Django Unchained

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Django Unchained
Django Unchained logo.png
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Tagline Django is off the chains; Life, liberty and the pursuit of vengeance.; The "D" is Silent. Payback Won't Be.
Regie Quentin Tarantino
Producent Stacey Sher
Reginald Hudlin
Pilar Savone
Scenario Quentin Tarantino
Hoofdrollen Jamie Foxx
Christoph Waltz
Leonardo DiCaprio
Kerry Washington
Samuel L. Jackson
Walton Goggins
Dennis Christopher
James Remar
Michael Parks
Don Johnson
Montage Fred Raskin
Cinematografie Robert Richardson
Productiebedrijf The Weinstein Company
Columbia Pictures
Distributie Columbia Pictures
Première Vlag van de Verenigde Staten 25 december 2012
Vlag van België 16 januari 2013
Vlag van Nederland 17 januari 2013
Genre Western / actie / exploitatiefilm
Speelduur 165 minuten
Taal Engels, Duits
Land Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 100.000.000[1]
Gewonnen prijzen 37, waaronder 2 Oscars
Overige nominaties 54
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Django Unchained is een Amerikaanse westernfilm geschreven en geregisseerd door Quentin Tarantino. De film is geïnspireerd op de film Django uit 1966 en ging op 25 december 2012 in première in de Amerikaanse bioscopen.[2] De eerste trailer van Django Unchained kwam uit op 6 juni 2012. Tarantino verklaarde dat hij mogelijk nog eens een verlengde versie van de film uitbrengt.[3]

De film is een revisionistische western (kritisch naar de Amerikaanse geschiedenis) waarin een ongebruikelijk thema wordt aangesneden, namelijk de slavernij in de zuidelijke staten. Hij wilde zowel de decadentie van de zuidelijke elite als de verschrikkingen van de slavernij uitbeelden. Tarantino noemde de film een Southern. Tevens is de film een ode aan de spaghettiwestern. Volgens Tarantino was Django Unchained de gewelddadigste film die hij ooit maakte.[4]

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

Django Unchained werd genomineerd voor vijf Oscars, waaronder die voor beste film, beste oorspronkelijke scenario en beste mannelijke bijrol (Christoph Waltz). De twee laatstgenoemde nominaties werden ook daadwerkelijk verzilverd. Daarnaast won de film meer dan dertig andere prijzen, waaronder Golden Globes voor beste scenario en beste bijrolspeler (Waltz), BAFTA Awards voor beste scenario en beste bijrolspeler (Waltz), een Saturn Award voor beste scenario en een National Board of Review Award voor beste bijrolspeler (Leonardo DiCaprio). De soundtrack van Django Unchained werd genomineerd voor een Grammy Award.

Verhaal[bewerken | brontekst bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.
De koets van de premiejager. Dit rekwisiet uit de film wordt bewaard in het Lone Pine Film History Museum.

De tijd is 1858, een paar jaar voor de Amerikaanse Burgeroorlog. Op een avond in Texas komt een klein slaventransport de premiejager en voormalig tandarts dr. King Schultz tegen. Onder de slaven bevindt zich Django die net verkocht is en afscheid heeft moeten nemen van zijn vrouw Broomhilda. Schultz vraagt of een van hen Django is en vraagt hem vervolgens of hij de drie outlaw-broers Brittle kan herkennen. Zij waren namelijk de opzichters op de plantage van de vorige eigenaar van Django en Schultz heeft een opsporingsbevel tegen hen. Schultz biedt aan om Django te kopen maar wanneer de twee begeleiders van het transport hun wapen trekken wordt de een gedood door Schultz en de ander verwond. Schultz legt alsnog geld neer voor de koop, maakt de slaven los en adviseert hen naar het noorden te lopen. Eerst schieten ze nog even de gewonde slavendrijver dood. Schultz spreekt af met Django dat als hij hem helpt de gebroeders Brittle te pakken, hij een deel van de opbrengst en zijn vrijheid krijgt.

Bij het vinden en ombrengen van de criminelen valt Schultz het talent voor premiejager bij Django op en hij stelt voor om hem volledig op te leiden tot premiejager. Bovendien zegt hij toe Django te zullen helpen met de zoektocht naar zijn vrouw en ook haar te bevrijden van de slavernij.

Na de nodige criminelen gedood te hebben, ontdekken ze dat Django's vrouw samen met andere slavinnen wordt vastgehouden op de ranch Candyland van Calvin Candie, waar ze worden gebruikt als seksslavinnen. Schultz beseft dat ze Broomhilde niet zomaar kunnen kopen maar verzint een list. Ze benaderen Candie in New Orleans met het verzoek om een Mandingo (een soort gladiator) van hem te kopen. Candie neemt hem mee naar zijn landgoed waar Schultz aangeeft eerst de mandingo aan een medisch onderzoek te laten onderwerpen maar toont interesse om Broomhilda te kopen. Candies huisslaaf Stephen doorziet hen en Candie dreigt Broomhilda te vermoorden als ze niet meteen de hoofdprijs voor haar betalen.

