Herne (Duitsland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Herne (Duitsland)
Stad in Duitsland Vlag van Duitsland
Wapen van Herne (Duitsland)
Herne (Noordrijn-Westfalen)
Herne
Situering
Deelstaat Vlag van de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen Noordrijn-Westfalen
Regierungsbezirk Arnsberg
Coördinaten 51° 33′ NB, 7° 13′ OL
Algemeen
Oppervlakte 51,41 km²
Inwoners (31-12-2018[1]) 156.374
(3.042 inw./km²)
Buitenlanders (31-12-2018[2]) 28.965 (18,52%)
Nederlanders (31-12-2018[3]) 190 (0,12%)
Hoogte 65 m
Burgemeester Frank Dudda (SPD)
Overig
Postcodes 44601–44653
Netnummers 02323 en 02325
Kenteken HER, WAN
Stad 4 Stadtbezirke met
13 Ortsteilen
Gemeentenummer 05 9 16 000
Website www.herne.de
Situering
Ligging van Herne in Noordrijn-Westfalen
Ligging van Herne in Noordrijn-Westfalen
Portaal  Portaalicoon   Duitsland

Herne is een kreisfreie Stadt met 156.374 inwoners (31 december 2018)[1] in Duitsland, in de deelstaat Noordrijn-Westfalen. De stad ligt in het Ruhrgebied, ingeklemd tussen Bochum, Recklinghausen, Castrop-Rauxel en Gelsenkirchen in het dal van de rivier de Emscher en heeft een binnenhaven aan het Rijn-Hernekanaal. Het wapen van de stad is een zwart paard op een gele achtergrond.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Omstreeks het jaar 880 werd de plaats voor het eerst vermeld als haranni in een bron van het klooster Werden.

Vanaf de bouw van de spoorweg van Keulen naar Minden in 1847 begon een stormachtig industrialisatieproces. De spoorlijn, een van de eerste in Duitsland, gaat door Herne en was heel belangrijk voor het transport van goederen, vooral steenkool.

In 1857 ging de eerste kolenmijn Shamrock in Herne open; ze was gefinancierd door een Belgisch-Iers consortium. Een explosie van mijngas in de mijn Mont Cenis op 20 juni 1921 kostte 85 mijnwerkers het leven.

Tijdens de industrialisatie in de tweede helft van de 19e eeuw groeide ook de bevolking van Herne erg snel. Daarom kreeg Herne op 1 april 1897 stadsrecht van de "koninklijke regering" in Arnsberg. In 1975 fuseerde de stad met het ongeveer even grote Wanne-Eickel.

In 1979 werd de laatste van vele mijnen in Herne gesloten. De eeuw van het zwarte goud was tot een einde gekomen. Vervangende werkgelegenheid is o.a. aangetrokken in de vorm van een fabriek voor koude- en warmtepompen , een groothandel in farmaceutische producten en diverse andere kleinere handels- en logistieke bedrijven.

Het riviertje de Emscher, waaraan de stad is gelegen, wordt sinds ongeveer 2010 renaturiert, wat inhoudt dat men in en bij het water ervan wetlands en andere nieuwe natuurgebieden creëert.

Indeling[bewerken | brontekst bewerken]

Indeling van Herne in stadsdelen:

Bezienswaardigheden[bewerken | brontekst bewerken]

  • Te Herne staat het belangrijke LWL- Museum für Archäologie, het belangrijkste oudheidkundige museum van de deelstaat Noordrijn-Westfalen. Het 6800 m2 grote museum is grotendeels ondergronds gebouwd. Bezoekers kunnen zelf experimenten met de werkwijze en de gereedschappen van de archeoloog doen. Het museum dateert al van voor de Tweede Wereldoorlog en stond tot 2001 te Münster. De nieuwbouw te Herne werd in 2003 geopend.
  • Een groot, regionaal museum voor kunst en geschiedenis is het Emschertal-Museum. Dit is verspreid over drie locaties:
    • Kasteel Strünkede, in stadsdeel Baukau, in zijn huidige toestand daterend van rond 1599. Het is in bezit geweest van leden van de adellijke geslachten Von Strünkede, Van Pallandt en Von Forell'. De bijbehorende gotische slotkapel uit 1272 dient als gemeentelijke trouwkapel, waar een huwelijk zowel burgerlijk als kerkelijk kan worden voltrokken. In het uitgestrekte kasteelpark staat het aan 32.000 toeschouwers plaats biedende voetbalstadion van SC Westfalia 04 Herne. Het kasteel huisvest een permanente collectie over o.a. de invloed van de adellijke bewoners ervan op de geschiedenis van Herne en omgeving.
    • Städtische Galerie im Schlosspark Strünkede, gevestigd in een rond 1900 in opdracht van de familie Von Forell[4] in het kasteelpark gebouwde villa, toont een belangrijke collectie tekenkunst en prentkunst, hoofdzakelijk uit de gehele 20e eeuw. Het museum bezit grafisch werk van o.a. Pablo Picasso, Ossip Zadkine, Georges Braque, Salvador Dali en Marc Chagall.
    • Heimatmusum Unser Fritz in de stadswijk Unser Fritz is een streekmuseum met een uiteenlopende collectie. Bijzonder zijn de stijlkamers, ingericht als in het begin van de 20e eeuw, op de binnenplaats een oude stoomlocomotief en twee tramrijtuigen , en een geconserveerde drankenkiosk uit 1905 met op de nok van het dak een beeld van de godin Fortuna.
  • Langs de Emscher, maar ook elders is in de gemeente nog enig natuurschoon bewaard gebleven, o.a. het 40 ha grote loofbos Langeloh in het zuidoosten van het gemeentegebied.

Geboren[bewerken | brontekst bewerken]

Galerij[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]