Christendemocratische Volkspartij (Zwitserland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Christendemocratische Volkspartij


Christlichdemokratische Volkspartei (Duits)


Parti démocrate-chrétien (Frans)


Partito popolare democratico (Italiaans)


Partida cristiandemocratica (Retoromaans)

Logo-CVP.svg
Personen
Partijvoorzitter Gerhard Pfister
Mandaten
Bondsraad
Nationale Raad
Kantonsraad
Geschiedenis
Opgericht 1912
Algemene gegevens
Actief in Zwitserland
Richting Centrum
Ideologie Christendemocratie[1]
Centrisme[2]
Sociaalliberalisme[3]
Motto Liberal-Sozial. CVP
Libéral et Social. PDC
Kleuren      Oranje
Jongerenorganisatie Jonge Christendemocratische Volkspartij
Internationale organisatie Europese Volkspartij (geassocieerd lid)
Centrum-Democratische Internationale
Website www.cvp.ch
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Zwitserland
Politiek in Zwitserland
Vlag van Zwitserland
Politiek in Zwitserland
Overheid
Bondsraad (lijst)
Bondspresident (lijst)
Bondsvergadering
Nationale Raad
Kantonsraad
Bondskanselier
Politieke partijen
Verkiezingen in Zwitserland
Verkiezingsuitslagen: 2007 - 2011 - 2015

Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Zwitserland
Het Franse logo van de Christendemocratische Volkspartij

De Christendemocratische Volkspartij (Duits: Christlichdemokratische Volkspartei der Schweiz, Frans: Parti démocrate-chrétien suisse, Italiaans: Partito popolare democratico svizzero, Reto-Romaans: Partida cristiandemocratica Svizra), is een Zwitserse christendemocratische partij. De partij maakt deel uit van de Bondsraad (regering).

Geschiedenis[bewerken]

In 1840 werd in de herberg Rössli in Ruswil door leidende Zwitserse conservatieven de Ruswiler Erkläring ("Verklaring van Ruswil") ondertekend. De conservatieven van rooms-katholieken huize namen hierin stelling tegen de liberale tijdgeest. Later werd in de herberg Rössli ook de Ruswiler Verein ("Vereniging van Ruswil") opgericht. Deze Ruswiler Verein geldt als voorloper van de Zwitserse Conservatieve Volkspartij. Na de Sonderbundsoorlog (1847), die verloren was door de conservatieve katholieke bergkantons, verloren de conservatieven hun invloed op nationaal niveau, maar bleven sterk in de katholieke kantons.

Veroverden de Katholieke conservatieven bij de eerste verkiezingen van de Bondsrepubliek Zwitserland in 1848 nog 9 zetels in de Nationale Raad (tweede kamer van het federaal parlement), in 1878 waren dat er al 35. In het parlement stond de conservatieve fractie een "kerkvriendelijke politiek" (dat wil zeggen een politiek tegen de Kulturkampf) voor en verdedigde de autonomie van de kantons. Om hun politieke doelen te bereiken sloten zij vaak tijdelijke allianties met de (conservatieve) liberalen en gereformeerde conservatieven.

In 1891 werd Josef Zemp als eerste katholieke conservatief in de Bondsraad (regering) gekozen. De invloed van de conservatieven nam toe. In 1912 verenigden de Katholieke conservatieven zich in een partij, Zwitserse Conservatieve Volkspartij (Schweizerische Konservative Volkspartei, SKVP) genaamd. Met de invoering van het stelsel van evenredige vertegenwoordiging aan het begin van de 20e eeuw, zag de SKVP haar zetelaantallen toenemen. In 1919 werd er een tweede katholieke conservatief (Jean-Marie Musy) in de Bondsraad gekozen. Van 1954 tot 1959 zaten er zelfs drie Katholieke conservatieven in de Bondsraad.

Oud partijlogo

In 1957 werd de partijnaam veranderd in Conservatief Christelijk-Sociale Volkspartij (Konservativ-Christlichsoziale Volkspartei, KCVP). In 1970 werd de huidige partijnaam, Christendemocratische Volkspartij (CVP/PDC/PPD), aangenomen.

