Jean-Baptiste de Lamarck
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Jean-Baptiste Lamarck | |
|---|---|
 |
|
|
|
|
| Volledige naam | Jean-Baptiste Pierre Antoine de Monet, Chevalier de Lamarck |
| Geboren | 1 augustus 1744 |
| Overleden | 28 december 1829 |
| Geboorteland | Frankrijk |
| Standaardafkorting | Lam. |
|
De bovenaangeduide standaardafkorting, conform de database bij IPNI, kan gebruikt worden om Jean-Baptiste Lamarck aan te duiden bij het citeren van een botanische naam. |
|
Jean-Baptiste Pierre Antoine de Monet, Chevalier de Lamarck (Bazentin-le-Petit, 1 augustus 1744 – Parijs, 28 december 1829) was een Franse bioloog. Hij was een zoöloog en botanicus die tijdens zijn leven weinig erkenning vond.
[bewerk] Werk
Jean-Baptiste Lamarck was de eerste die sterk onderscheid maakte in gewervelde en ongewervelde dieren. Zijn hoofdwerk: Animaux sans Vertèbres (1815-1822). Hij was ook de eerste die het woord "biologie" gebruikte.
Nu is hij nog voornamelijk bekend als de auteur van een aantal pre-darwinistisch evolutionaire ideeën, vooral zijn stelling van de overerving van verworven kenmerken (bijvoorbeeld dat de zoon van een smid sterker is dan de zoon van een kleermaker). Zijn evolutietheorie, gepubliceerd in Philosophie zoologique (1809) kon tijdens zijn leven niet doorbreken door de scherpe kritiek en ridiculisering van o.a. Georges Cuvier. De Lamarck was overtuigd van het samenvallen met "evolutie" en "perfectionering" en daarom sprak hij ook over de ladder van de natuur: evolutie is rechtlijnig, doelgericht & opklimmend. Het organisme wil zelf veranderen, heeft creativiteit & inventiviteit - in tegenstelling tot het passieve wezen in de Darwiniaanse evolutietheorie, dat overgeleverd is aan de willekeur van de natuur. Na Darwin's publicaties werd door de meeste wetenschappers het evolutionair principe aanvaard, maar niet de natuurlijke selectie. Voor hen was de theorie van Lamarck een goed alternatief. Rond het einde van de negentiende eeuw ontstond er voornamelijk in Frankrijk en de Verenigde Staten een neolamarckiaanse school; een bekend aanhanger daarvan was de Amerikaanse paleontoloog Edward Drinker Cope. Ondanks voortdurende kritiek werd pas echt algemeen aanvaard dat verworven kenmerken niet erfelijk kunnen zijn, toen er geen enkel mechanisme ontdekt werd waarmee een organisme of zijn omgeving invloed kan uitoefenen op zijn erfelijk materiaal.
[bewerk] Trivia
In het boek Erfgoed (Legacy) van Greg Bear komt de fictieve planeet "Lamarckia" voor, waar organismen voorkomen die eigenschappen kunnen verwerven en doorgeven.
