Neil Ritchie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sir Neil Ritchie
Ritchie pleegt overleg met andere officiers in Noord-Afrika

Sir Neil Ritchie GBE, KCB, DSO, MC (Brits-Guiana, 29 juli 1897 - Toronto (Canada), 11 december 1983) was een Brits generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De militaire carrière van Ritchie begon in 1914, toen hij als officier werd gelegerd in de Black Watch, een eliteonderdeel van het Britse Leger. In de Eerste Wereldoorlog diende hij in Frankrijk en tijdens de missie in Mesopotamië. Voor zijn verdiensten aldaar kreeg Ritchie in 1918 de Military Cross.

Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog was Ritchie gepromoveerd tot brigadier, en was betrokken bij de evacuatie van Duinkerken. Dit werd Operatie Dynamo genoemd. Hij was staflid van Archibald Wavell, Alan Brooke en Claude Auchinleck. Hier kreeg Ritchie het commando over het Britse Achtste Leger en werd hij gepromoveerd tot Luitenant-Generaal. Ritchie kreeg tijdelijk het gezag over het Achtste Leger, zodat in de tussentijd een meer ervaren generaal gezocht werd die de taak van Ritchie over kon nemen. Desondanks hield Ritchie meer dan 6 maanden het gezag over het Achtste Leger.

Ritchie voerde het bevel tijdens de Slag bij Gazala in mei en juni van 1942. Onder zijn bevel verloor het Achtste Leger de slag met grote verliezen, waaronder de haven van Tobroek. Hij werd tijdens de Eerste slag om El Alamein opgevolgd door generaal Auchinleck. Na zijn afzetting bij het Achtste Leger werd Ritchie generaal van de 52e (Laagland) Divisie. Later tijdens D-Day werd hij generaal van de Britse 12e Legerkorps.

Na de oorlog bleef Ritchie tot 1947 in het Britse leger. Hij was destijds opperbevelhebber in het Verre Oosten. Na zijn pensionering uit het leger vertrok hij naar Canada. Daar zat hij in het bestuur van een Canadese verzekeraar. Neil Ritchie overleed op 86-jarige leeftijd in Toronto.