Jacques Rogge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jacques Rogge
Jacques Rogge in 2004
Jacques Rogge in 2004
Algemene informatie
Volledige naam Jacques graaf Rogge
Geboren Gent, 2 mei 1942
Nationaliteit Vlag van België Belgisch
Beroep orthopedisch chirurg, sportbestuurder
Carrière
2001-heden voorzitter IOC
Portaal  Portaalicoon   Sport

Jacques graaf Rogge (Gent, 2 mei 1942) is een Belgisch arts (orthopedisch chirurg), sportbestuurder en voormalig sporter. Hij is sinds 2001 voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité.

Inhoud

Levensloop[bewerken]

Hij volbracht zijn middelbare studies aan het Sint-Barbaracollege, waarna hij geneeskunde studeerde aan de Universiteit Gent en de diploma's verwierf van doctor in de geneeskunde en licentiaat in de sportgeneeskunde. Hij werd orthopedisch chirurg en doceerde sportgeneeskunde aan de Universiteit Gent en de VUB.

In 1968 trouwde hij met radiologe Anne Bovyn (1943) en ze hebben een zoon en een dochter.

Rogge woont in Astene bij Deinze, een landelijke gemeente in de Gentse rand. Tijdens zijn voorzitterschap van het IOC verblijft hij meestal in Lausanne.

Sportieve activiteiten[bewerken]

Rogge was deelnemer aan het zeilen in de Finnklasse bij de Olympische Spelen van 1968 in Mexico, 1972 in München en 1976 in Montreal.

Als zeiler werd hij eenmaal wereldkampioen en haalde tweemaal een tweede plaats, en werd zestien keer Belgisch kampioen. Hij heeft ook de Yachting World Cadet Trophy gewonnen en nam deel aan de regatta Ton Cup.

Verder speelde hij bij Gent Rugby XV. Hij was 10 keer geselecteerd voor het Belgisch rugbyteam. Met het ASUB rugbyteam[1] won hij eenmaal het Belgisch kampioenschap. Hij is erevoorzitter van de Gent Rugby Football Club[2] waarvan hij één van de stichters is.

Olympische comités[bewerken]

Tussen 1990 en 1992 was hij voorzitter van het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité (BOIC). In 1991 werd hij lid van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) en in 1992 van de Medische Commissie. In 1994 werd hij vicevoorzitter van het IOC.

Sinds 2001 is Rogge voorzitter van het IOC, als opvolger van Juan Antonio Samaranch. De eerste Spelen die onder zijn voorzitterschap plaatsvonden waren de Olympische Winterspelen 2002 in Salt Lake City. In oktober 2009 werd hij herverkozen voor een tweede ambtstermijn, tot in 2013.

Eén van zijn opmerkelijkste beleidspunten in het IOC is het terugdringen van het aantal disciplines tijdens de Zomerspelen, en het beperken van het aantal deelnemers op die Spelen tot ongeveer 10.000.

Hij kreeg de bijnaam Mister Clean om zijn harde aanpak van het dopinggebruik in de sport. Door anderen kreeg hij als toenaam The Lord of the Rings.[3]

Verder was hij in 2002 de eerste IOC-voorzitter die het Olympisch dorp verkoos boven een vijfsterrenhotel. In 2012 koos hij echter voor een suite in een hotel. [4]

In september 2012 nam hij geen deel aan de slotceremonie van de Paralympics, vanwege het ondergaan van een heupoperatie.

Eerbetuigingen[bewerken]

Wegens verdienste werd op 11 maart 2003 aan Jacques Rogge de adellijke titel Graaf verleend. Op 11 maart 1993 was hij al in de Belgische erfelijke adelstand opgenomen met de titel van Ridder. Zijn wapenspreuk luidt: Nil volentibus arduum.

Rogge ontving verschillende eredoctoraten:

Op 26 november 2012 werd Rogge tijdens het achtste IOC-congres over sport, cultuur en onderwijs in Amsterdam benoemd tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau vanwege zijn verdiensten in de sport. Hij kreeg de versierselen uitgereikt door Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport Edith Schippers.

Voetnoten

  1. ASUB Rugby Waterloo
  2. Gent Rugby Football Club
  3. (en) Ernest Mathijs The Lord of the Rings: Popular Culture in Global Context, Wallflower Press, 2006, Pagina 84. ISBN 1-904764-82-7.
  4. 'Working class hero' Rogge onder vuur. Het Nieuwsblad (25 juli 2012).
  5. Snoeys, Astrid (2012) KU Leuven reikt eredoctoraat uit aan Herman Van Rompuy en Jacques Rogge HLN.BE, vrijdag 1 juni. Url bezocht op 1 juni 2012

Literatuur

  • W. Delzenne & J. Houyoux : Le nouveau dictionnaire des Belges, Brussel, 1998.
  • Humbert de Marnix de Sainte Aldegonde : État présent de la noblesse belge, Annuaire 2012, Brussel, 2012.