Inglourious Basterds

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Inglourious Basterds
Inglourious Basterds
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Quentin Tarantino
Producent Lawrence Bender
Scenario Quentin Tarantino
Voice-over Samuel L. Jackson
Hoofdrollen Brad Pitt
Christoph Waltz
Michael Fassbender
Eli Roth
Diane Kruger
Daniel Brühl
Til Schweiger
Mélanie Laurent
August Diehl
Montage Robert Richardson
Camerawerk Sally Menke
Productiebedrijf A Band Apart
Studio Babelsberg
Visiona Romantica
Distributie The Weinstein Company
(Verenigde Staten)
Universal Pictures
(internationaal)
Première 20 mei 2009 (Cannes)
Vlag van België 19 augustus 2009
Vlag van Nederland 27 augustus 2009
Genre Oorlog
Speelduur 153 minuten
Taal Duits
Engels
Frans
Land Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Duitsland Duitsland
Budget US$ 70 miljoen
Opbrengst US$ 321,5 miljoen[1]
Voorloper The Inglorious Bastards
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Inglourious Basterds is een Amerikaans-Duitse fictieve oorlogsfilm uit 2009 onder regie van Quentin Tarantino. De film is gebaseerd op de Italiaanse film The Inglorious Bastards (Quel maledetto treno blindato) uit 1978, die als titel voor de internationale uitgave wel de juiste spelling gebruikt (inglourious en basterds zijn geen bestaande Engelse woorden). De film ging op 20 mei 2009 in wereldpremière op het Filmfestival van Cannes.

Verhaal[bewerken | brontekst bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.

Hoofdstuk 1: Er was eens... in het door Nazi's bezette Frankrijk[bewerken | brontekst bewerken]

In 1941 krijgt melkveehouder Perrier LaPadite onverwachts bezoek van kolonel Hans Landa, SS-Standartenführer, op verdenking van het verbergen van staatsvijanden. Buiten het zicht van zijn dochters – Charlotte, Julie en Suzanne – onderwerpt de Duitse nazi-officier de Franse arbeider aan een vragenvuur, waarin de ondervrager de ondervraagde ontfutselt dat hij de familie Dreyfus onder de houten vloer verborgen houdt. Vader Jakob, moeder Miriam, oom Bob en broertje Amos sterven door de wilde kogelregen veroorzaakt door Landa's handlangers, maar dochter Shosanna weet ongehavend te ontvluchten. "De Jodenjager" neemt het laatste lid van de ondergedoken familie Dreyfus in een later stadium wel onder handen.

Hoofdstuk 2: Inglourious Basterds[bewerken | brontekst bewerken]

Luitenant Aldo Raine, een Amerikaanse militair, verzamelt zijn "Basterds", Joods-Amerikaanse soldaten, met wie hij onder het mom van wraak de scalpen van honderden nazi's wil vergaren als trofee voor het uitroeien van de nazi-demonie. Onder leiding van Raine, door de Duitsers bijgenaamd "Aldo de Apache", spelen sergeant Donny Donowitz, sergeant Hugo Stiglitz, korporaal Wilhelm Wicki, soldaat Smithson Utivich en soldaat Omar Ulmer – bijgestaan door soldaten Gerold Hirschberg, Andy Kagan, Michael Zimmerman en Simon Sakowitz – een onuitwisbare rol in de strijd tegen de nazi's. De Basterds knuppelen sergeant Werner Rachtman dood als hij weigert iets los te laten over de verblijfplaats van de vijand. Soldaat Butz kan Adolf Hitler wel het gebeuren navertellen, maar niet zonder ingekerfde swastika in zijn voorhoofd als markering.

Hoofdstuk 3: Een Duitse avond in Parijs[bewerken | brontekst bewerken]

In het Parijs van 1944 runt de volwassen Shosanna Dreyfus, verloofd met haar zwarte operator Marcel, onder de valse naam Emmanuelle Mimieux de bioscoop Le Gamaar. Bij het wijzigen van de filmaankondiging wendt soldaat Fredrick Zoller zich tot de blondine, maar het lukt de Duitse soldaat niet in de smaak te komen bij de eigenares van het theater. Shosanna ergert zich aan het opdringerige gedrag van de sluipschutter wiens heldendaden worden gevierd tijdens de première van de nazistische propagandafilm Stolz der Nation. Zoller haalt minister van Propaganda Joseph Goebbels over de première van de film in Le Gamaar te houden, maar nog steeds mislukt zijn geflirt. Shosanna en Marcel beramen het ingenieuze plan om de bioscoop met behulp van nitraatfilm tijdens de première volledig af te branden.

