (1999). Tekstschrijvers waren onder andere Piet Van den Heuvel, Stefaan Fernande, Marc Vanhie en Evert Verhees. "Ik ben geëvolueerd. Mijn vorige albums waren pure pop-platen. Dit is meer 'moderne kleinkunst' of zoiets. Er staan veel luisterliedjes op, minder meezingers. Vroeger wilde ik in de cafés spelen, op de festivals, ambiance maken. Nu wil ik een ander publiek ontmoeten, ik ben klaar voor de theaters." Ook had Yasmine in 1999 ook een opmerkelijk duet met Frank Boeijen. Suzanne belandde op Boeijen's album De Ballade van de Dromedaris; op de single stond tevens Yasmines Vrije Val. In 2000 deed ze een uitstapje: samen met Truus Druyts en Meredith Vedts vormde Yasmine het groepje De Miekes. Ze brachten een Antwerpse vertaling van Fire (Vuur) van The Pointer Sisters uit op single. Eerder was Yasmine met Geena Lisa een gelijkaardig project gestart, De Minetten.

Ken Je Dat Gevoel was de eerste single van Yasmines titelloze zesde album. Het nummer kende weinig succes, maar Yasmine wist haar carrière weer vlot te trekken met haar album, de rol van prinses Yasmine in de musical Alladin en een theatertour. Naast de singles Ken Je Dat Gevoel, November en Geen Grenzen, stond het album vol met liedjes geschreven door Frank Vander Linden, Frank Boeijen, Miguel Wiels en Stefaan Fernande. Huis, een cover van Lamp, Lazarus & Kris, werd opgedragen aan Yasmines toenmalige partner, Marianne. Daarnaast bemachtigde de zangeres in 2001 opnieuw de rechten van haar vorige albums.

Laatste projecten

In 2004 stond Yasmine tien jaar op de planken. Dit vierde zij met het verzamelalbum Liefde en Liedjes en de gelijknamige tour, waarmee ze ook door Vlaanderen trok. In datzelfde jaar begon ze samen met Marc Heindrickx aan een project rondom songs van Leonard Cohen. Eigenlijk zou het een Engelstalige plaat worden, maar uiteindelijk werden alle songs van Cohen vertaald in het Nederlands voor Vandaag, het Morgen van Gisteren. "Dit is mijn persoonlijkste plaat en dat breng ik op basis van de teksten van iemand anders. Ik had tijdens het vertalen voortdurend het gevoel dat ik mezelf tegen kwam. Het is een zegen om zo te kunnen werken. Maar het is een vloek om het zo te vertalen dat het de oorspronkelijke teksten niet schaadt. Uiteraard hebben we de teksten wat aangepast. Van dit album kwam in 2005 ook een dvd uit van de concertregistratie. In 2005 vergezelt Yasmine Thé Lau tijdens zijn Nederlandse tour Overspel; ze bracht daar enkele songs van Cohen ten gehore, evenals een duet met Thé Lau.

Licht Ontvlambaar, Yasmines laatste album, kwam in 2006 uit. Ze putte veel inspiratie uit de artiest die ze op haar vorige album coverde. "Cohen heeft me doen beseffen dat ik verhalen nodig heb. Het vrijblijvende van een popsongtekst is oké, maar als performer kan ik daar niets mee aanvangen. Het is makkelijker om een goed geschreven verhaal te vertellen. Daarom moest ik dit repertoire uitbouwen." Op de vraag waar ze verder inspiratie vandaan haalde, antwoordde ze: "Ik heb altijd een Atoma-schriftje bij waarin ik woorden opschrijf. De titeltrack Licht Ontvlambaar stond er al vier jaar in neergepend. Maar de ideeën komen van overal. Uur Blauw is ontstaan uit een gesprek met vriendinnen. De uiteindelijke afwerking van de nummers gebeurt 's nachts. Dan heb ik rust nodig. Op zulke momenten schuw ik geen clichés. Ik steek kaarsen aan en trek een fles wijn open. Af en toe rook ik een jointje. Om de stress van de dag achter mij te laten."

