Günther XXI van Schwarzburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gunther XXI van Schwarzburg
Tekening van de grafsteen van Günther van Schwarzburg in de Dom van Frankfurt.
Tekening van de grafsteen van Günther van Schwarzburg in de Dom van Frankfurt.
Rooms-Duits koning
Regeerperiode 1349
Verkiezing 30 januari 1349 in Frankfurt
Kroning 6 februari 1349 in Frankfurt
Tegenkoning Karel VI van Luxemburg
Voorganger Lodewijk de Beier
Opvolger Karel VI van Luxemburg
Graaf van Schwarzburg-Blankenburg
Regeerperiode 1326 - 1349
Voorganger Hendrik VII
Opvolger Hendrik XIII
Huis Schwarzburg-Blankenburg
Vader Hendrik VII van Schwarzburg
Moeder Christina van Gleichen (?)
Geboren 1304
Greifenstein bij Blankenburg
Gestorven 14 of 18 juni 1349
Frankfurt
Begraven Dom van Frankfurt
Partner Elisabeth van Hohnstein
Religie Rooms-katholiek

Günther XXI van Schwarzburg (1304Frankfurt, 14 juni 1349), uit het Huis Schwarzburg-Blankenburg, was van 1326 tot zijn dood graaf van Schwarzburg en in 1349 Rooms-Duits koning.

Biografie[bewerken]

Günther XXI was de jongste zoon van graaf Hendrik VII van Schwarzburg en diens eerste vrouw Christina van Gleichen-Tonna.

Graaf van Schwarzburg[bewerken]

Hij bestuurde met wijsheid zijn graafschap. Hij bewees aan keizer Lodewijk de Beier en de aartsbisschop Hendrik van Mainz belangrijke diensten. Hij nam onder andere aan de zogenaamde Thuringse gravenoorlog van 1344 deel.

Rooms-koning[bewerken]

Günther werd op 30 januari 1349 voor de poorten van Frankfurt tot koning gekozen door aartsbisschop Hendrik van Mainz, hertog Erik I van Saksen-Lauenburg, markgraaf Lodewijk van Brandenburg en de paltsgraven aan de Rijn, Rudolf II en Ruprecht I.[1] Op 6 februari openden de burgers van Frankfurt de poorten en lieten Günther en zijn gevolg de stad binnengaan, waar hij nog dezelfde dag werd werd gekroond. Omdat de verkiezingen van de Duitse koningen traditioneel in Frankfurt plaatsvonden, was Günthers verkiezing legitiemer dan die van Karel IV, die in Rhens tot koning gekozen was. Geen van beide koningen was echter in de traditionele kroningsstad, Aken, gekroond.

Karel IV begon na Günthers verkiezing een militaire en diplomatieke campagne om zijn tegenstander te verzwakken. Hij bracht een leger op de been en sloeg het beleg voor Eltville, waar aartsbisschop Hendrik van Mainz zich had verschanst. Hoewel Günther op dat moment al zwaar ziek was, verzamelde hij een leger om Eltville te ontzetten. Een deel van zijn medestanders liet hem echter in de steek en zijn situatie leek uitzichtloos. Op 26 mei sloot Günther het verdrag van Eltville met Karel IV, waarin hij in ruil voor een geldsom en amnestie voor zijn aanhangers afstand deed van de troon. Korte tijd daarna overleed Günther aan zijn ziekte, waarschijnlijk de pest. In het bijzijn van Karel IV kreeg zijn lichaam een koninklijke begrafenis in de dom van Frankfurt.[2]

Noten[bewerken]

  1. De aartsbisschoppelijke zetel van Mainz was in 1349 omstreden; Hendrik III van Virneburg, een trouwe aanhanger van Lodewijk de Beier, was in 1346 door Paus Clemens VI afgezet ten gunste van Gerlach van Nassau.
  2. Opitz, Gottfried (1966): 'Günther, Graf von Schwarzburg-Blankenburg' in: Neue Deutsche Biographie 7, blz. 263, via http://www.deutsche-biographie.de/ppn118698885.html
Karolingen (800–911): Karel de Grote · Lodewijk I de Vrome · Lotharius I · Lodewijk II · Lodewijk III de Duitser · Karel II de Kale · Lotharius II · Karloman van Beieren1 · Lodewijk III de Jonge1 · Karel III de Dikke · Arnulf van Karinthië · Lodewijk IV het Kind
Italiaanse keizers (891–928): Guido van Spoleto · Lambert van Spoleto · Lodewijk de Blinde · Berengarius van Friuli
Ottonen (911–1024): Koenraad I van Franken2 · Hendrik I de Vogelaar · Otto I de Grote · Otto II · Otto III · Hendrik II de Heilige
Saliërs (1024–1125): Koenraad II · Hendrik III · Hendrik IV · Rudolf van Rheinfelden · Herman van Salm · Koenraad (III)1 · Hendrik V
Hohenstaufen (1125–1254): Lotharius III2 · Koenraad III · Hendrik (VI) Berengarius1 · Frederik I Barbarossa · Hendrik VI · Filips van Zwaben · Otto IV2 · Frederik II · Hendrik VII1 · Koenraad IV · Hendrik Raspe
Interregnum (1254–1273): Willem van Holland · Richard van Cornwall · Alfons van Castilië
dynastieën (1273–1437): Rudolf I · Adolf van Nassau · Albrecht I · Hendrik VII · Lodewijk V de Beier · Frederik de Schone1 · Karel IV · Günther van Schwarzburg · Wenceslaus · Ruprecht van de Palts · Jobst van Moravië · Sigismund
Habsburgers (1437–1806): Albrecht II · Frederik III · Maximiliaan I · Karel V · Ferdinand I · Maximiliaan II · Rudolf II · Matthias · Ferdinand II · Ferdinand III · Ferdinand IV1 · Leopold I · Jozef I · Karel VI · Karel VII Albrecht2 · Frans I Stefan · Jozef II · Leopold II · Frans II

Vetgedrukt: keizer · Cursief: tegenkoning · 1 medekoning (in een deelrijk)· 2 afkomstig uit een andere dynastie