Jakob Bernoulli

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Jakob Bernoulli (Bazel, 27 december 1654 – aldaar, 16 augustus 1705) was een Zwitserse wis- en natuurkundige. Hij was de eerste toonaangevende wiskundige van de Bernoulli-familie.

Zijn voornaam wordt ook wel gespeld als Jacob, James (Engels) of Jacques (Frans). De achternaam wordt uitgesproken als: "bernoelie".

Bernoulli werd geboren in Bazel, waar hij ook theologie studeerde. Hij had echter grote belangstelling voor de wiskunde en natuurkunde. In 1687 werd hij in zijn geboortestad Bazel hoogleraar in de wiskunde. Bernoulli leerde al vroeg de calculus van Leibniz, en met zijn broer Johan Bernoulli behoorde hij tot de belangrijkste verbreiders daarvan. Hij legde de grondslag voor de variatierekening, bestudeerde differentiaalrekening en integraalrekening en was met Leibniz grondlegger van de theorie van de differentiaalvergelijking. Ook hield hij zich bezig met kansrekening. Hij voerde de term integraal in en de Bernoulli-getallen zijn naar hem genoemd.

Bernoulli overleed op 50-jarige leeftijd in zijn geboortestad Bazel.

• Zie ook: Jakob II Bernoulli