Meterspoor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Treinen van het Zwitserse spoorbedrijf Rhätische Bahn op meterspoor, in het station van Klosters (Zwitserland).
De Vlaamse kusttram op de zeedijk in Raversijde (België).
Trein in het station van Nabeul, op de meterspoorlijn van Nabeul naar Bir Bou Rekba (Tunesië).

Met meterspoor bedoelt men bij spoor- en tramwegen een spoorwijdte van 1000 millimeter, een vorm van smalspoor.

Europa[bewerken]

In Groot-Brittannië bestond al de spoorwijdte van 3,5 Engelse voet of 42 inch, ongeveer gelijk aan 1067 millimeter. Dit wordt wel kaapspoor genoemd. Op het Europese continent werd de Engelse maat 'vertaald' naar het metrieke stelsel, wat het meterspoor opleverde. Deze spoorwijdte is in vele landen in Europa toegepast voor lokaalspoor- en tramwegen.

In Nederland is meterspoor veel gebruikt door stoomtrammaatschappijen en elektrische tramlijnen. Ook de Gemeentetram Groningen en enkele stadslijnen van de Haarlemse tram reden op deze spoorwijdte. De laatste metersporige tramlijn in Nederland was de lijn Amsterdam – Haarlem – Zandvoort van de NZH, opgeheven in 1957.

In België zijn, behalve de stadstram in Brussel van de MIVB (normaalspoor) en enkele uitzonderingen, zoals de vroegere tram Luik – Seraing, vrijwel alle tramlijnen in meterspoor aangelegd. De Antwerpse en Gentse tram, de Kusttram en de Métro léger de Charleroi rijden op meterspoor.

In Frankrijk zijn de 'Chemins de fer de Provence', de Gele trein, de spoorlijn Salbris tot Luçay-le-Mâle, de spoorlijnen in Corsica en de spoorlijn St-Gervais-les-Bains tot het Zwitserse Martigny en de Tram van Rijsel metersporig.

In Duitsland zijn de Chiemsee-Bahn en de Harzer Schmalspurbahnen metersporig. Een groot netwerk van meterspoor bevindt zich tussen Heidelberg, Mannheim en Ludwigshafen in het Rhein-Neckargebied. Daarnaast beschikt een aantal tramlijnen over meterspoor.

In Zwitserland zijn alle tramlijnen en vele spoorlijnen in meterspoor uitgevoerd, terwijl in andere Midden-Europese landen zeker de helft van de trambedrijven op meterspoor rijdt.

In Spanje werden alle metersporige lijnen geëxploiteerd door de FEVE. De lijn Bilbao – León is een lange lijn die heropend is voor reizigerstreinen. Ook rond Barcelona en Valencia zijn er regionale metersporige lijnen.

In Griekenland was het hele spoornet op de Peloponnesos metersporig. Vanuit Athene wordt geleidelijk de lijn naar Patras omgebouwd naar normaalspoor. In de andere delen van Griekenland zijn nog wat metersporige lokaallijnen terug te vinden.

Tunesië[bewerken]

In Tunesië bestaat het grootste deel van het spoornet uit meterspoor: 1674 kilometer, tegen slechts 471 kilometer normaalspoor. Ook de grote verbindingen vanuit de hoofdstad Tunis naar het zuiden en het zuidwesten van het land hebben een spoorwijdte van 1 meter. Dat is onder meer het geval met de lijn van Tunis naar Sousse en Sfax – de zogenaamde Kustlijn (Ligne de la Côte) – die onlangs gemoderniseerd werd. Op deze verbinding rijden sinds 2008 nieuwe dieseltreinstellen die tot 130 km/u halen, wat ze wereldwijd tot de snelste treinen op smalspoor maakt. Ook regionale lijnen, zoals Sousse-Mahdia (de Sahel-metro) en Nabeul-Bir Bou Rekba (de Cap Bon-lijn) hebben meterspoor.

Azië[bewerken]

spoorkaart van Thailand

Thailand, Maleisië en Singapore zijn met elkaar verbonden met een uitgebreid meterspoornet. Er is een nachttrein tussen Bangkok en Butterworth.[1]

Referenties[bewerken]

  1. reisgids seat61