Apollo 12

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Apollo 12
Missie-insigne
Missie-insigne
Missiestatistieken
Missienaam Apollo 12
Call Sign (CSM) Yankee Clipper
Call Sign (LM) Intrepid
Bemanning 3
Maanlanding 18 november 1969
06:54:35 UTC
3° 0' 44.60" S
23° 25' 17.65" W
Oceanus Procellarum
Landing 24 november, 1969
20:58:24 UTC
15° 47' S - 165° 9' W
Verblijf op maan 31 u 31 m 11.6 s
Duur maanwandeling 1e. 3 u 56 m 03 s
2e. 3 u 49 m 15 s
Totaal: 7 u 45 m 18 s
Aantal banen om de maan 45
Totale missieduur 244 u 36 m 24 s
Bemanning Apollo 12 (v.l.n.r. Pete Conrad, Richard Gordon, Alan Bean)
Bemanning Apollo 12 (v.l.n.r. Pete Conrad, Richard Gordon, Alan Bean)
Portaal  Portaalicoon   Ruimtevaart

Apollo 12 was de tweede missie van het Apolloprogramma waarbij op de maan werd geland. De lancering vond plaats op 14 november 1969. De bemanning bestond uit Pete Conrad (commandant), Alan Bean (piloot maanlander) en Richard Gordon (piloot commandomodule).

Tijdens de lancering heeft de Apollo twee maal het contact met de grond verloren, dit was door het slechte weer op de dag van de lancering. De eerste onderbreking was tijdens het doorbreken van de wolken, er was toen een contact onderbreking van 37 seconden. De tweede was door een bliksemschicht die insloeg, hierdoor werd het contact voor 52 seconden verloren. Nadat het contact met Houston terug hersteld was rapporteerden de astronauten dat hun gehele computer oplichtte door allerlei alarmen die afgingen op het zelfde moment. In Houston kregen de ingenieurs die de toestand van de raket en de computersystemen in de gaten hielden stilaan data op op hun schermen. De 24 jaar jonge ingenieur John Aaron merkte bij de instromende data een patroon op dat hij bij grondtesten al eerder had gezien. Hierop raadde Aaron de Capcom Gerald Carr aan dat de crew de SCE switch naar de auxiliary stand moest zetten. Hierop sprak Carr de tot op vandaag bekende zin uit: "Apollo 12, Houston, try SCE to AUXILIARY". Lunar module pilot Alan Bean wist waar deze knop zich bevond en met het omzetten naar de AUX stand waren de problemen verholpen. Het feit de astronauten nog nooit zoveel waarschuwingslichten zagen op eenzelfde moment zorgde gedurende de gehele vlucht naar de maan nog voor spottende opmerkingen.[1]

Conrad: "I think we need to do a little more all-weather testing."

Carr: "A-men,"

Conrad: "That's one of the better sims, believe me."

Carr: "We've had a couple of cardiac arrests down here too, Pete."

Carr: "There wasn't any time for that up here,"[2]

De rest van de vlucht verliep feilloos.

De maanlanding was gepland in de Oceanus Procellarum, waar twee en een half jaar eerder de onbemande sonde Surveyor 3 was geland. De maanlander kwam op een afstand van bijna 200 meter, dus loopafstand, van de sonde neer.

De twee astronauten die voet aan grond zetten op de maan, hebben daar twee bijna vier uur durende maanwandelingen gemaakt en een seismometer geplaatst om maanbevingen te registreren. Ze hebben naast maansteen ook delen van de Surveyor 3 meegenomen.

Bij terugkeer op aarde werd de bemanning opgepikt door de USS Hornet. De capsule wordt tentoongesteld in het Virginia Air and Space Center te Hampton, Virginia. De maanlander sloeg op 20 november stuk op het maanoppervlak.

Lancering Apollo 12 (NASA)

Maanlander Apollo 12 (NASA)

Maanlander Apollo 12 (NASA)

Gedenkteken aan trap van LM Apollo 12 (NASA)

Apollo 12-capsule (NASA)

Apollo 12-capsule in de Stille oceaan (NASA)
Maanlander Apollo 12 (NASA)

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]