Rémy Di Grégorio
| Rémi Di Grégorio | ||||
 |
||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Volledige naam | Rémi Di Grégorio | |||
| Geboortedatum | 31-07-1985 | |||
| Geboorteplaats | Marseille, Frankrijk | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Huidige ploeg | Cofidis | |||
| Specialisatie | klimmer | |||
| Ploegen | ||||
| 2005-2010 2011 2012 |
La Française des Jeux Astana Cofidis |
|||
| Beste prestaties (top-20) | ||||
| Ronde van Frankrijk | 38e (2011) 0 etappezeges |
|||
| Ronde van Spanje | 19e (2010) 0 etappezeges |
|||
|
||||
Rémy Di Grégorio (Marseille, 31 juli 1985) is een Frans wielrenner. Sinds hij in 2012 van dopingbezit werd verdacht zit hij zonder ploeg. Daarvoor reed hij voor La Française des Jeux, Astana en Cofidis.
Biografie [bewerken]
Di Gregorio maakte zijn debuut in het profpeloton in 2005 voor La Française des Jeux. In zijn tweede jaar won hij de achtste etappe van de Ronde van de Toekomst. Datzelfde jaar komt hij ook als 15e aan op de top van de Mont Ventoux in de Critérium du Dauphiné Libéré. Het jaar erna wint hij in dezelfde koers de bergtrui.
In de editie van 2007 van Luik-Bastenaken-Luik, die werd gewonnen door Danilo Di Luca, zat hij in de vroege vlucht, samen met Jan Kuyckx (Landbouwkrediet), Unai Etxebarria (Euskaltel-Euskadi) en Vasil Kiryjenka (Tinkoff), maar werd teruggepakt op zo'n 15 kilometer van de streep. In datzelfde jaar debuteerde hij in de Ronde van Frankrijk, maar moest hij al in de 4e etappe opgeven, nadat hij als laatste over de finish kwam door een val, waarbij hij een elleboogbreuk opliep.
In 2008 kwam zijn seizoen pas laat op gang, omdat hij door een peesontsteking af moest zeggen voor Parijs-Nice. Hij maakte zijn rentree in de Ronde van Romandië, waar hij in de tweede etappe vluchtte samen met Ian McKissick (BMC) en José Luis Arrieta (AG2R). Op acht kilometer voor de meet werd hij echter als laatste bijgehaald door het door sprinterteams aangejaagde peloton. In de Tour de France dat jaar reed hij lange tijd solo in de tiende etappe, waarin hij onder andere als eerste bovenop de Col du Tourmalet kwam. Omdat favoriet Alejandro Valverde loste uit de groep favorieten, die achter Di Gregorio reden, versnelde de groep favorieten, waardoor Di Gregorio uiteindelijk vrij kansloos werd bijgehaald op de laatste beklimming naar Hautacam. Die etappe werd hij uitgeroepen tot meest strijdlustige renner. Ook in de zeventiende etappe ontsnapte hij en reed hij een aantal bergpunten bijeen, waardoor hij uiteindelijk als negende eindigde in het bergklassement.
Tijdens de eerste rustdag van de Ronde van Frankrijk 2012 werd Di Grégorio gearresteerd op verdenking van betrokkenheid bij een dopingzaak. Hierop werd hij door de ploegleiding van Cofidis geschorst.[1] In april 2013 werd hij vrijgesproken en kon hij op zoek gaan naar een nieuwe ploeg. [2]
Belangrijkste overwinningen [bewerken]
2003
- Frans kampioen individuele tijdrit op de weg, Junioren
- 2e etappe deel B Internationale Ronde van Nedersaksen, Junioren
2006
- 8e etappe Ronde van de Toekomst
2007
- Bergklassement Critérium du Dauphiné Libéré
2010
- 10e in eindklassement Ronde van Catalonië
2011
- 7e etappe Parijs-Nice
2012
- 4e etappe Ronde van Asturië
Resultaten in voornaamste wedstrijden [bewerken]
|
|
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Cofidis 2013 |
|---|
|
Bagot · Barle · Bescond · Bessy · Cammaerts · Coppel · Edet · Fouchard · García · Ghyselinck · Hardy · Jõeäär · Labbe · Le Mével · Lemarchand · Levarlet · Maté · Molard · Navarro · Petit · Poulhiès · Sijmens · Taaramäe · Valentin · Zingle |
 |
Zie de categorie Remy Di Gregorio van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
