Priesterbroederschap Sint Pius X

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf FSSPX)
Ga naar: navigatie, zoeken
Priesterbroederschap van Sint Pius X
Fraternitas Sacerdotalis Sancti Pii X
Logo van de Priesterbroederschap van Sint Pius X
Logo van de Priesterbroederschap van Sint Pius X
Basisgegevens
Superior-generaal Bernard Fellay
Motto Latijn Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat
Motto Nederlands Christus overwint, Christus regeert, Christus heerst
Gesticht 1 november 1970 te Fribourg (stad) (Zwitserland)
Stichter Marcel Lefebvre
Website http://www.fsspx.org
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Priesterbroederschap St. Pius X (Fraternitas Sacerdotalis Sancti Pii X, FSSPX) is een vereniging van traditionele katholieke priesters en bisschoppen die in gemeenschap leven. De canonieke status van de Priesterbroederschap is deze van een congregatie van pauselijk recht in hoger beroep bij de Heilige Stoel.

De broederschap werd op 1 november 1970 opgericht in de katholieke Kerk (namelijk in het verdwenen bisdom Fribourg in Zwitserland) als reactie op de besluiten van het Tweede Vaticaans Concilie die zij afwijst. Zo verzet de broederschap zich tegen de constitutie over de liturgie Sacrosanctum Concilium, de constitutie Gaudium et Spes (over de Kerk en de wereld), de constitutie Dignitatis Humanae (over de godsdienstvrijheid) en de verklaring over de verhouding tot de niet-Christelijke religies Nostra Ætate.


Marcel Lefebvre[bewerken]

Doordat hun stichter en voorman, aartsbisschop Marcel Lefebvre, op 30 juni 1988, zonder toestemming van Rome, vier priesters van de FSSPX tot bisschoppen consacreerde, ontstond een schisma, hoewel dit door bepaalde kardinalen en specialisten kerkelijk recht betwist wordt. Het door de paus op 2 juli 1988 gepubliceerde motu proprio Ecclesia Dei veroordeelde de bisschopswijding als "schismatieke handeling" en meende dat deze op grond van het kerkelijk recht en dus van rechtswege geëxcommuniceerd zijn, omwille van het feit dat aartsbisschop Lefebvre zonder pauselijke goedkeuring vier bisschoppen had gewijd. Andere bronnen zeggen dat de bisschopswijding wel geoorloofd was omdat er een noodzaak was en in die gevallen voorziet de Kerk van jurisdictie. Hetzelfde motu proprio bood wel ruimte om de Tridentijnse ritus ('indultmissen') onder voorwaarden toe te staan. Bij dezelfde gelegenheid stelde de paus een commissie in, naar het motu proprio genoemd Pauselijke Commissie Ecclesia Dei die tot doel had de dialoog met de priesterbroederschap in stand te houden.

De broederschap heeft zes seminaries: in Ecône (Zwitserland), Flavigny (Frankrijk), Goulburn (Australië), La Reja (Argentinië), Winona (Verenigde Staten) en Zaitskofen (Duitsland).

Opheffing van de excommunicaties[bewerken]

Begin 2009 hief paus Benedictus XVI de van rechtswege opgelegde excommunicatie van de leden van de broederschap op. Deze opheffing viel samen met een interview dat een van de illegaal gewijde bisschoppen, Richard Williamson, daags daarvoor aan de Zweedse televisie had gegeven. Hierin bagatelliseerde hij de holocaust. De broederschap distantieerde zich van de uitspraken van mgr. Williamson, en de superieur-generaal, mgr. Fellay, bood zijn excuses aan voor de uitspraken van zijn collega-bisschop.[1]

Dialoog[bewerken]

In het Interviewboek Licht der Wereld, dat in 2011 verscheen, toonde paus Benedictus zich bijzonder ongelukkig over deze samenloop van omstandigheden. Niettemin ging de dialoog tussen Rome en de voormannen van de priesterbroederschap door. In de zomer van 2011 legde de toenmalige prefect van de Congregatie voor de Geloofsleer, kardinaal William Levada, een lijst met voorwaarden vast waaraan de priesters van de Broederschap zouden hebben te voldoen, alvorens ze weer in volledige communio met de Kerk van Rome zouden staan. Hij deed dit voorafgaand aan een gesprek met een delegatie van de priesterbroederschap. Een aantal voorwaarden had betrekking op de erkenning van de uitkomsten van het Tweede Vaticaans Concilie, waarbij de verklaringen over de liturgie, de godsdienstvrijheid en de verhouding tot andere religies een belangrijke rol spelen.[bron?] De huidige prefect, kardinaal Gerhard Ludwig Müller, zei op 22 december 2013 dat de leiders van de broederschap, en daarmee de hele broederschap, nog steeds in schisma met de katholieke Kerk zijn. Hij gaf aan dat de deur open staat voor de broederschap als ze aan de voorwaarden voldoen die het Vaticaan hen in 2011 oplegde. De broederschap ziet deze voorwaarden echter als onacceptabel, waardoor het zogezegde schisma blijft bestaan.

Nederland[bewerken]

In Nederland zijn er drie kapellen in gebruik, die worden bediend door 2 priesters: eerwaarde Koenraad Huysegems en eerwaarde Carlo de Beer.

België[bewerken]

In België heeft de Broederschap een priorij in Antwerpen, de Kapel van het Allerheiligste Sacrament, met twee priesters en een broeder (eerwaarde Jozef Verlinden, eerwaarde Matthias De Clercq en broeder René-Maria), een kapel in Gent en in Brussel een priorij (Rue de la Concorde) en een kerk (Sint-Jozefkerk op Frère Orbansquare), waar tevens de districtsoverste van heel de Benelux verblijft: E.H. Thierry Legrand.[bron?]

Externe links[bewerken]