Slangendrager

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart van het sterrenbeeld Slangendrager.

Slangendrager (Ophiuchus, afkorting Oph) is een sterrenbeeld aan de hemelequator, liggende tussen rechte klimming 15u58m en 18u42m en tussen declinatie +14º en -30º. Hoewel de ecliptica door Ophiuchus loopt behoort het niet tot de dierenriem. Daarom wordt het wel eens het 13e teken genoemd. De zon doorloopt Ophiuchus van 30 november tot 18 december.

[bewerken] Sterren

(in volgorde van afnemende helderheid)

[bewerken] Wat is er verder te zien ?

Door de ligging in de richting van de Melkweg bevat het sterrenbeeld veel sterrenhopen. De bekendste hiervan zijn opgenomen in de catalogus van Charles Messier, te weten M9, M10, M12, M14, M19, M62 en M107. Verder zijn er diverse donkere stofwolken en absorptienevels te vinden die het licht van de daarachter gelegen sterren verduisteren.

In 1604 verscheen een supernova in Slangendrager, deze is waargenomen en beschreven door Johannes Kepler en staat bekend als "Kepler's Supernova", SN 1604.

In Slangendrager bevindt zich ook de Ster van Barnard, na het stelsel van Alpha Centauri de dichtst bij de aarde staande ster.

[bewerken] Aangrenzende sterrenbeelden

(met de wijzers van de klok mee)


 
Persoonlijke instellingen
Boek maken