Het album ontving goede kritieken, niet alleen van fans en critici, maar ook van collega-muzikanten. "Ik hengel er niet meer naar. Het enige wat ik wil is een goeie plaat maken, en uiteindelijk ben ik zélf het best geplaatst om te beslissen of dat gelukt is. En Licht ontvlambaar, m'n nieuwste, vind ik geslaagd. 't Is een superpersoonlijke plaat geworden, met eigen songs die het verhaal vertellen van hoe ik groot ben geworden: ik ga echt met de poep bloot. Ik heb er ook heel relaxed aan kunnen werken, vol zelfvertrouwen. Dat gevoel is nog belangrijker dan op één staan in de Ultratop, of een compliment krijgen van Stef Kamil Carlens." Ze tourde door Vlaanderen met de show Licht Ontvlambaar, waarvan ook een dvd werd uitgebracht.

In 2008 en 2009 toerde ze in opdracht van het Davidsfonds door Vlaanderen met Yasmine Houdt Woord, een tournee met poëzie als centraal punt, begeleid met akoestische muziek. Tevens werd er een gedichtenbundel uitgebracht onder dezelfde naam, met als extraatje een cd.

Discografie

Zie ook: Discografie van Yasmine

Gedurende haar carrière bracht Yasmine acht studioalbums uit, namelijk:

• 1991 · Mooi Zo
• 1993 · Als Jij Dat Wil
• 1995 · Portfolio
• 1997 · Prêt-a-Porter
• 1999 · Blauw
• 2001 · Yasmine
• 2004 · Vandaag, Het Morgen Van Gisteren
• 2006 · Licht Ontvlambaar

Daarnaast verschenen er tal van singles en maakte de zangeres deel uit van andere projecten. Zo leende ze haar stem vaak voor nummers ten voordele van een goed doel.

Radio & Televisie

Ik vind mijn telegenieke snoet bijvoorbeeld niet altijd een voordeel. (...) Het is moeilijk om voorbij die façade te geraken. In mijn programma De Rode Loper relativeer ik het showbizzgebeuren en zie je vooral een eendimensionale televisiefiguur. In Zo is er maar één probeer ik meer diepgang te krijgen. Maar het is niet altijd even makkelijk om die twee kanten te laten zien. Ik weet dat ik pak op televisie, maar eigenlijk zou ik liever fotogenieker dan telegenieker zijn. Een foto zegt zoveel meer dan wat je op televisie ziet. — Hilde Rens, oktober 2006

Yasmine begon haar carrière als presentatrice in 1992 bij Studio Brussel, waar ze het programma 10 Spirit presenteerde. Een jaar later stapte ze over naar VTM, waar ze aan de zijde van Erik Goossens Super 50 mocht presenteren en voor een jaar in Tien Om Te Zien het stokje overnam van Bea Van der Maat. Daarnaast was ze de stem van Tafel 9 op Radio Contact. In 1998 stond ze als vj mee aan de wieg van TMF Vlaanderen, waar ze de presentatie verzorgde van programma's als Yasmine Factory en Yasmine XL.

In 2000 stapte ze definitief over naar de VRT, waar ze bij Donna een eigen programma kreeg. Ook speelde ze in 2001 mee in de musical Alladin, waarin ze de rol van prinses Yasmine vertolkte. Sinds 2002 fungeerde ze als omroepster bij één. Daarnaast presenteerde ze in 2004 de quiz Memento en verscheen ze in diverse programma's, als Het Swingpaleis en De Notenclub. In 2005 stopte ze bij Donna, omdat ze zich niet kon verzoenen met de nieuwe, snellere manier van radiomaken.

Daarnaast was ze tussen 2001 en 2008 één van de vaste presentatrices van het showbizzprogramma De Rode Loper en in 2009 was de tijdelijke vervanging voor Katja Retsin. In 2006 was ze jurylid bij de preselecties van Eurosong, naast Marcel Vanthilt en Johnny Logan. Vanaf datzelfde jaar presenteerde Yasmine op één het programma Zo Is Er Maar Één, een muziekprogramma waarin wordt gezocht naar het beste Nederlandstalige lied. Er werden vier seizoenen op antenne gebracht; tijdens het laatste seizoen werd besloten om het programma niet terug te laten keren in het nieuwe televisieseizoen.

In 2009 was Yasmine lid van de Raad van de Gouden Plaat, die werd opgericht voor het één-programma Hartelijke Groeten Aan Iedereen.

