1,3-propaandiol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1,3-propaandiol
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van 1,3-propaandiol
Structuurformule van 1,3-propaandiol
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C3H8O2
IUPAC-naam propaan-1,3-diol
Andere namen propyleenglycol; trimethyleenglycol
Molmassa 76,10 g/mol
CAS-nummer 504-63-2
EG-nummer 207-997-3
PubChem 10442
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,05[1] g/cm³
Smeltpunt -26[1] °C
Kookpunt 213[1] °C
Vlampunt 131[1] °C
Zelfontbrandings- temperatuur 400[1] °C
Oplosbaarheid in water 100 [1] g/L
Matig oplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

1,3-propaandiol (PDO), vroeger ook aangeduid als propyleenglycol[2], is een diol, een alcohol met twee hydroxylgroepen afgeleid van propaan. De twee hydroxylgroepen bevinden zich aan de uiteinden van het molecuul. Het is een kleurloze vloeistof, die matig oplosbaar is in water.

Synthese[bewerken]

1,3-propaandiol kan op verschillende manieren bereid worden:

Toepassingen[bewerken]

  • 1,3-propaandiol wordt gebruikt als een monomeer voor de productie van polymeren, onder meer poly(trimethyleentereftalaat), die gebruikt worden bij de productie van textiel en tapijten.
  • Het wordt ook gebruikt als koelmiddel, vooral indien het koelmiddel een lage geleidbaarheid en een lage corrosiviteit moet hebben.
  • In chemische reacties kan het gebruikt worden om cyclische verbindingen te maken.