Faliezustersklooster

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Faliezustersklooster en Pater Vincktoren
Het bekende stadsgezicht met stadsmuur, Faliezustersklooster en Minderbroederskerk in 1930

Het Faliezustersklooster (ook Feilzustersklooster of -convent, Sint-Catharina Bongart of Sint-Catharinadal) is een voormalig klooster te Maastricht, gelegen aan de rand van het Jekerkwartier. Het voormalig kloostergebouw ligt aan de Begijnenstraat met als officieel adres Faliezusterspark 1-5 en is geklasseerd als rijksmonument nummer 26964.

Geschiedenis[bewerken]

Vanaf de 13e eeuw woonden in dit gebied, tussen de Jeker en de stadsmuur, begijnen. Het is niet bekend of de faliezusters uit deze begijnen zijn voortgekomen. Omstreeks 1470 gaven de bisschop van Luik en het stadsbestuur toestemming voor de vestiging in dit gebied van zusters die zich bezighielden met ziekenverpleging. De zusters van Sint-Catharinadal mochten echter geen leefregel aannemen, omdat men vreesde dat ze dan uiteindelijk contemplatief zouden worden en geen praktisch nut voor de stad meer zouden hebben. De zusters kregen de bijnaam faliezusters door hun dracht met een opvallende sluier (falie).

De zusters namen in 1674 de regel van de Derde orde van Franciscus aan. Ze werden deels contemplatief en hielden zich daarnaast bezig met wassen, verstellen en borduren van kerkelijke kleding om in hun levensonderhoud te voorzien. Hun andere taak, de verpleging van pestlijders en zinneloze vrouwen, werd overgenomen door de grauwzusters.

Na een grote brand werd het klooster van 1647-52 herbouwd in Maaslandse renaissancestijl. Omstreeks dezelfde tijd kwam ook een nieuwe kloosterkapel tot stand. In 1796 werd het klooster, op last van de Fransen, opgeheven. Er woonden toen slechts zeven personen: de priorin, vijf zusters en een novice. De kloostervleugel werd in 1814 een kazerne voor een compagnie genietroepen. Later kwamen er woningen voor politieagenten. De kapel werd omstreeks 1865 afgebroken.[1]

Erfgoed[bewerken]

Het Faliezustersklooster is onderdeel van een van de bekendste stadsgezichten van Maastricht. Samen met de Oude Minderbroederskerk, de Pater Vincktoren en delen van de eerste en tweede middeleeuwse stadsmuur, vormt het een schilderachtig geheel, omringd door het Stadspark Maastricht met het riviertje de Jeker meanderend tussen de gebouwen.

De voorgevel van het Faliezustersklooster is opgetrokken uit baksteen op een plint van hardsteen. Typerend voor de Maaslandse renaissancestijl is de daklijst met consoles. De venster- en deuromlijstingen en de middenstijlen van de vensters zijn op de begane grond van hardsteen en op de verdieping van mergel. De diagonaal gedeelde vensterluiken zijn rood-wit geschilderd en verlenen het gebouw extra charme. De oostgevel is een trapgevel en de westgevel bestaat uit vakwerk.[2]

Zie ook[bewerken]