Tram van Straatsburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dienstregeling van de oude regionale tram, in 1944.

De tram van Straatsburg is de belangrijkste vorm van openbaar vervoer in de hoofdstad van de Elzas.

Geschiedenis[bewerken]

De oude tram[bewerken]

De oude tram van Straatsburg werd gestart in 1878 en werd oorspronkelijk door paarden getrokken. De elektrificatie van het netwerk werd voltooid in 1900 en het netwerk bereikte zijn grootste omvang (82,7 kilometer) in 1937. Er was bovendien een regionaal tramnetwerkwerk op meterspoor met een trajectgrootte van 194 km smalspoor, gebouwd tussen 1886 en 1909, waarmee de Straatsburg verbonden was met de gemeenten van de regio aan de voet van de Vogezen , in Colmar en in Baden . Bijna de helft van dit netwerk lag aan de Duitse kant van de Rijn. In 1930 vervoerde het 234 kilometer tramnetwerk meer dan 55 miljoen mensen.

Het netwerk vervoerde 71,5 miljoen mensen in 1943. Tijdens de jaren 1950 kreeg de tram, welke al verzwakt door de Tweede Wereldoorlog, concurrentie van andere vormen van vervoer zoals de auto, de fiets of de bus. De tram voldeed niet langer aan de behoefte van comfort voor de gebruiker, en de laatste tram werd verbannen naar het depot, op 1 mei 1960. De tramlijnen werden vervolgens vervangen door buslijnen , terwijl het aantal auto's almaar toenam.

De terugkeer[bewerken]

Eurotram op lijn C bij halte 'Place Broglie'

In de jaren 1980 werd Straatsburg geconfronteerd met verstoppingen op de wegen en het busnetwerk. Daarom bestudeerde de gemeenteraad de aanleg van twee VAL-metrolijnen. De gemeenteraadsverkiezingen van 1989 in Straatsburg worden gedomineerd door de keuze tussen de VAL of een moderne tram. De meerderheid is voorstander van de eerste, terwijl de oppositie van de socialisten voor de tweede zijn. De VAL wordt ook ondersteund door handelaren in de binnenstad die vrezen dat de aanleg van de tram het aantal parkeerplaatsen verminderd en de onbereikbaarheid vergroot, waardoor klanten wegblijven. De oppositie voert campagne voor de gemeentelijke tram met financiële argumenten (1 km VAL-lijn kost evenveel als 4 km tramlijn) en met het autovrij maken van het centrum. De overwinning van Catherine Trautmann in 1989 zorgt ervoor dat het VAL-project voorgoed stopgezet wordt, en dat de toestemming voor de eerste tramlijn gegeven wordt. Deze lijn werd geopend in 1994, wat de terugkeer van de tram die uit de stad was verdwenen in 1960 betekende.

De start van het netwerk werd vergezeld met een stedelijke herontwikkeling gericht op de bereikbaarheid van het centrum voor de tram en zwakke weggebruikers. Parallel aan de lijn werden park and ride parkeerplaatsen gebouwd om bestuurders aan te moedigen hun voertuigen te laten staan en de tram te nemen.

Het huidige netwerk[bewerken]

Het centrale overstappunt 'Homme de Fer'
Aankondiging voor de opening van lijn E.
  • 1994
    • 25 november 1994: Lijn A gaat in dienst. De lijn met een lengte van 9,8 kilometer loopt tussen de buitenwijken Hautepierre in het westen en het station Baggersee zuiden in de stad Illkirch-Graffenstaden. Om grote werkzaamheden te voorkomen bij het Straatsburgse centrale station wordt er een 1400 meter lange tunnel gebouwd tussen de haltes Rotonde en Ancienne Synagoge Les Halles. Station Centraal Station ligt in de tunnel op 17 meter diep.
  • 1998
    • 4 juli 1998: Lijn A wordt in het zuiden 2,8 kilometer verlengd in Illkirch-Graffenstaden .
    • 31 augustus 1998: Lijn D Rotonde - Étoile Polygone gaat in dienst. Deze nieuwe lijn loopt op vrijwel de hele lengte van de lijn samen met lijn A, en wordt daarom alleen in de spits geëxploiteerd.
  • 2000
    • 1 September 2000: De tweede grote lijn van het netwerk, welke de lijnen B en C omvat, gaat in dienst. De lijnen B en C kruizen de lijnen A en D op het station Homme de Fer, wat het grote overstapstation wordt. Bij halte République takt lijn C af, om vervolgens naar de universiteit te lopen. Lijn B loopt dan naar het noorden, richting halte Hoenheim Gare.
  • 2007/2008
    • 25 augustus 2007:
      • Lijn C wordt 4,2 kilometer vanaf halte Espelande naar halte Neuhof Rodolphe Reuss, in het zuiden van Straatsburg.
      • Lijn D wordt verlengd vanaf halte Étoile Polygone naar Aristide Briand. Hierna is de lijn Spitslijn-af, hij rijdt nu op dezelfde tijdstippen als de andere lijnen.
      • Lijn E gaat in dienst. Hij loopt samen met andere lijnen tussen de haltes Wacken en Baggersee, en loopt niet langs het centrale overstapstation Homme de fer, om deze te ontlasten.
    • 23 november 2007: Lijn E wordt 2,5 km verlengd van halte Wacken naar halte Robertsau Boecklin. Deze uitbreiding is er vooral gekomen om het Europees parlement te bedienen.
  • 2010: Een kleine reorganisatie van het netwerk vindt plaats na de ingebruikname het spoor tussen de haltes Gare Centrale en Homme de Fer via Faubourg de Saverne.
    • 27 november 2010: Lijn C loopt niet meer over het stuk Homme de Fer - Elsau, maar over het stuk Gare Centrale - Homme de Fer via Faubourg de Saverne.
    • 28 november 2010: Een dag later dan gepland in verband met een staking gaat lijn Lijn F in dienst tussen Elsau en Place d'Islande. De lijn neemt tussen de haltes Homme de Fer en Elsau de dienst van lijn C over.
  • 2013
    • 30 november 2013: Lijn A wordt verlengd naar Parc des Sports, lijn D wordt verlengd naar Poteries.

