Jing-opera

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jing-opera
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 京劇
Vereenvoudigd 京剧
Hanyu pinyin Jīngjù
Jyutping (Standaardkantonees) ging1 kek6
Standaardkantonees Kíng K'èk
Yale (Standaardkantonees) ging1 kek6
Dapenghua Kang K'èk
Peng’im (Chaozhouhua) gian1 giat8
Shanghainees [ʨiŋ˦ ʥiɤʔ˨]
Andere benamingen Jīngxì 京戏; Guójù 国剧

Jing-opera of Peking-opera is een vorm van Chinese opera. Deze operavorm komt oorspronkelijk uit Peking (Beijing). Jing-opera is populair in Peking, Tianjin, Shanghai, Taiwan en in Amerikaanse en Japanse Chinatowns. In Nederland en België wordt Jing-opera vaak tijdens Chinese nieuwjaarsvieringen gespeeld. De belangrijkste muziekinstrumenten zijn: huqin, gong en Chinese trommel.

Geschiedenis[bewerken]

Tijdens het vijfenvijftigste regeringsjaar van keizer Qianlong (1790) bezocht hij het zuiden van China. Daar had hij onder andere vier stukken (Sanqingban, Sixiban, Hechunban en Chuntaiban) uit de Hui-opera gezien. Hij vond deze stukken erg mooi, waardoor de stukken in Jing-operavorm kwamen. Andersom beïnvloedde het Jing-opera ook de Hui-opera.

In de negentiende eeuw beïnvloedde de Jing-opera de Hui-opera en Han-opera. In die tijd werd Jing-opera door Qinqiang, Kunqu, Bangzi en Yiyangqiang beïnvloed. Tijdens de Qing-dynastie was de Jing-opera een geliefd vermaak van de keizers.

In 1828 kwam een operagroep uit Hubei naar Peking. Zij namen het Hantiao mee die daardoor tot nu toe nog steeds in de Jing-opera te horen is. De Hubeise operagroep trad vaak samen met mensen van de Hui-opera op, waardoor het later Pihuangxi werd genoemd. Pihuangxi had het Beijinghua opgenomen als voertaal in operastukken, waardoor het later het "Pekingse geluid" werd genoemd.

Later werd de populariteit van Pihuangxi groter. Hierdoor bereikte het ook de stad Shanghai. Toen de inwoners van deze stad hoorden dat de operaspelers Beijinghua praten, dachten ze dat het Jing-opera was en werd het Jingxi genoemd. In bijna heel China werd Jing-opera opgevoerd, waardoor de Chinezen het Guoju noemden, dat letterlijk "opera van het land" betekent.

Tijdens de Culturele Revolutie kreeg Jing-opera net als andere Chinese opera's een communistisch tintje. Dit worden revolutionaire Chinese opera's genoemd. Vele communistische heldenverhalen werden in Chinese opera's vertolkt. Vrouwen speelden een belangrijke rol in de stukken. De verhalen gingen grotendeels over oorlog tegen grootgrondbezitters, Japanners en Guomindangers. Door de communistische Jing-opera werd het Beijinghua en Jing-opera in heel China bekend.

Afbeeldingen[bewerken]

Externe links[bewerken]