Tobago

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tobago
Eiland van Trinidad en Tobago
Caribbean - Tobago.PNG
Locatie
Land Trinidad en Tobago
Eilandengroep Kleine Antillen
Locatie Caribische Zee
Algemeen
Oppervlakte 300 km²
Inwoners (2011) 60.874
Hoofdplaats Scarborough
Lengte 40,7 km
Breedte 11,9 km
Hoogste punt Pigeon Peak (576 m)
Detailkaart
Kaart van Trinidad en Tobago
Kaart van Trinidad en Tobago

Tobago is het kleinste van de twee eilanden die het land Trinidad en Tobago vormen. Het behoort tot de Kleine Antillen en ligt 30 km noordelijk van Trinidad. Het ligt voor de delta van de Orinoco. De ligging is vrij strategisch, niet ver van de kust van Venezuela, alsook van Guyana en de eilanden in de Caribische Zee. Tobago heeft veel goede baaien voor verankering. Om deze redenen werd het eiland in de zeventiende eeuw betwist door verschillende Europese mogendheden.

Geografie[bewerken]

Het klimaat is tropisch. Er valt ongeveer 200 cm regen per jaar en er zijn twee seizoenen: het regenseizoen van juni tot januari en het droge seizoen van januari tot juni.

Tobago heeft een oppervlakte van 300 km² en een bevolking van ongeveer 50.000. Het eiland is van vulkanische oorsprong. Het is 42 km lang en 10 km breed. Het hoogste punt is Pidgeon Peak (572m). De hoofdstad is Scarborough met 17.000 inwoners. Tobago heeft een eigen parlement met 15 leden waarvan er 12 gekozen worden.

Geschiedenis[bewerken]

Evenals Trinidad werd Tobago in 1498 ontdekt door Christoffel Columbus. Hij noemde het eiland, dat werd bewoond door Cariben Indianen, Bella Forma. Later werd de naam gewijzigd in Tobago, waarschijnlijk naar tabak. De oorspronkelijke bewoners werden door de Spaanse kolonisten vrijwel uitgeroeid, de rest ging op in de nieuwe bevolking. Het eiland is in totaal 22 keer van bezitter veranderd. Frankrijk, Nederland, Groot-Brittannië en zelfs Koerland hebben het in handen gehad. In de periodes van de machtswisselingen was het een piratennest.

In de tijd dat het eiland Nederlands bezit was, werd het Nieuw Walcheren genoemd. De Zeeuwen - onder opdracht van de Vlissingse gebroeders Adriaen en Cornelis Lampsins - stichtten er een nederzetting die zij Nieuw Vlissingen noemden, later omgedoopt tot Lampsinsburg. In 1674 verkocht Cornelis het eiland aan het Gewest Holland. Hendrik Carloff kwam met een plan het eiland opnieuw te koloniseren en werd benoemd tot gouverneur.

Op 3 maart 1677 vielen de Fransen tijdens de Eerste Slag bij Tobago Lampsinsburg en de Nederlandse schepen aan. De Nederlandse bevelvoerende commandant, commandeur Jacob Binckes wist onderbemand en met grote verliezen de Fransen een strategische nederlaag te bezorgen. Maar omdat Nederlandse versterkingen te laat kwamen, werd Tobago op 6 december tijdens de Tweede Slag bij Tobago opnieuw door een nieuwe Franse vloot aangevallen en veroverd, waarbij commandeur Binckes op 12 december sneuvelde. Met de Vrede van Nijmegen (1678) kwam een definitief einde aan Nieuw Walcheren, en werd geheel Tobago Frans gebied.

In 1814 kwam Tobago uiteindelijk in Britse handen en in 1888 werd het met Trinidad tot één kolonie samengevoegd. Als deel van de West-Indische Federatie werden de eilanden in 1958 zelfstandig, en na het uiteenvallen van dit staatsverband werd Tobago samen met Trinidad onafhankelijk. In 1962 namen ze de naam Republic of Trinidad and Tobago aan.

Economie[bewerken]

Sinds circa 1985 heeft de economie van het eiland een grote groei doorgemaakt dankzij het toerisme dat als voornaamste bron van inkomsten geldt.

Varia[bewerken]

  • Op het gehele eiland geldt een maximum rijsnelheid van 50 km per uur.