Overzicht

Televisie

• Tien Om Te Zien (vtm; 1992 (tijdelijke vervanging), 1996 (tijdelijke vervanging)).
• Super 50 (vtm; 1992-1995), met Erik Goossens.
• Vlaanderen Boven (vtm; 1997), met Deborah Ostrega en Anne De Baetzelier.
• Yasmine Factory (TMF; 1998).
• Yasmine XL (TMF; 1999).
• De Rode Loper (één, 2001-2008, 2009 (tijdelijke vervanging)).
• Omroepster (één, 2002-2009).
• Aan Tafel (één, 2002).
• Memento (één, 2004).
• Zo is er maar één (één, 2006-2009).

Radio

• Teen Spirit (Studio Brussel; 1992).
• Tafel 9 (Radio Contact; 1993).
• Diva (Donna, 2000-2004), met o.a. Ianka Fleerackers.
• Yasmine (Donna, 2004-2005).

Overige verschijningen

• Biebabeloela (één).
• De Notenclub (TROS).
• De Notenclub (één).
• De Leukste Eeuw Van... (één, 2003), te gast met Pol Goossen.
• Fata Morgana (één, 2006), als uitdager Pyjamaparty in Scherpenheuvel-Zichem.
• Eurosong '06 (één, 2006), als jurylid.
• Eurovisiesongfestival 2006 (één, 2006), bekendmaken uitslag Belgische televoting.
• Hartelijke Groeten Aan Iedereen (één, 2009), als lid van de Raad van de Gouden Plaat.
• Mag Ik U Kussen? (Canvas, 2009).

Awards & Nominaties

• 1995: Portfolio wordt goud.
• 1995: Nominatie voor Het Gouden Oog (VTM) voor beste zangeres.
• 1997: Prêt-a-Porter wordt goud.
• 1997: Zomerhit 1997 voor Beste Nederlandstalige Opname (Porselein)
• 1999: Zomerhit 1999 voor Beste Nederlandstalige Lied (Ik Hou Van Jou Zonder Meer)
• 2005: Plaats 363 in Vlaamse lijsten van De Grootste Belg, buiten de uiteindelijke nominaties.
• 2005: Grootste Holebi-Belg.
• 2006: Tweede plaats Expreszo 100.
• 2009: TMF Award 'We Will Never Forget You'.

Persoonlijk

Liefdadigheid

Yasmine was sinds 1998 meter van Make-A-Wish Belgium, maar was er in 1994 al even bij betrokken toen ze de opbrengst van haar single Dromen Van Het Leven aan de organisatie schonk.

Daarnaast zette ze zich in voor diverse goede doelen, vooral muzikaal. Zo zong ze tussen 1992 en 2002 zeven nummers ten voordele van Levenslijn Kinderfonds, in 1998 met The Hope Band voor Artsen Zonder Grenzen, in 1999 voor Kosovo, in 2002 voor GAIA en in 2005 voor Tsunami 12-12 en Pakistan. Op 1 oktober 2006 nam ze in Antwerpen deel aan het 0110-concert.

In 2008 maakte Yasmine de song Zus, ten voordele van ngo Wereldsolidariteit. Het nummer zet "straffe madammen uit het Zuiden" in de kijker.

Holebi-icoon

Vanaf haar veertiende had Yasmine een relatie met Dieter Troubleyn, maar rond haar twintigste werd ze voor het eerst verliefd op een vrouw. Vier jaar later kwam ze er voor uit lesbisch te zijn. "Ik voelde me schuldig tegenover mijn jeugdlief - we dachten al aan trouwen - maar tegelijk zo overgelukkig met mijn nieuwe ontdekking dat het mij uiteindelijk ook weinig kon schelen. Ik voelde dat het klopte. (...) Het was een keerpunt, het einde van mijn kindertijd." Een van haar eerste singles, Hoog In De Wolken, was een knipoog, "die weliswaar niemand begrepen heeft."

Yasmine was blij dat haar omgeving goed reageerde op haar coming out, zeker omdat ze destijds al samenwoonde met een vrouw. "De mensen zien dat ik gelukkig ben en aanvaarden me zoals ik ben, al begrijpen ze het misschien niet. Maar er is niemand meer voor wie ik mijn geaardheid verzwijg." Toch had ze niet de behoefte om te koop te lopen met haar geaardheid. "Mijn geaardheid is een heel persoonlijke aangelegenheid. Als iedereen zich er wat minder druk over zou maken, verdwijnt het homo-taboe vanzelf." Ze werd een belangrijk rolmodel voor holebi's, iets waar ze vrede mee had. "Omdat ik weet dat ik iets positiefs uitdraag. Ik maak het vaak mee dat zo'n meisje op me afstapt om te zeggen hoe belangrijk ik voor haar ben geweest; dat ze door mij de moed heeft gevonden om het aan haar ouders te vertellen. Dan ben ik daar blij om." In 2005 werd ze verkozen tot de grootste Holebi-Belg.

