Priesterbroederschap van Sint Petrus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Priesterbroederschap van Sint Petrus
Fraternitas Sacerdotalis Sancti Petri
Wapen van de Priesterbroederschap van Sint Petrus
Wapen van de Priesterbroederschap van Sint Petrus
Basisgegevens
Superior-generaal John Berg
Gesticht 1988
Stichter Josef Bisig
Website http://www.fssp.org
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Priesterbroederschap van Sint Petrus, ook Petrusbroederschap genaamd (Fraternitas Sacerdotalis Sancti Petri, FSSP), is een klerikaal, apostolisch genootschap van pauselijk recht dat in Zwitserland gesticht werd op 18 juli 1988. Het is een priestergenootschap dat de Heilige Mis opdraagt in de traditionele vorm en het is de belangrijkste congregatie binnen het katholiek Traditionalisme.

Geschiedenis[bewerken]

Op 5 mei 1988 tekende de stichter van de Priesterbroederschap Sint Pius X (FSSPX), Mgr. Marcel Lefebvre een protocol[1] waarover Paus Johannes Paulus II 9 juni 1988 schreef dat de op 5 mei bereikte oplossingen "de Priesterbroederschap Pius X toelieten in de Kerk, en in gemeenschap met de Opperherder - de behouder van de eenheid in de waarheid -, te staan en te werken. Van zijn kant had de Heilige Stoel in deze gesprekken met u maar één doel: deze eenheid in de gehoorzaamheid aan de goddelijke Openbaring te bevorderen en te behartigen.[2] Toen Lefebvre op 30 juni 1988 zonder de toestemming van Paus Johannes Paulus II vier bisschoppen wijdde (later in 1991 hebben drie van deze vier bisschoppen nog een vijfde bisschop, Mgr. Rangel uit Campos, gewijd), voltrok zich hierdoor volgens de Heilige Stoel een "schismatieke daad" binnen de Katholieke Kerk[3], ook al kwam er geen formeel geconsumeerd schisma tot stand.[4] Toen deze onwettige bisschopswijdingen plaatsgevonden hadden wilde een groep van drie priesters en negen seminaristen niet in deze schismatieke daad meegaan en kwamen in Oostenrijk bijeen. Eén van hen, pater Recktenwald, schreef hierover:

"Wij wensten allen de belofte die wij op de statuten van de Priesterbroederschap hadden afgelegd, trouw te blijven, maar dan - wat voor iedere katholiek vanzelfsprekend is - in gehoorzaamheid aan de Heilige Stoel. In de geest van deze gehoorzaamheid hadden wij destijds onze belofte gedaan, en wij wilden daar ook nu trouw aan blijven. Tezelfdertijd wilden wij ook de belofte en de verplichtingen gestand doen, die Mgr. Lefebvre had aangegaan door de ondertekening van het Protocol van 5 mei, niet alleen in zijn eigen naam, maar ook uitdrukkelijk in die van de leden der Priesterbroederschap, en dus ook in onze naam. Bij deze ondertekening wilden wij ons aansluiten, in de hoop dat ook Rome op zijn beurt de belofte van 5 mei getrouw zou blijven. Op 2 juli ondertekenden wij een verklaring waarin wij onze bedoelingen uiteenzetten. Deze verklaring wensten wij voor te leggen aan het Vaticaan.

Wij konden in de eerste dagen van juli absoluut niet vermoeden hoe Rome zou reageren op ons voornemen om, op grond van het protocol van 5 mei, het werk van Mgr. Lefebvre voort te zetten. Maar het antwoord kwam vlugger dan wij verwachtten: op 2 juli 's avonds bracht Radio Vaticana het bericht dat paus Johannes Paulus II diezelfde dag het motu proprio "Ecclesia Dei" had uitgevaardigd: daarin bevestigde hij de belofte van 5 mei 1988 aan de priesters en seminaristen die niet mee in het schisma wilden gaan."[2]

Na overleg met het Vaticaan werd op 18 juli van hetzelfde jaar de Priesterbroederschap Sint Petrus (FSSP) opgericht. Op 18 en 19 juli vergaderde, in het Zwitserse Hauterive, nabij Fribourg, het eerste generaal-kapittel van de nieuwe broederschap. Twaalf priesters en dertien seminaristen namen er aan deel. Z.E.H. (=Zijne Eerwaarde Heer) Josef Bisig, de voormalige rector van het Herz-Jesu Seminar (FSSPX) in Zaitzkofen, werd de eerste generaal-overste.

Door de priesters worden de Liturgische Boeken gebruikt die in het jaar 1962 officieel geldig en in gebruik waren, dat wil zeggen: Missale, Rituale, Pontificale en Brevarium romanum.[5] Zij dragen dus de Heilige Mis op in de buitengewone vorm van de Romeinse Ritus (de zogenaamde Tridentijnse Ritus, oude Latijnse Ritus of oude Mis). Tot 14 september 2007, datum waarop het motu proprio Summorum Pontificum van kracht werd, werd de Tridentijnse Heilige Mis opgedragen bij wijze van indult, met toestemming van de lokale bisschoppen en dispensatie van het Vaticaan (=Indultmis).

Op 29 juni 2003 werden de constituties van de broederschap door de Heilige Stoel goedgekeurd.

In maart 2008 kreeg de Petrusbroederschap toestemming om een personele parochie op te richten in Rome.[6]

Oversten[bewerken]

Z.E.H. Josef Bisig, de voormalige rector van het Herz-Jesu Seminar (FSSPX) in Zaitzkofen, werd door Rome tot eerste generale overste benoemd. Na twee termijnen werd in 2000 door Rome een nieuwe generaal-overste, Zeereerwaarde Heer Arnaud Devillers aangesteld. Rome had bezwaar tegen nog een derde termijn van zes jaar voor pater Bisig. In 2006 werd deze opgevolgd door de Amerikaan Zeereerw. Heer Dr. John Berg FSSP, die tijdens het generaal-kapittel tot nieuwe overste verkozen was.

De FSSP anno 2008[bewerken]

De FSSP is anno 2008 aanwezig in 102 bisdommen, verspreid over 17 landen en 4 continenten. Ze telt 208 priesters, 11 diakens en 128 seminaristen, van 26 verschillende nationaliteiten en met een gemiddelde leeftijd van 37 jaar.

De FSSP heeft seminaries in Wigratzbad (bisdom Augsburg, Duitsland) en Denton (Nebraska, Verenigde Staten) en hun priesters zijn werkzaam in onder meer Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, België, Nederland, Italië, de Verenigde Staten (sinds 1992), Australië, Canada (sinds 1995), Groot-Brittannië, Nigeria, Benin, Polen, Hongarije en India.

In Nederland zijn er twee vaste miscentra: Amsterdam (Sint-Agneskerk in Oud-Zuid) en Vlissingen. In België worden thans miscentra in Brussel, Namen en Brugge geheel door de FSSP verzorgd.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties