Georg Rueter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Wilhelm Christian Georg Rueter (Haarlem, 8 maart 1875 - Amsterdam, 16 augustus 1966) was een Nederlands kunstschilder, tekenaar en grafisch ontwerper.

Vorming[bewerken]

Rueter groeide op in een kunstzinnig gezin, zijn broer Theo Rueter was architect.

Rond 1885 ging Rueter tekenlessen volgen bij Johan Braakensiek, de bekende tekenaar van politieke prenten, van 1889 tot 1891 volgde hij lessen aan de Gemeentelijke Avondteekenschool in Amsterdam. Daarna ging hij naar de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijs, waar hij zijn M.O.-acte haalde. Vervolgens ging hij naar de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten.

Carrière[bewerken]

In 1896 werd hij leraar op de Teekenschool voor Kunstambachten. Dit bleef hij tot 1912. Rueter ontwierp reclamedrukwerk, affiches, kalenders, ex-librissen en was boekbandontwerper. Zo was hij verantwoordelijk voor de vormgeving van band en schutbladen van de gerenommeerde boekenserie 'Nederlandsche Historische Bibliotheek', die verscheen bij Meulenhoff. Zijn schutbladen sieren veel van Meulenhoffs boeken uit de periode 1905-1925. Hij ontwierp de omslag van de twaalfde jaargang van het tijdschrift De Architect (1901) en ook ontwierp hij de eerste kinderpostzegels in 1924. Daarnaast was Rueter een veelgevraagd portretschilder. Hij vereeuwigde onder anderen vele hoogleraren van de Universiteit van Amsterdam.

Vooral in de jaren na de oorlog verwierf Rueter grote faam als schilder van bloemstillevens. Zijn atelier De Gulden Snede genaamd, was gevestigd op het Haarlemmerplein 42 hoek Planciusstraat in Amsterdam, boven de drukkerij van de Gebroeders Braakensiek waar zijn vader Christiaan Rueter in 1882 directeur en mede-eigenaar van was geworden.

Werk[bewerken]

  • Gelukstelegram. 1924. Den Haag, Museum voor Communicatie.[1]
  • De eerste kinderpostzegels in 1924. Rueters dochter Maria stond model voor deze zegels.
  • In 1939 maakte hij het ontwerp voor een glas-in-loodraam in de Pieterskerk in Leiden, ter nagedachtenis aan Filips van Marnix van Sint-Aldegonde en prins Willem van Oranje, in juni 1940. Aanleiding was de 400ste geboortedag van Filips - die in de Pieterskerk is begraven -, gecombineerd met het 74e lustrum van de Universiteit, die in 1575 door Willem Van Oranje was gesticht. Het glas is terstond na plaatsing weer verwijderd en in september 1945 teruggeplaatst.
    Het plaatsen van het glas in juni 1940 is door sommigen wel beschouwd als een daad van sympathie, en door anderen als een daad van verzet jegens de bezetter. Maar omdat het initiatief voor de plaatsing teruggaat tot het midden van de jaren 30, is geen van beide erg waarschijnlijk.[2] Het raam is vervaardigd door glasatelier W. Bogtman in Haarlem.

Expositie[bewerken]

In 1999 organiseerden het Drents Museum in Assen en Teylers Museum in Haarlem een grote overzichtstentoonstelling van zijn werk, waarbij een catalogus verscheen.

Georg Rüter was de vader van de kunstenaars Pam Rueter, Gerarda Rueter en Maria Hofker-Rueter (en de schoonvader van de schilder Wim Hofker).