Liefdesleven

Na haar relatie met Dieter Troubleyn en een korte romance met een collega van TMF, had Yasmine een relatie met presentatrice Alexandra Potvin. Na enkele jaren ging het koppel uit elkaar; voor Yasmine was dit een zware tijd. "Opeens begreep ik waarom sommige mensen uit het leven willen stappen. Vroeger vond ik zelfdoding een enorme zwakte, maar toen heb ik begrepen dat er een punt kan komen waarop je zegt: Hier houdt het op, ik ben het leven moe."

In 2001 kwam ze via een gemeenschappelijke vriendin in contact met Marianne Dupon, winnares van De Mol een jaar eerder. Yasmine had het programma nooit gezien en wist niet wie Marianne was. Daarnaast hadden ze allebei een aantal relaties achter de rug en wilden ze even een tijdje alleen zijn. Er was geen sprake van liefde op het eerste gezicht, maar uiteindelijk werd duidelijk dat er toch een klik was tussen de twee. "De hele wereld mag weten dat ik in de zevende hemel ben. Marianne is de liefde van mijn leven. Wat ik voor haar voel, heb ik nog nooit voor iemand gevoeld." Het koppel trouwde op 30 augustus 2003 in Edegem, als eerste homoseksuele BV-koppel.

"Marianne en ik, wij vormen een goed team. In een langere relatie is het immers ook belangrijk om naast liefdespartners ook kameraden te zijn. Ik ben me ervan bewust dat ik me in een luxepositie bevind: ik heb een toffe job, een leuk huis én een partner met wie ik kan lachen en blèten." Yasmine liet al snel merken dat ze graag kinderen wilde met haar vrouw. In 2006 werd Mariannes zwangerschap bekendgemaakt; op 9 maart 2007 werden Yasmine en Dupon de ouders van dochter Ella-Louise. Over Dupon zei Yasmine: "Is Marianne de vrouw van mijn leven? Ik denk het wel. We zijn nu toch al lang samen, we zijn getrouwd en hebben een kind. Hoeveel serieuzer kan het zijn?"

Na acht jaar samenzijn, waarvan zes jaar huwelijk, werd eind april 2009 de breuk tussen Yasmine en Marianne bekend gemaakt. Naar verluidt zou Marianne Yasmine hebben verlaten voor een andere vrouw.

Overlijden

Nadat Dupon haar verlaten had, woonde Yasmine bij haar zus Inge in Kontich. Yasmine was door haar depressie erg vermagerd, maar deed de berichten over haar verminderde levenslust af als onzin. "Ik ben al gelukkiger geweest. Maar ik red me heus wel." Ze werd begeleid door een arts die haar anti-depressiva en verplichte rust voorschreef. Twee dagen voor haar dood belandde ze in het ziekenhuis na een slechte reactie op de medicatie.

Het weekend voor haar dood logeerde Yasmine bij hartsvriendin en oud-collega Martine Prenen. Prenen had wel door dat het slecht ging met Yasmine: "De laatste maanden heb ik haar zien evolueren. De heel sterke, krachtige, intense vrouw werd plots heel broos. Ze was heel verdrietig en voelde zich vanbinnen al dood," aldus Prenen. "Gelukkig zijn, dat is de laatste maanden niet meer in haar opgekomen. Ze trok veel in twijfel, alles begon te wankelen. Haar grote liefde, dat concept, dat werkte niet meer." Hoewel Yasmines donkere kant de laatste maanden de overhand nam, was Prenen ervan overtuigd dat Yasmine wel door de moeilijke periode zou komen.

Twee dagen later, 25 juni, rond acht uur 's ochtends, verliet Yasmine haar verblijfplaats. Omdat het niet haar stijl was om weg te gaan zonder iets te zeggen, werd Yasmine als vermist opgegeven. De politie startte meteen een buurtonderzoek, waaruit bleek dat Yasmine rond het middaguur nog een pakje sigaretten gekocht had in een krantenwinkel - Yasmine was een verstokte roker. Omstreeks twee uur in de namiddag werd Yasmine door een agent dood aangetroffen bij een schuur op een braakliggend terrein nabij de Doopput. Er werd geen poging meer gedaan om te reanimeren.