Heden[bewerken]

Bij de verkiezingen van 19 oktober 2003 deed de CVP/PDC/PPD het slecht. De partij ging van 34 naar 28 zetels in de Nationale Raad. In de Kantonsraad kreeg de CVP/PDC/PPD 15 zetels. Door de polarisering in de Zwitserse politiek was er winst voor de rechtse Zwitserse Volkspartij (SVP/UDC) en de linkse Sociaaldemocratische Partij van Zwitserland. Als gevolg van deze nederlaag moest de CVP/PDC/PPD één zetel in de Bondsraad prijsgeven ten gunste van de SVP/UDC. Dit betekende dat Ruth Metzler (CVP/PDC/PPD) plaats moest maken voor Christoph Blocher (SVP/UDC).

In 2004 werd Doris Leuthard uit het kanton Aargau tot voorzitster van de CVP/PDC/PPD gekozen. Zij werd in juni 2006 in de Bondsraad gekozen. Onder mevr. Leuthard boekte CVP/PDC/PPD winst in de kantons Solothurn en Zürich. Omdat Leuthard in juni 2006 Bondsraad was geworden, werd zij als voorzitter van de CVP/PDC/PPD opgevolgd door Bruno Frick[4], tot dan toe (één van de) vicevoorzitter(s), die op zijn beurt werd opgevolgd door Christophe Darbellay uit het kanton Wallis.

In 2005 bezette de CVP/PDC/PPD 20,7% van de zetels in de kantonnale regeringen en 16,7% van de zetels in kantonnale parlementen.

De CVP/PDC/PPD herstelde zich bij de parlementsverkiezingen van 21 oktober 2007 goed. De CVP/PDC/PPD kreeg 14,6% van de stemmen in de Nationale Raad, goed voor 31 zetels.

Ideologie[bewerken]

De CVP/PDC/PPD is een christendemocratische partij. In sommige opzichten neemt de partij traditionele centrum-rechtse standpunten in, met name in ethische kwesties, anderzijds worden centrum-linkse standpunten ingenomen, bijvoorbeeld met betrekking tot de verzorgingsstaat en sociaal beleid.

De partij is voor versterking van de economische groei door vermindering van de bureaucratie, een juiste belasting en meer flexibiliteit op de arbeidsmarkt. De partij is voor een sterke familiepolitiek en een politiek die alle regionen van Zwitserland kansen biedt. Het wil de sociale zekerheid zeker stellen, ziektekosten betaalbaar houden, gezonde staatsfinanciën, een multifunctionele en gezonde agrarische sector, een neutraal blijvend, versterkte integratie van buitenlanders en een versterkte economische binding aan de Europese Unie. Samen met de Vrijzinnig Democratische Partij (FDP/PRD/PLR) en de Socialistische Partij van Zwitserland is de CVP/PPD/PDC de meest EU gerichte partij.

De CVP/PDC/PPD kent zowel een sterke linker- als rechtervleugel. De linkervleugel wordt gesteund door de Christen-socialen, de aan de CVP/PDC/PPD gelieerde christelijke vakbond Arbeitsgemeinschaft Wirtschaft und Arbeit en de Junge CVP[5]. Ook is er een sterke rechtervleugel, die gesteund wordt door conservatieve katholieken en politici uit de bergkantons. Het grote probleem voor de CVP/PDC/PPD is, en dat geldt ook voor de FDP/PRD/PLR, dat de partij moeite heeft om aan te geven waar zij precies staat in het politieke spectrum. Deze vaagheid was jarenlang hoofdreden voor het succes van de CVP/PDC/PPD (en FDP/PRD/PLR), maar blijkt de laatste jaren juist tegen te werken.

