Mare Nubium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mare Nubium
Het straalsysteem van de krater Tycho (middenonder) ligt over de Mare Nubium (linksboven). Door de schuine inval van het zonlicht zijn de schaduwen langer en de kraters Bullialdus (linksmidden) en Gassendi (links) goed te zien in de buurt van de terminator links.

De Mare Nubium (Latijn voor Zee der Wolken) is één van de zeven grotere maria op de maan. Maria zijn vanaf aarde zichtbare donkere plekken, in feite lager gelegen gebieden die lang geleden met lava zijn overspoeld. De bijna cirkelvormige Mare Nubium ligt in het zuidwestelijk deel van de naar de aarde toegekeerde zijde van de maan en is al met het blote oog duidelijk te zien.

De Mare Nubium heeft een diameter van 715 km, ongeveer een vijfde deel van de diameter van de maan. Ten westen van de mare ligt de grotere Oceanus Procellarum, de twee worden gescheiden door hoger gelegen kraterland en de kleine Mare Cognitum. In het westen wordt de Mare Nubium door hoger kraterland gescheiden van de Mare Humorum.

Oppervlak[bewerken]

Het oppervlakte van de Mare Nubium is niet geheel vlak, wat een aantal dagen na het Eerste en voor het Laatste Kwartier goed te zien is door de schuine inval van het zonlicht, waardoor de schaduwen lang zijn. De heuvelrug Rupes Recta aan de oostrand van de Mare Nubium is dan bijvoorbeeld goed zichtbaar met een telescoop.

Vanwege de vele verschillende morfologische structuren is de Mare Nubium een geliefd object voor amateur-astronomen. De verschillende lijnen en terrassen van de oude lavastromen en de eraan grenzende kraterranden van het gebied zijn de reden dat astronomen als Hieronymus Schröter en Josef Hopmann het referentiesysteem voor hoogtemetingen op de maan op dit gebied hebben gebaseerd.