Na het sluiten van de overeenkomst volgt alsnog een schietpartij waarbij velen sterven, waaronder Candie en Schultz en Django gevangen wordt. De volgende dag staan ze op het punt Django te castreren wanneer Stephen komt vertellen dat Django aan een steengroeve is verkocht om daar langzaam af te takelen. Django ontsnapt aan het transport en keert terug. Hij bevrijdt Broomhilda en er volgt wederom een schietpartij wanneer de familie terugkomt van de begrafenis. Django doodt iedereen behalve Stephen die hij in zijn knieschijven schiet zodat hij het landhuis niet kan verlaten. Hij plaatst een bom en nadat het landhuis opgeblazen is rijdt hij met Broomhilda weg.

Rolverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Foxx, Jamie Jamie Foxx Django "Freeman" Protagonist
Waltz, Christoph Christoph Waltz Dr. King Schultz Premiejager
DiCaprio, Leonardo Leonardo DiCaprio Calvin J. Candie Slavenhouder
Jackson, Samuel L. Samuel L. Jackson Stephen Slaaf van Calvin
Washington, Kerry Kerry Washington Broomhilda Von Shaft Vrouw van Django
Goggins, Walton Walton Goggins Billy Crash
Johnson, Don Don Johnson Spencer "Big Daddy" Bennett Plantagehouder
Cayouette, Laura Laura Cayouette Lara Lee Candie-Fitzwilly Calvin's zus
Christopher, Dennis Dennis Christopher Leonide Moguy Raadsman van Calvin
Steen, David David Steen Mr. Stonesipher
Gourrier, Dana Dana Gourrier Cora Slavin op Candyland
Galicia, Nichole Nichole Galicia Sheba Slavin op Candyland
Huckabee, Cooper Cooper Huckabee Roger "Little Raj" Brittle
Duhame, Doc Doc Duhame Ellis Brittle
Gainey, M.C. M.C. Gainey "Big" John Brittle
Savini, Tom Tom Savini Tracker Cheney
Remar, James James Remar Ace Speck/Butch Pooch
Russo, James James Russo Dickey Speck
Dern, Bruce Bruce Dern Curtis Carrucan
Wopat, Tom Tom Wopat Marshall Gill Tatum
Carradine, Robert Robert Carradine Tracker Lex
Bell, Zoë Zoë Bell Vrouwelijke tracker
Essandoh, Ato Ato Essandoh D'Artagnan Gevluchte vechtslaaf
Upham, Misty Misty Upham Minnie
Bacall, Michael Michael Bacall Smitty Bacall
Linn, Rex Rex Linn Tennessee Harry
Bellamy, Ned Ned Bellamy Wilson
Pierre-Louis, Sharon Sharon Pierre-Louis Little Jody
Hill, Jonah Jonah Hill Een van de 'Bag Heads'
Parks, Michael Michael Parks Werknemer The LeQuint Dickey Mining Co.
Nero, Franco Franco Nero Amerigo Vessepi Cameo
Tarantino, Quentin Quentin Tarantino Robert Cameo

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Albums[bewerken | brontekst bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Django unchained 2013 26-01-2013 56 1*
Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Django unchained 2013 26-01-2013 16 1*

Decors[bewerken | brontekst bewerken]

De scenes op de plantages werden opgenomen op het terrein van de Evergreen Plantation in Louisiana, waarbij het plantagehuis de locatie in Tennessee verbeeldt. Op het terrein werd een apart plantagehuis opgebouwd, van hout, in Antebellum-architectuur, dat het huis Candyland voorstelt. Dit huis heeft de dinerzaal op de eerste verdieping. Dit was zeer ongebruikelijk voor landhuizen uit die tijd maar dit maakte wel een goede trapscene mogelijk. Op het terrein werden tuinbonen verbouwd omdat deze van een afstand op katoenplanten lijken en snel konden groeien voordat de opnamen begonnen.

Over de kleursetting is ook nagedacht. De scenes met Calvin Candie zijn veel omgeven met bordeauxrode tinten. Het landhuis Candyland is een mooie omgeving die veel rust uitstraalt. Dit was bedoeld om als contrast te dienen. Aan de ene kant is er de rust en schoonheid van het landhuis met mooie zonsopgangen en aan de andere kant de behandeling van de slaven. Langzaamaan wordt de achtergrond steeds roder, totdat de schietpartij begint en de muren uiteindelijk onder het bloed zitten.

De setdesigner J. Michael Riva stierf voordat opnamen afgerond waren.

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • DiCaprio raakte tijdens het filmen van een scène gewond aan zijn hand. Hij sloeg te hard op de tafel waardoor hij een stuk glas brak met zijn hand. Ondanks het bloed en de pijn, bleef DiCaprio in zijn rol en verwerkte zelfs zijn bebloede hand in de scène door het in het gezicht te smeren van Washington, Kerry Kerry Washington. Dit stuk in de film is dus geheel geïmproviseerd door DiCaprio zelf.[5]
  • De Italiaanse acteur Franco Nero die de hoofdrol speelde in Django uit 1966 heeft een cameo in de film.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]