Priesterbroederschap Sint Pius X

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Priesterbroederschap van Sint Pius X
Fraternitas Sacerdotalis Sancti Pii X
Logo van de Priesterbroederschap van Sint Pius X
Logo van de Priesterbroederschap van Sint Pius X
Basisgegevens
Superior-generaal Bernard Fellay
Motto Latijns Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat
Motto Nederlands Christus overwint, Christus regeert, Christus heerst
Gesticht 1 november 1970
Stichter Marcel Lefebvre
Website http://www.fsspx.org
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Priesterbroederschap St. Pius X (Fraternitas Sacerdotalis Sancti Pii X, FSSPX) is een vereniging van priesters die in gemeenschap leven.

De broederschap werd op 1 november 1970 opgericht binnen de Katholieke Kerk (namelijk binnen het exempte bisdom Fribourg in Zwitserland) als reactie op enkele besluiten van het Tweede Vaticaans Concilie die zij afwijst. Zo verzet de broederschap zich tegen de constitutie over de liturgie Sacrosanctum Concilium.

Marcel Lefebvre[bewerken]

Doordat hun voorman, aartsbisschop Marcel Lefebvre, op 30 juni 1988, zonder toestemming van Rome, vier priesters van de FSSPX tot bisschoppen wijdde, ontstond een schisma. Het door de paus op 2 juli 1988 gepubliceerde motu proprio Ecclesia Dei veroordeelde Lefebvre en de vier wijdelingen als schismatieken en stelde vast dat deze op grond van het kerkelijk recht en dus van rechtswege geëxcommuniceerd zijn, op grond van het feit dat aartsbisschop Lefebvre zonder pauselijke goedkeuring vier bisschoppen had gewijd. Hetzelfde motu proprio bood wel ruimte om de Tridentijnse ritus ('indultmissen') onder voorwaarden toe te staan. Bij dezelfde gelegenheid stelde de paus een commissie in, naar het motu proprio genoemd Pauselijke Commissie Ecclesia Dei die tot doel had de dialoog met de priesterbroederschap in stand te houden.

De broederschap heeft zes seminaries: in Ecône (Zwitserland), Flavigny (Frankrijk), Goulburn (Australië), La Reja (Argentinië), Winona (Verenigde Staten) en Zaitskofen (Duitsland).

Opheffing van de excommunicaties[bewerken]

Begin 2009 hief paus Benedictus XVI de van rechtswege opgelegde excommunicatie van de leden van de broederschap op. Deze opheffing viel samen met een interview dat een van de illegaal gewijde bisschoppen, Richard Williamson, daags daarvoor aan de Zweedse televisie had gegeven. Hierin bagatelliseerde hij de holocaust. De broederschap distantieerde zich van de uitspraken van mgr. Williamson, en de superieur-generaal, mgr. Fellay, bood zijn excuses aan voor de uitspraken van zijn collega-bisschop.[1]

Dialoog[bewerken]

In het Interviewboek Licht der Wereld, dat in 2011 verscheen, toonde paus Benedictus zich bijzonder ongelukkig over deze samenloop van omstandigheden. Niettemin ging de dialoog tussen Rome en de voormannen van de priesterbroederschap door. In de zomer van 2011 legde de prefect van de Congregatie voor de Geloofsleer, kardinaal William Levada, een lijst met voorwaarden vast waaraan de priesters van de Broederschap zouden hebben te voldoen, alvorens ze weer in volledige communio met de Kerk van Rome zouden staan. Hij deed dit voorafgaand aan een gesprek met een delegatie van de priesterbroederschap. Een aantal voorwaarden had betrekking op de erkenning van de uitkomsten van het Tweede Vaticaans Concilie, waarbij de verklaringen over de liturgie, de godsdienstvrijheid en de verhouding tot andere religies een belangrijke rol spelen.[bron?]

Nederland[bewerken]

In Nederland zijn er drie kapellen in gebruik.

België[bewerken]

In België heeft de Broederschap een priorij in Antwerpen met twee priesters en een broeder, een kapel in Gent en een priorij in Brussel, waar tevens de districtsoverste van heel de Benelux verblijft: E.H. Le Grand.[bron?]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties