Esperantio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esperanto vlag
Esperanto-onderwerpen
Dit artikel is onderdeel van de serie Esperanto
Taal
Akademio de Esperanto · Grammatica · Woordenboek · Esperantologie · Alfabet · Telwoorden · Fundamento
Verenigingen
Akademio Internacia de la Sciencoj · UEA · TEJO · BEMI · Esperanto Nederland · NEJ · Vlaamse Esperantobond · FLEJA · OSIEK · Internationale Katholieken
Geschiedenis
L.L. Zamenhof · Tijdslijn · Verklaring van Boulogne · Ata-ita-crisis · Neutraal Moresnet · Manifest van Praag · Bona Espero · Esperantostad
Esperantocultuur
Esperanto-bijeenkomst · Ĝangalo · Radio · Internacia Televido · Finvenkismo · Homaranismo · Kabei · Pasporta Servo · Politiek · La Espero · Stelo · Symbolen · Esperantist · UK · IJK · Moedertaalsprekers · Zamenhofdag
Esperantoliteratuur
PIV · Auteurs · Esperantostrips · Esperantotijdschrift
Kritiek op het Esperanto
Hervormd Esperanto · Esperantido · Eurokloon
Portaal  Portaalicoon  Esperanto

Esperantio (ook bekend als Esperantujo) betekent letterlijk "Esperantoland" of "Esperantië". Het is een uitdrukking die door sommige sprekers van het Esperanto wordt gebruikt om de gemeenschap van Esperanto-sprekers of de Esperanto-beweging mee aan te duiden.

Het woord is gevormd naar analogie van de namen van landen. In het Esperanto bestonden deze traditioneel uit de etnische naam met het suffix -ujo. Zo was bijvoorbeeld Francujo' voor "Frankrijk", afgeleid van Franco voor "Fransman". Tegenwoordig wordt echter vaker gebruikgemaakt van het suffix -io: Francio voor "Frankrijk". Op dezelfde manier wordt het oorspronkelijke "Esperantujo" steeds meer verdrongen door de relatief nieuwe naam "Esperantio". De klemtoon van dat laatste woord ligt, zoals in het Esperanto bij elk woord, op de voorlaatste lettergreep: Esperantio.

Het idee achter dit woord is waarschijnlijk dat de sprekers van een taal idealiter één gemeenschap vormen of in één land wonen. Iedere plek waar Esperantisten bijeenkomen wordt dan "Esperantio" genoemd. Als zodanig is deze metafoor een voorbeeld, net als de Esperanto-vlag en de Esperanto-hymne, van ontleningen van de Esperanto-beweging aan het ideologische idioom van de natiestaat. Het is uitdrukkelijk niet het streven van de Esperantisten daadwerkelijk een eigen staat, maar wel een gevoel van gemeenschap te creëren. Als internationale hulptaal streeft het Esperanto er naar grensoverschrijdend te zijn. Desondanks hopen veel Esperantisten dat Esperantio ooit dusdanige erkenning krijgt dat op het internet het achtervoegsel ".eo" kan worden gebruikt.

In 1908 probeerde doctor William Molly een Esperanto-natie te maken in Neutraal Moresnet met de naam "Amikejo" (vriendplaats). Wat er uiteindelijk mee is gebeurt is onduidelijk. Het Neutraal Moresnet werd geannexeerd door België in het Verdrag van Versailles (1919).[1]

Zie ook[bewerken]