Hoofdstuk 4: Operatie Kino[bewerken | brontekst bewerken]

De Britse luitenant Archie Hicox bespreekt met zijn meerderen – generaal Ed Fenech en staatsman Winston Churchill – de tactiek voor het bijwonen van de première. Naast Joseph Goebbels zullen Adolf Hitler, Hermann Göring (Hitlers bevelhebber van de Duitse luchtmacht), Martin Bormann (Hitlers secretaris), de meeste leden van het opperbevel, hoge officieren van de SS (het wordt niet duidelijk gemaakt in de film of Heinrich Himmler hierbij zit) en de Gestapo en hoge functionarissen uit de nazipropaganda bij de première van de nazifilm aanwezig zijn.

In het dorpje Nadine vermaakt de Duitse actrice Bridget von Hammersmark, dubbelspionne voor de Britten, zich met sergeant Wilhelm – "Pola Negri" – en vier andere Duitse soldaten - "Beethoven", "Winnetou", "Edgar Wallace" en "Mata Hari" – met een spelletje 'mensen raden' in de taverne La Louisiane, waar eigenaar Eric en serveerster Mathilda hun gasten van alle gemakken voorzien. Bij binnenkomst van Hugo Stiglitz en Wilhelm Wicki wendt Bridget zich tot de Basterds voor het bespreken van de strategie om tijdens de première het einde van de Tweede Wereldoorlog in te luiden. Gestapo-majoor Dieter Hellstrom mengt zich in het overleg, wanneer hij opmerkt dat een van de Duitse officieren met een vreemd Duits accent spreekt. Hicox verklaart dat door te zeggen dat hij uit landelijk gebied afkomstig is. Aanvankelijk lijkt Hellstrom dit te geloven, maar wanneer Hicox drie schnaps bestelt en daarbij een teken maakt met zijn wijsvinger, middelvinger en ringvinger verraadt hij zich tegenover Hellstrom, aangezien Duitsers dit gebaar anders maken. Bijgevolg ontmaskert Hellstrom het verdachte gezelschap en veroorzaakt een shoot-out waarin bijna iedereen het loodje legt. Sergeant Wilhelm denkt na een deal met Raine ongeschonden het strijdperk te kunnen verlaten, maar wordt door Von Hammersmark doodgeschoten.

Aldo Raine voegt zich met zijn Basterds bij de blondine om het draaiboek voor de avond te bespreken. Raine besluit dat hij nieuwe bijwoners voor de première nodig heeft en wil, wanneer hij te horen krijgt dat ook Hitler bij de première aanwezig zal zijn, zelf ook de première bijwonen. Met hem worden Donowitz en Omar uitverkoren. Ze zullen vermomd als Italiaanse filmcrew, met superieure dynamiet om hun enkels, naar de film kijken. Von Hammersmark heeft door de schietpartij een schotwond in haar been. Als smoes hiervoor bedenkt ze een bergbeklimverhaal.

Hans Landa speurt rond in de taverne La Louisiane en merkt aan Von Hammersmarks verloren schoen dat er iemand ontbreekt. Ook ziet hij een servet liggen waar duidelijk haar naam op staat.

Hoofdstuk 5: De wraak van het reuzengezicht[bewerken | brontekst bewerken]

De première begint. Raine, Donowitz, Omar en Von Hammersmark praten met kolonel Hans Landa die zij al eens eerder heeft ontmoet, maar het bergbeklimverhaal krijgt voor de Duitse actrice een bijzonder nare nasmaak. Landa laat Donowitz en Omar bij de bioscoopzaal naar binnen gaan, maar dwingt Bridget naar een afgesloten ruimte om haar dringende vragen te stellen over de gehakte schoen die hij in La Louisiane heeft gevonden. Na enige discussie moet de actrice haar verzet bekopen met een dodelijke wurging. Raine wordt gearresteerd en bij de ook gearresteerde Utivich in een truck gezet. In Landa's hoofdkantoor beveelt Landa Raine diens bevelhebber aan de andere kant van zijn radio te krijgen, zodat hij na een onderhandeling met hem bereid kan zijn de aanslag niet te verhinderen in ruil voor immuniteit na de oorlog.

Marcel doet bijna alle deuren van de bioscoopzaal op slot (behalve de beveiligde deur van het balkon waar Hitler zich bevindt) en gaat achter het doek staan. In de draaikamer krijgt Shosanna ongepland bezoek van Zoller, waarbij de Duitse soldaat zijn vrijpostigheid betaalt met een dodelijk verwondend schot, maar vervolgens een aantal kogels op haar afvuurt zodat ze beiden sterven.

