IG Farben

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Pölziggebouw in Frankfurt, voormalig hoofdkantoor van Hoechst-chemie (IG Farben), nu gebruikt door de Universiteit. Ontwerper: Peter Behrens

IG Farben (een afkorting voor Interessen-Gemeinschaft Farbenindustrie AG) was een Duits bedrijf dat een groot aantal chemische bedrijven onder zich had. IG Farben was ontstaan tijdens de Eerste Wereldoorlog en had tijdens de naziperiode bijna een volledig monopolie op de chemische industrie in Duitsland.

Het Duitse woord Farbe staat voor kleur of verfstof. Voordat de Eerste Wereldoorlog begon, had de Duitse verfindustrie bijna de hele wereldmarkt in handen. Met het samenvoegen van de vele bedrijven trachtte de Duitse industrie weer greep op de markt te krijgen.

Nationaalsocialistische tijd[bewerken]

In het begin produceerden de samengevoegde bedrijven inderdaad verfstoffen. Maar al snel deden meer en meer bedrijven aan de geavanceerde chemie. Tijdens het nationaalsocialistische regime in Duitsland werkte IG Farben nauw samen met de NSDAP, Hitlers politieke partij. Zo werd bijvoorbeeld het gif Zyklon B geproduceerd, dat de nazi's gebruikten om op grote schaal Joden en politieke tegenstanders uit de weg te ruimen. IG Farben hield het patent op Zyklon B, maar het werd geproduceerd door Degesch (Deutsche Gesellschaft für Schädlingsbekämpfung, in vertaling 'Duitse maatschappij voor de bestrijding van schadelijke planten en dieren'), waar IG Farben een belang van 42,2% in had. Ook zaten er managers van IG Farben in het bestuur van Degesch.

IG Farben maakte op grote schaal gebruik van dwangarbeid, op het hoogtepunt werkten er zo'n 83.000 mensen onder dwang bij een fabriek nabij Auschwitz, waar onder meer synthetische olie en rubber werden geproduceerd.

IG Farben was het ware geesteskind van de Rothschilds (door de Warburg-connectie), en vormde een zeer machtig kartel. De oorspronkelijke bezielers van het IG Farbenproject waren echter Carl Bosch (neef van de elektronicafabrikant Robert Bosch die ook financiële sponsor was van de NSDAP) en Carl Duisberg.

Na de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Nadat Duitsland de Tweede Wereldoorlog verloren had, overwogen de geallieerden de bezittingen van IG Farben te confisqueren en het bedrijf op te doeken. In plaats daarvan besloot men in 1951 het bedrijf op te splitsen in de oorspronkelijke bedrijven.

Na de oorlog werden 23 leidinggevenden door de Amerikanen vervolgd in het IG Farbenproces tijdens de Processen van Neurenberg; twaalf personen werden veroordeeld.

Al snel werden de oorspronkelijke kleine bedrijven opgekocht door de vier grootste. Vandaag de dag bestaan alleen Agfa, BASF en Bayer. Hoechst is gefuseerd met het Franse Rhône-Poulenc Rorer, tegenwoordig Aventis genaamd. Het moederbedrijf IG Farben bleef bestaan als gevolmachtigd bedrijf, met wat onroerend goed als bezit, en is sinds 10 november 2003 failliet.

Oorspronkelijke bedrijven[bewerken]

en verscheidene kleinere bedrijven.