Maes Howe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Maes Howe
Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving:
Heart of Neolithic Orkney
Maeshowe.jpg
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria i, ii, iii, iv
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 514
Inschrijving 1999 (23e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

Maeshowe, of Maes Howe, is een neolithische gekamerde tombe van circa 3000 v.Chr., gelegen op Mainland (Orkney), die samen met Skara Brae, de Stones of Stenness en Ring of Brodgar behoren tot het Hart van neolithisch Orkney, dat sinds 1999 door UNESCO aan de Werelderfgoedlijst is toegevoegd.

'Howe' is Oudnoords voor heuvel; de afleiding van 'Maes' is onduidelijk.

Architectuur[bewerken]

Maeshowe bestaat uit een grote met gras overdekte grafheuvel van 35 meter breed en 7 meter hoog op een cirkelvormig stuk land met een gracht eromheen. De tombe kent een 10 meter lange stenen passage naar een centrale stenen kamer van 4,7 meter in diameter en 4,5 meter hoog met zijkamers. Elke muur van de passage wordt gevormd door een grote zandstenen blok, waarvan de zwaarste drie ton weegt. Op de hoeken van de centrale kamer bevinden zich staande stenen.

Kortste dag[bewerken]

De passage van de tombe is zodanig gericht dat het licht van de opkomende zon drie weken voor en drie weken na de kortste dag van het jaar (21 december) door de passage naar binnen schijnt en de achterkant van de centrale kamer verlicht. De passage ligt op dezelfde lijn als de Barnhouse Stone, een staande steen 800 meter zuidzuidwest van Maeshowe. Een ander voorbeeld van een dergelijke tombe kan gevonden worden in Newgrange, Ierland.

Vikingen[bewerken]

Midden twaalfde eeuw hebben de Vikingen het dak van de tombe opengebroken, vermoedelijk op zoek naar schatten. Ze hebben minstens 33 runeninscripties achtergelaten en acht schetsen. Deze graffiti is de grootste collectie van runeninscripties buiten Scandinavië. Het zij opgemerkt dat Orkney Noors was tot 1468.

De Orkneyinga Saga verhaalt dat in 1153 earl Harald Maddadarson met 100 man Maeshowe (die door hen 'Orkahaugr' wordt genoemd) bezoekt. De runen vertellen over schatten die de Vikingen gevonden zouden hebben. Dit is vreemd aangezien wordt aangenomen dat de neolithische mensen niets kunnen hebben achtergelaten wat de Vikingen zouden bestempelen als schatten.

Beheer[bewerken]

Maeshowe wordt beheerd door Historic Scotland.

Externe links[bewerken]