Gerarda Rueter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Moeder en Kind (1971)

Gerarda Rueter of Meik Rueter (Sloterdijk, 2 juli 1904Amsterdam, 23 november 1993) was een Nederlandse beeldhouwer.

Leven en werk[bewerken]

Gerarda Rueter was een dochter van het kunstenaarsechtpaar Georg Rueter en Gerarda Rueter-Lang.[1] Zij was een zus van de kunstenaars Maria Hofker-Rueter en Pam Rueter. Zij bezocht de Kunstambachtschool voor meisjes en van 1921 tot 1924 volgde zij lessen van Kees Oorschot en Jan Uri aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam. Zij deed in 1924 met succes toelatingsexamen en studeerde van 1924 tot 1930 beeldhouwkunst bij onder anderen Jan Bronner en Joseph Mendes da Costa aan de Amsterdamse Rijksakademie van beeldende kunsten. In 1929 won zij de zilveren medaille van de Prix de Rome voor beeldhouwkunst.

Rueter werkte met de materialen brons, gips, steen, hout en terracotta aan figuurvoorstellingen, portretten en reliëfs voor particuliere verzamelaars (onder andere Waternimf met jongeman en musicerende engel[2]) en aan monumentale kunst voor de openbare ruimte.

Werken (selectie)[bewerken]

Vissen (1962), Amsterdam

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  1. Kunstpedia: "Een scherp oog, een zachte hand en een fantastische techniek" (15-12-2008)[dode link]
  2. Kunstpedia:"Harmonieus tot in de perfectie - De onopvallend begaafde beeldhouwster Gerarda Rueter" (15-12-2008)[dode link]
  3. Afbeelding Oorlogsmonument 1940-1945 Amsterdam
  4. Afbeelding Fontein Leidseplein, Amsterdam
  5. Afbeelding "Johanna de Waanzinnige", Bergen op Zoom