Standpunt
Pensioengerechtigde leeftijd naar 67 jaar Dark Red x.svg
Zwangerschapsverlof naar 24 weken Dark Red x.svg
Meer sociale voorzieningen voor families met een laag inkomen Dark Red x.svg
Meer geld naar integratie van migranten Dark Red x.svg
Strengere inburgeringseisen Dark Red x.svg
Verruiming adoptiewetgeving ten gunste van homoseksuele paren Dark Red x.svg
Strenge abortuswetgeving Dark Red x.svg
Federale belastingverhoging Dark Red x.svg
Handhaving moratorium genetische manipulatie Yes check.svg
Geleidelijke afbouw kernenergie Yes check.svg
Een kleiner leger Yes check.svg
Toetredingsonderhandelingen met de EU Dark Red x.svg
Actievere buitenlandpolitiek Yes check.svg
Vrij verkeer van personen tussen Zwitserland en de EU Yes check.svg
Invoering federaal minimumloon Dark Red x.svg
Bron: smartvote.ch

Bondsraad[bewerken]

Afbeelding Persoon Kanton Departement Periode
Doris Leuthard 2011.jpg Doris Leuthard Wappen Obwalden matt.svg OB Departement van Economische Zaken (Zwitserland)
Departement van Milieu, Verkeer, Energie en Communicatie
2006-2010
2010-heden

Leuthard was in 2010 bondspresident van Zwitserland; in 2017 zal zij dit ambt opnieuw vervullen.

Vrouwenafdeling en jongerenpartij[bewerken]

De vrouwenafdeling van de CVP/PDC/PPD heet CVP-Frauen. De voorzitster van de CVP-Frauen is Babette Sigg-Frank.

Nauw verbonden met de CVP/PDC/PPD, maar zelfstandig, is de Junge CVP. De Junge CVP is progressief en staat een sociale liberale politiek voor. De Junge CVP baseert zich op christelijke normen en waarden maar is geen katholieke partij. De Junge CVP doet op kantonnaal niveau mee aan de verkiezingen met een eigen lijst. Voorzitter van de Junge CVP is Tino Schneider.

Fractie[bewerken]

In de Bondsvergadering vormt de CVP samen met de Evangelische Volkspartij een fractie met de naam Fractie CVP in de Bondsvergadering. Fractiepresident is Filippo Lombardi (CVP) uit het kanton Ticino.

Fractie CVP in de Bondsvergadering
Fractievoorzitter: Filippo Lombardi
Partijen: CVP, EVP, CSP
Zetels: 43 (Nationale Raad: 30; Kantonsraad: 13)

Voorzitters[bewerken]

De vicevoorzitters van de CVP/PDC/PPD zijn: Dominique de Buman en (tot 2006) Bruno Frick. Filippo Lombardi is fractiesecretaris van de CVP-Bundeshausfractie.

Verkiezingsresultaten[bewerken]

Wapen van ZwitserlandZetelverdeling CVP 1987-2015
Nationale Raad
Jaar Zetels % +/-
1987 42 19,73 Stabiel
1991 35 18,00 Gedaald7
1995 34 16,80 Gedaald1
1999 35 15,84 Gestegen1
2003 28 14,38 Gedaald7
2007 31 14,47 Gestegen3
2011 28 12,30 Gedaald3
2015 27 11,61 Gedaald1
Wapen van ZwitserlandZetelverdeling CVP 1987-2015
Kantonsraad
Jaar Zetels
1987 19
1991 16
1995 16
1999 15
2003 15
2007 15
2011 13
2015 13

Verwijzingen[bewerken]

  1. L. Meier-Schatz, M. Arnold e.a.: Der C in Namen der CVP, Bern 2010
  2. Ist die CVP links oder rechts? - geraadpleegd 11 december 2016
  3. cvp.ch: Die CVP bezeichnet sich als liberal-sozial. Was bedeutet das? - geraadpleegd 11 december 2016
  4. [Waarnemend voorzitter]
  5. [Een jongerenpartij die op kantonnaal vlak met eigen lijsten meedoet aan de verkiezingen]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Gruner, E. (1969). Die Parteien in der Schweiz.
  • Altermatt, U. (2000). Die Christlichdemokratische Volkspartei der Schweiz 1945-1999, in Christlich-demokratische und konservative Parteien in Westeuropa 5. Hoofdredactie: H.-J. Veen, blz. 35-115