Europese kampioenschappen kunstschaatsen 1950

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Europese Kampioenschappen kunstschaatsen 1950 was de 42e editie voor de mannen en de veertiende editie voor de vrouwen en paren van het jaarlijks evenement dat georganiseerd wordt door de Internationale Schaatsunie (ISU).

De kampioenschappen vonden plaats in Oslo. Het was na de mannen toernooien van 1913 en 1923 in het toen nog Kristiana geheten Oslo de derde keer dat een EK kampioenschap hier plaatsvond. Het was het vierde toernooi dat in Noorwegen plaatsvond, in 1898 was Trondheim gaststad.

Historie[bewerken]

De Duitse en Oostenrijkse schaatsbond, verenigd in de "Deutscher und Österrreichischer Eislaufverband", organiseerden zowel het eerste EK Schaatsen voor mannen als het eerste EK Kunstschaatsen voor mannen in 1891 in Hamburg, in toen nog het Duitse Keizerrijk, nog voor het ISU in 1892 werd opgericht. De internationale schaatsbond nam in 1892 de organisatie van het EK kunstschaatsen over. In 1895 werd besloten voortaan het WK kunstschaatsen te organiseren en kwam het EK te vervallen. In 1898, na twee jaar onderbreking, vond toch weer een herstart plaats van het EK kunstschaatsen.

De vrouwen en paren zouden vanaf 1930 jaarlijks om de Europese titel strijden. De ijsdansers streden vanaf 1954 om de Europese titel in het kunstschaatsen.

Deelname[bewerken]

Er namen deelnemers uit elf landen deel aan deze kampioenschappen. Zij vulden 34 startplaatsen in de drie disciplines in.

(Tussen haakjes het totaal aantal startplaatsen over de disciplines.)

Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije (6)
Vlag van Zwitserland Zwitserland (5)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk (4)
Vlag van Finland Finland (2)
Vlag van Hongarije Hongarije (2)
Vlag van Noorwegen Noorwegen (2)
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk (2)
Vlag van Denemarken Denemarken (1)
Vlag van Frankrijk Frankrijk (1)
Vlag van Italië Italië (1)
Vlag van Zweden Zweden (1)

Medaille verdeling[bewerken]

In het mannentoernooi werd Ede Király de achttiende Europees kampioen, hij was de tweede Hongaar na Tibor von Földváry die in 1895 deze titel veroverde. Het was zijn tweede EK medaille, in 1949 werd hij tweede. Helmut Seibt op plaats twee veroverde ook zijn tweede EK medaille, in 1949 werd hij derde. Carlo Fassi op plaats drie veroverde de eerste medaille voor Italië bij het EK kunstrijden.

De beide vrouwen die in 1949 op de plaatsen twee en drie stonden, stonden dit jaar een trede hoger op het erepodium. Alena Vrzáňová werd de zesde vrouw die de Europese titel veroverde en ze was de eerste Tsjechoslowaakse die Europees kampioene werd. Het was haar derde EK medaille, in 1948 werd ze derde en in 1949 tweede. Jeannette Altwegg op plaats twee veroverde haar twee EK medaille, in 1949 werd ze derde. Jacqueline du Bief op de derde plaats veroverde de eerste EK medaille voor Frankrijk in het vrouwentoernooi.

Bij de paren veroverden Marianne Nagy / Lászlo Nagy als achtste paar de Europese titel, het was hun tweede medaille, in 1949 werden ze tweede. Ze waren het vierde Hongaarse paar die de Europese titel bij het kunstschaatsen wonnen. Eliane Steinemann / Andre Calame op plaats twee veroverden de eerste EK medaille voor Zwitserland bij de paren en Jennifer Nicks / John Nicks op plaats drie veroverden ook hun eerste EK medaille.

Discipline Goud Zilver Brons
Mannen Vlag van Hongarije Ede Király Vlag van Oostenrijk Helmut Seibt Vlag van Italië Carlo Fassi
Vrouwen Vlag van Tsjechië Alena Vrzáňová Vlag van Verenigd Koninkrijk Jeannette Altwegg Vlag van Frankrijk Jacqueline du Bief
Paren Vlag van Hongarije Marianne Nagy / Lászlo Nagy Vlag van Zwitserland Eliane Steinemann / Andre Calame Vlag van Verenigd Koninkrijk Jennifer Nicks / John Nicks

Uitslagen[bewerken]

Mannen[bewerken]

Er deden zeven mannen uit zeven landen mee. De meeste deelnames stond dit jaar achter de Tsjech Zdenek Fikar, hij nam voor de vierde keer deel. De Deen Per Cock-Clausen nam voor de derde keer deel, al voor de oorlog (in 1938 en 1939) kwam hij uit in de mannentoernooien.

# naam (deelname) land pc
Goud Ede Király (3) Vlag van Hongarije
Zilver Helmut Seibt (3) Vlag van Oostenrijk
Brons Carlo Fassi (2) Vlag van Italië
4 Zdenek Fikar (4) Vlag van Tsjechië
5 Kurt Soenning Vlag van Zwitserland
6 Kalle Tuulos Vlag van Finland
7 Per Cock-Clausen (3) Vlag van Denemarken

Vrouwen[bewerken]

Er deden vijftien vrouwen uit zeven landen mee. Vier vrouwen namen voor de vierde keer deel en acht vrouwen maakten hun EK debuut. Lena Pietela was de eerste Finse vertegenwoordigster die aan het vrouwentoernooi deelnam.

# naam (deelname) land pc
Goud Alena Vrzáňová (4) Vlag van Tsjechië
Zilver Jeannette Altwegg (4) Vlag van Verenigd Koninkrijk
Brons Jacqueline du Bief (2) Vlag van Frankrijk
4 Barbara Wyatt (4) Vlag van Verenigd Koninkrijk
5 Dagmar Lerchova (4) Vlag van Tsjechië
6 Beryl Bailey (3) Vlag van Verenigd Koninkrijk
7 Regula Arnold Vlag van Zwitserland
8 Alexandra Cerna Vlag van Tsjechië
9 Miloslava Tumova Vlag van Tsjechië
10 Gun Ericson (2) Vlag van Zweden
11 Suzanne Wirz Vlag van Zwitserland
12 Jolande Jobin Vlag van Zwitserland
13 Lena Pietila Vlag van Finland
14 Björg Lohner Vlag van Noorwegen
15 Ingeborg Nilsson Vlag van Noorwegen

Paren[bewerken]

Er deden vijf paren uit vijf landen mee. Het paar Jennifer Nicks / John Nicks waren het paar met de meeste deelnames achter hun naam, zij namen voor de vierde keer deel.

# naam (deelname) land pc
Goud Marianne Nagy (3)
Lászlo Nagy (3)
Vlag van Hongarije
Zilver Eliane Steinemann (2)
Andre Calame (2)
Vlag van Zwitserland
Brons Jennifer Nicks (4)
John Nicks (4)
Vlag van Verenigd Koninkrijk
4 Bela Zachová (2)
Jaroslav Zach (2)
Vlag van Tsjechië
5 Elly Staerck (3)
Harry Gareis (3)
Vlag van Oostenrijk
6 Soňa Burjanova
Miroslav Balůn
Vlag van Tsjechië


Bronnen, noten en/of referenties