Zinkacetaat
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Zinkacetaat | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
| zinkacetaat | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
C4H6O4Zn Zn(O2CCH3)2 (watervrij) Zn(O2CCH3)2.(H2O)2 (dihydraat) |
|||
| IUPAC-naam | zinkethanoaat | |||
| Andere namen | E650 | |||
| Molmassa | 183,5 (watervrij) 219,5 (dihydraat) g/mol |
|||
| CAS-nummer | 57-34-6 (watervrij) 5970-45-6 (dihydraat) |
|||
| EG-nummer | 209-170-2 | |||
| LD50 (ratten) | (oraal) 2460 mg/kg | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vast | |||
| Kleur | kleurloos | |||
| Dichtheid | 1,735 g/cm³ | |||
| Smeltpunt | (ontleedt) 237 °C | |||
| Oplosbaarheid in water | 430 g/L | |||
| Goed oplosbaar in | water | |||
| Nutritionele eigenschappen | ||||
| Type additief | smaakversterker in kauwgom | |||
| E-nummer | E650 | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
Zinkacetaat is het zout dat gevormd wordt door de inwerking van azijnzuur op zinknitraat[1] of op zinkmetaal. Het komt gewoonlijk voor onder de vorm van het dihydraat. Zinkacetaat-dihydraatkristallen slaan neer uit verdund azijnzuur.
Toepassingen [bewerken]
- Zinkacetaat is toegelaten als smaakversterker met het E-nummer E650; het mag enkel aan kauwgom toegevoegd worden, met een maximaal gehalte van 1 gram per kilogram.
- Zinkacetaat wordt ook als geneesmiddel verkocht, voor de onderhoudsbehandeling van de ziekte van Wilson. Het zinkkation kan de absorptie van koper in het bloed uit het maag-darmkanaal, die bij de ziekte van Wilson optreedt, tegengaan. Zinkacetaat wordt gemakkelijk via de dunne darm in het lichaam opgenomen.
- Zinkacetaat is ook een ingrediënt van sommige voedingssupplementen of hoestbonbons en soortgelijke middelen ter bestrijding van een verkoudheid[2].
- Industriële toepassingen van zinkacetaat zijn o.a. het aanbrengen van een beschermende laag van zinkoxide op glazen voorwerpen bij hoge temperatuur (meer dan 400 °C)[3]; de behandeling van hout (waterafstotend maken)[4] en van textiel (antibacteriële behandeling)[5].
Externe links [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|