De officiële doodsoorzaak is verstikking nadat ze zichzelf met een elektriciteitsdraad verhangen heeft aan een tak van een boom. Het poortje van een vervallen schuurtje gebruikte ze als opstapje. Voor zover bekend liet Yasmine geen afscheidsbrief achter. De aanleiding voor Yasmines wanhoopsdaad is naar alle waarschijnlijkheid de breuk met haar echtgenote, met als gevolg een depressie.

Reactie

Vanaf de vooravond berichtten diverse media het overlijden van de zangeres, wat een schokgolf in Vlaanderen veroorzaakte. Collega's en vrienden, als Alexandra Potvin, Dieter Troubleyn, Miguel Wiels, Geena Lisa Peeters en Jo De Poorter reageerden verslagen. Bij Yasmines naaste collega's van De Rode Loper kwam het nieuws hard aan. "De hele redactie van De rode loper is in shock na het plotse overlijden van Yasmine. Hilde, want zo heette ze op de redactie, was een gewaardeerde presentatrice, soms verguisd door de kijkers voor haar ironie, maar altijd geestig en enthousiast. De showbizz was echt haar speeltuin en hoewel ze 't allemaal niet even ernstig nam, genoot ze van haar job als De rode loper-presentatrice. Ze genoot ook van haar aanwezigheid op onze redactie, zo heeft ze ons herhaaldelijk laten weten. De breuk met Marianne was een zware slag voor haar en we zagen haar zienderogen achteruitgaan, maar dit had niemand van ons verwacht."

Na het overlijden van Yasmine werd de Zelfmoordlijn drie keer vaker gebeld dan anders. Volgens de woordvoerster van het Centrum ter Preventie van Zelfdoding gebruikten veel mensen de dood van de zangeres als insteek om hun eigen verhaal te vertellen. Volgens het CPZ is de stijging onder meer te danken aan de inspanningen van de diverse media om hulpverleningsadressen in hun berichtgeving op te nemen.

Herdenking

De VRT paste het uitzendschema aan op één en Canvas. Op één werd de omroepster van dienst van het scherm gehaald en vervangen door een neutrale off-screen stem om de programma’s van die avond aan te kondigen. De reguliere uitzending van De Rode Loper werd geschrapt en vervangen door een fragment van de concertregistratie van Licht Ontvlambaar uit. Ook op 26 juni werd de volledige uitzending aan Yasmine gewijd en op 2 juli bracht De Rode Loper een hommage aan Yasmine in de vorm van de documentaire Van Porselein, met reacties van vrienden en collega's. Weekblad Story bracht op 27 juni een extra editie uit, met reacties van collega's en vrienden en een overzicht van Yasmines leven.

Fans van Yasmine verzamelden zich op 26 en 28 juni in de buurt van de plek waar de zangeres zichzelf van het leven beroofde, om haar met kaarsen en bloemen een laatste groet te brengen. Bij het gemeentehuis van Edegem, Yasmines woonplaats, werd een rouwregister geopend. Oorspronkelijk zou het enkel op 26 en 27 juni te ondertekenen zijn, maar vanwege de hoge opkomst werd de mogelijkheid het rouwregister te tekenen, met enkele dagen verlengd. De gemeente had ook een huldiging gepland tijdens het evenement Edegem Zingt op 28 juni, maar dit werd op het laatste moment afgeblazen.

Volgens velen werd het nieuws over Yasmine overschaduwd door de dood van Michael Jackson, die enkele uren later overleed.

Vervanging bij geplande evenementen

Op een aantal evenementen waar Yasmine zou verschijnen en optreden, moest vervanging geregeld worden. De eerst getroffen partij was Genk On Stage, waar Yasmine de dag na haar dood een optreden zou geven. Ze werd vervangen door Hans de Booij.