Huidige lijnen[bewerken]

Kaart van het netwerk
Lijn Eindbestemmingen
Lijn A Parc des Sports ↔ Illkirch Lixenbuhl
Lijn B Hoenheim GareLingolsheim Tiergaertel
Lijn C Station Strasbourg-VilleNeuhof Rodolphe Reuss
Lijn D Poteries ↔ Aristide Briand
Lijn E Robertsau Boecklin ↔ Baggersee
Lijn F Elsau ↔ Place d'Islande

Materieel[bewerken]

Voor de dienst wordt gebruik gemaakt van Eurotram en Citadis 403 trams. Bij de start van het tramnetwerk waren er 26 zevendelige trams (33 meter) van het type Eurotram. Maar nadat op 1 september 2000 de lijnen B en C werden geopend werden er nog eens 10 zevendelige Eurotrams en 17 negendelige Eurotrams (43 meter) gekocht. Voor de later geopende uitbreidingen zijn er nog 41 trams van het type Citadis 403 besteld. Deze 45 meter lange trams zijn in 2005 en 2006 geleverd.

Toekomst[bewerken]

  • Lijn A: In de toekomst zijn er verschillende verlengingen voor deze lijn gepland. Zo wordt het sporenplan rond het huidige westenlijke eindpunt drastisch gewijzigd. Het spoor tussen dante en Hautepierre Maillon wordt gedeeltelijk gesloopt, de lijn krijgt daar een verlengingn naar het zuiden. Ook komt er een nieuwe tak naar Zénith, als een tweede westelijke eindpunt. Deze plannen zouden in 2013 afgerond kunnen worden. Aan de andere kant van de lijn zijn er plannen om de lijn twee kilometer te verlengen, naar het centrum van Illkirch-Graffenstaden.
  • Lijn C: Tussen 2021 en 2025 wordt deze lijn verlengd met 2,8 kilometer in de richting van Neuhof Stockfeld. De verlenging naar het hart van Meineau is genannuleerd en vervangen door een HOV-bus welke tussen 2016 en 2020 in dienst gaat.
  • Lijn D: Er zijn aan beide kanten verlengingsplannen. Deze zijn:
    • Vanaf Rotonde: De lijn zou kunnen worden uitgebreid tot de Campus de Cronenbourg, maar dit project lijkt te zijn vervangen door een HOV-bus vanaf het station Strasbourg-Ville.
    • Vanaf Aristide Briand: Na veel uitstel is de uitbreiding naar Kehl in Duitsland vanaf Aristide Briand de hoogste prioriteit qua uitbreidingen. De verlenging wordt 2,8 km lang en loopt naar het station van Kehl. De verlenging opent in 2015.
  • Lijn E: In de toekomst wordt deze lijn verlengd naar het centrum van het Robertsau, op een nu nog onbekend tijdstip.
  • Tram-train Strasbourg - Bruche - Piémont des Vosges: De bedoeling is dat, tegen 2016, de vallei van de Bruche en de uitlopers van de Vogezen verbonden worden met het hart van straatsburg door de Tram-train Strasbourg - Bruche - Piémont des Vosges. De lijn loopt van station Barr en station Gresswiller naar station Strasbourg-Ville, om daar over het tramnetwerk verder de stad in te gaan. Met een lengte van 40 km wordt verwacht dat de lijn 27.000 reizigers per dag gaat vervoeren.

Externe link[bewerken]