Constant Fornerod

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Constant Fornerod
Constant Fornerod
Constant Fornerod
Geboren 30 mei 1819
Avenches
Overleden 27 november 1899
Bettens
Land Vlag van Zwitserland Zwitserland
Politieke partij Radicale Partij
Partner Marie Sophie Leuzinguer
Beroep politicus
Lid van de Bondsraad
Aangetreden 11 juli 1855
Einde termijn 31 oktober 1867
Voorganger Daniel-Henri Druey
Opvolger Victor Ruffy
9e bondspresident van Zwitserland
Aangetreden 1 januari 1857
Einde termijn 31 december 1857
Vicepresident(en) Jonas Furrer
Voorganger Jakob Stämpfli
Opvolger Jonas Furrer
15e bondspresident van Zwitserland
Aangetreden 1 januari 1863
Einde termijn 31 december 1863
Vicepresident(en) Jakob Dubs
Voorganger Jakob Stämpfli
Opvolger Jakob Dubs
19e bondspresident van Zwitserland
Aangetreden 1 januari 1867
Einde termijn 31 oktober 1867
Vicepresident(en) Jakob Dubs
Voorganger Melchior Josef Martin Knüsel
Opvolger Jakob Dubs
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Constant Fornerod (Avenches, 30 mei 1819 - Bettens, 27 november 1899), was een Zwitsers politicus.

Opleiding[bewerken]

Fornerod studeerde rechten en filosofie aan de Universiteit van Lausanne. Hij studeerde daarna verder in Tübingen, Heidelberg en Parijs. Na zijn terugkeer was hij als advocaat werkzaam en daarna als hoogleraar Romeins recht in Lausanne.

In het kanton Vaud[bewerken]

In 1845 sloot Fornerod zich aan bij de Radicale Partij, de voorloper van de huidige Vrijzinnige-Democratische Partij (FDP). Van 1845 tot 1855 zat hij namens het district Avenches in de Grote Raad van Vaud. Van 1845 tot 1848 was hij tevens Staatsschreiber (een soort kanselier) van Vaud en van 1845 tot 1855 maakte hij als beheerder van het departement van Justitie en Politie deel uit van de Staatsraad van Vaud. Van 1 januari 1851 tot 31 december 1851 was Constant Fornerod bondspresident.

Lid van de Bondsraad en bondspresident[bewerken]

Mandaten[bewerken]

Na de Sonderbund-oorlog, de burgeroorlog die door de liberalen was gewonnen, maakte Fornerod snel carrière in de federale politiek. In 1853 werd hij in de Kantonsraad gekozen, waar hij bleef zetelen tot in 1855.

Op 11 juli 1855 werd Fornerod als opvolger van Henri Druey in de Bondsraad gekozen. Hij was en is nog steeds het jongste lid ooit van de Bondsraad: hij trad toe op 35-jarige leeftijd. Als lid van de Bondsraad beheerde Fornerod de volgende departementen:

Constant Fornerod was in 1856, 1862 en in 1866 vicepresident en in 1857, 1863 en 1867 bondspresident. Op 31 oktober 1867 kwam er een einde aan het mandaat van Fornerod. Hij werd opgevolgd door Victor Ruffy.

Beleid[bewerken]

Als minister van Buitenlandse Zaken speelde hij belangrijke rol bij het opzetten van Zwitserse ambassades in Turijn en Berlijn.

Latere carrière[bewerken]

Na zijn terugtreden uit de Bondsraad werd hij één der leiders van het financiële instituut Crédit franco-suisse, dat hij eerst in Genève en daarna in Parijs leidde. In 1870 ging het instituut bankroet, en Fornerod, die in deze zaak verwikkeld was, moest een jarenlange gevangenisstraf uitzitten. Na zijn vrijlating vond hij een baan als klein ambtenaar bij de spoorwegmaatschappij Jura-Simplon. Later ging hij inwonen bij zijn broer Justin, een emeritus dominee.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Voorganger:
Daniel-Henri Druey
Lid van de Zwitserse Bondsraad
1855-1867
Opvolger:
Victor Ruffy