Op 27 juni zou Yasmine beginnen met een reeks van vijf shows van Zo Is Er Maar Één - Live On Stage", die ze zou presenteren. Thomas Vanderveken nam de presentatie over. Vanderveken wijdde zijn openingsspeech aan de zangeres en vroeg om een minuut stilte. Yasmine was er tegen dat artiesten haar nummers zouden coveren in Zo Is Er Maar Één. "Ik kan toch moeilijk aankondigen dat mijn eigen nummers tot de Nederlandstalige klassiekers behoren," zei ze daarover. Maar tijdens de eerste show van Zo Is Er Maar Één - Live On Stage brachten de drie finalisten van het laatste seizoen een hommage aan Yasmine door gezamenlijk Dans Me te zingen, een Nederlandse vertaling van Leonard Cohen's Dance Me To The End Of Love. Cohen droeg zijn concert in Antwerpen op aan Yasmine.

In het najaar zou Yasmine met Lucas Van den Eynde, Jelle Cleymans en Maggie MacNeal in Te Vroeg, Te Mooi nummers en teksten brengen van mensen die te vroeg zijn heen gegaan, zoals Robert Long, Bram Vermeulen en Wim Sonneveld. Op 13 augustus werd bekend gemaakt dat blueszangeres en singer-songwriter Kathleen Vandenhoudt Yasmine zal vervangen. Een dag later meldden diverse bronnen dat ook JackoBond is ingeschakeld om Yasmine's plaats in te nemen. Vermoedelijk zullen de twee zangeressen elkaar afwisselen.

Laatste wens

Yasmine sprak in mei 2008 in een interview over de dood. "Ik wil nog niet doodgaan, mijn taak zit er nog niet op. Ik ben nog te jong, ik wil nog zoveel doen en onze dochter groot zien worden. De dood an sich schrikt me niet af. Ik verkies een plotselinge dood op mijn zestigste, bij mijn volle verstand." Ze had een duidelijk beeld van haar begrafenis: "Ik wil een burgerlijke dienst en een crematie. Het afscheid mag groots en sereen zijn, met een traan en een lach. En daarna een geweldig feest met vaten Duvel en lekkere hapjes." Daarnaast wilde ze een tekst van de Deense filosoof Kierkegaard op haar urne.

We kunnen ons leven alleen vooruit leven en het pas terugblikkend begrijpen. Je leven leven of het begrijpen, dat zijn twee totaal verschillende zaken. — Hilde Rens (naar Kierkegaard), mei 2008

Uitvaart

De familie van Yasmine organiseerde de uitvaart samen met Marianne en haar familie. Dit blijkt ook uit de aanhef van de overlijdensadvertentie: "De families Rens, Claes, Dupon en Heuvelmans melden u met droefheid het overlijden van Hilde Rens, Yasmine." Dit roept de stroom verwijten in de richting van Marianne, een halt toe. "Onze familie heeft geen enkele reden om Marianne iets te verwijten. Zij en haar familie hebben enorm veel verdriet, net als wij. De extreme situatie waarin Yasmine was verzeild geraakt, was niet het gevolg van één iets, maar het resultaat van een opeenhoping van verschillende dingen," aldus Yasmines zwager Michel.

Yasmine is op vrijdag 3 juli 2009 gecremeerd in het crematorium Schoonselhof in Wilrijk, in het bijzijn van familie en vrienden. De aansluitende herdenkingsdienst werd daarnaast ook bijgewoond door de pers. Fans en andere geïnteresseerden konden de dienst buiten op een groot scherm volgen. Na de dienst had iedereen de mogelijkheid om de urne van Yasmine te groeten. De VRT deed uitgebreid verslag van de ceremonie, voornamelijk voor Het Journaal. Radio 1, Radio 2 en MNM brachten allen een hommage aan Yasmine door nummers van haar te draaien en verslag te doen van de dienst. Op één was de hele dag geen omroepster te zien, aangezien alle omroepsters bij de begrafenis aanwezig waren. Na de dienst werd Yasmines urne bijgezet in familiale kring op het kerkhof van Edegem.

Op 22 juli werd bekend dat een bidprentje van Yasmines begrafenis op eBay is verkocht voor €664,-. Yasmines ouders lieten weten dat de koper goedkoper uit was geweest door hen te contacteren; moeder Anita Claes is namelijk nog weken bezig geweest met het versturen van bidprentjes naar mensen die niet bij de begrafenis aanwezig konden zijn.

Postume releases

• 2009 · Liefde en Liedjes: Carrière / Afscheid (heruitgave, exclusief bij Story)
• 2009 · Yasmine (heruitgave, exclusief bij Free Record Shop)

Externe links

• Yasmine op Myspace
• Officieel Forum, met uitgebreide discografie

Bronnen