Donowitz en Omar gaan tijdens de film de zaal weer uit. Ze halen handige accessoires van het toilet waarmee ze de beveiliging van Hitlers balkondeur uitschakelen. Shosanna heeft een eigen stukje film aan de film toegevoegd waarin ze vertelt dat iedereen in de zaal eraan gaat. Dit wordt nu afgespeeld en Marcel wordt het teken gegeven de nitraatfilms aan te steken met een sigaret. De zaal vliegt in brand. Hitler en Goebbels willen vluchten maar worden door Donowitz en Omar doodgeschoten. Ten slotte ontploffen de bommen om hun enkels waarbij iedereen in de bioscoop sterft.

Vóórdat Landa en zijn helper aan de Geallieerden worden overgeleverd, wordt zijn helper doodgeschoten en gescalpeerd. Landa krijgt door Raine een hakenkruis in zijn voorhoofd gesneden.

Achtergrond[bewerken | brontekst bewerken]

V.l.n.r.: Eli Roth (Donny Donowitz), Mélanie Laurent (Shosanna Dreyfus) en Lawrence Bender (producent)

Tarantino wilde per se Duitse acteurs voor de Duitse rollen, Britse acteurs voor de Britse rollen en Franse acteurs voor de Franse rollen casten. De acteur voor het personage Hans Landa diende vloeiend Duits, Frans, Engels en Italiaans te spreken, waardoor het tot enkele dagen voor aanvang van de opnamen duurde voordat de geschikte acteur, de Oostenrijker Christoph Waltz, werd gevonden.

Tarantino had nog nooit eerder een wurgscène in close-up gefilmd omdat dit er volgens hem altijd nep uitzag in films. Om de scène waarin Diane Kruger in close-up wordt gewurgd geloofwaardig te maken koos hij er daarom voor om haar eigenhandig, onder begeleiding van een stuntman, korte tijd echt te wurgen.

Ontvangst[bewerken | brontekst bewerken]

De film werd in de Verenigde Staten en wereldwijd heel goed ontvangen door critici. Rotten Tomatoes gaf de film 88%, en Metacritic gaf de film een positieve 69 op 100.

Rolverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Acteur Rol Alias
Brad Pitt luitenant Aldo Raine de Apache
Mélanie Laurent Shosanna Dreyfus / Emmanuelle Mimieux
Christoph Waltz standartenführer Hans Landa de Jodenjager
Eli Roth sergeant Donny Donowitz de Berenjood
Michael Fassbender luitenant Archie Hicox
Diane Kruger Bridget von Hammersmark
Daniel Brühl Fredrick Zoller
Til Schweiger sergeant Hugo Stiglitz
Gedeon Burkhard Wilhelm Wicki
Jacky Ido Marcel
B.J. Novak Smithson Utivich de Kleine
Omar Doom Omar Ulmer
Samm Levine Gerald Hirschberg
August Diehl sturmbannführer Dieter Hellstrom
Denis Ménochet Perrier LaPadite
Sylvester Groth Joseph Goebbels
Martin Wuttke Adolf Hitler
Mike Myers generaal Ed Fenech
Julie Dreyfus Francesca Mondino
Richard Sammel sergeant Werner Rachtman
Alexander Fehling sergeant Wilhelm "Pola Negri"
Rod Taylor Winston Churchill
Sönke Möhring soldaat Butz / Walter Frazer
Paul Rust Andy Kagan
Michael Bacall Michael Zimmerman
Carlos Fidle Simon Sakowitz
Ken Duken soldaat "Mata Hari"
Christian Berkel Eric
Anne-Sophie Franck Mathilda
Léa Seydoux Charlotte LaPadite
Tina Rodriguez Julie LaPadite
Lena Friedrich Suzanne LaPadite
Jana Pallaske Babette
Rainer Bock generaal Schonherr
Michael Scheel generaal Frank
Buddy Joe Hooker Gaspar
Christian Brückner Kliest
Hilmar Eichhorn Emil Jannings
Patrick Elias Jakob Dreyfus
Eva Löbau Miriam Dreyfus
Salvadore Brandt Bob Dreyfus
Jasper Linnewedel Amos Dreyfus
Bo Svenson Amerikaanse kolonel in Nation's Pride
Enzo G. Castellari Nazi-generaal
Samuel L. Jackson verteller (stem)
Harvey Keitel OSS-commandant (stem)

Zie ook: Lijst van personages uit Inglourious Basterds

Filmmuziek[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Inglourious Basterds van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.