Palmvarens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Palmvarens
bladeren en vrouwelijke kegel van Cycas revoluta
bladeren en vrouwelijke kegel van Cycas revoluta
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Naaktzadigen
orde
Cycadales
Dumort. (1829)
Bladeren en mannelijke kegel van Cycas revoluta
Bladeren en mannelijke kegel van Cycas revoluta
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Palmvarens (Cycadales) zijn een oude groep van zaadplanten die worden gekarakteriseerd door een grote kroon van samengestelde bladeren boven op een stevige stam. Het zijn groenblijvende, tweehuizige planten met grote, geveerde bladeren. De naam is misleidend. Ze lijken wat op palmen en varens, maar zijn aan beide weinig verwant. Het zijn naaktzadigen en dus eerder verwant aan de coniferen. De bladachtige macrosporofyllen staan meestal in kegels. De zaden worden vrijstaand gevormd aan de randen van deze macrosporofyllen. Palmvarens hebben dus geen echte vruchten.

Palmvarens worden aangetroffen in een groot gedeelte van de tropen en de subtropen in de hele wereld. Ze komen voor in Midden- en Zuid-Amerika (waar de grootste variatie aan soorten voorkomt), Australië, de eilanden in de Grote Oceaan, Japan, China, India, Madagaskar en zuidelijk en tropisch Afrika, waar minimaal 65 soorten voorkomen. Sommige soorten staan er bekend om dat ze kunnen overleven in semi-woestijnklimaten en kunnen groeien in zand of zelfs op rotsen. Ze zijn in staat te groeien in de volle zon of in de schaduw en sommige soorten zijn tolerant voor zout. Hoewel ze een klein deel uitmaken van het plantenrijk. Sago wordt gemaakt van de echte sagopalm Metroxylon sagu.

Er zijn onderzoeken gepubliceerd waaruit zou blijken dat ze in staat zouden zijn tot stikstoffixatie in samenwerking met een cyanobacterie, die in de wortels leeft. Deze blauwalgen produceren een neurotoxine, bèta-N-methylamino-L-alanine (BMAA) die wordt gevonden in de zaadmantel van palmvarens.

Taxonomie[bewerken]

Er zijn momenteel 305 beschreven soorten, in 10 – 12 geslachten in 2 - 4 families (afhankelijk van het taxonomische gezichtspunt).

Een populaire indeling is die van L.A.S Johnson (1959)

Maar bijvoorbeeld de APWebsite [13 feb 2008] accepteert de familie Strangeriaceae niet en deelt de betreffende planten in bij de familie Zamiaceae.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]