Israëlische luchtmacht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Israëlische luchtmacht
Het roundel van de Israëlische luchtmacht.
Het roundel van de Israëlische luchtmacht.
Land Vlag van Israël Israël
Oprichting 1948
Opperbevelhebber Amir Eshel
Troepensterkte* 10.500
Aantal dienstplichtigen* 22.000
Aantal reserve* 54.000
Aantal vliegtuigen* 670
Aantal helikopters* 184
(*) Gegevens voor 1999.

De Israëlische luchtmacht (IAF is een Engelse afkorting van Israel Air Force) is het luchtmachtonderdeel van het Israëlische defensieleger, de krijgsmacht van de staat Israël in het Midden-Oosten. De Hebreeuwse naam זרוע האויר והחלל betekent lucht- en ruimtetak.

Geschiedenis[bewerken]

Vlag van de IAF.

Het prille begin[bewerken]

De Israëlische luchtmacht werd opgericht in 1948 bij de oprichting van de staat Israël. De luchtmacht begon klein met voor militair gebruik omgebouwde burgerluchtvaartvliegtuigen. De eerste gevechtsvliegtuigen die de Israëlische luchtmacht verkreeg waren Avia S-199 van Tsjechoslowaakse makelij. Andere toestellen uit die beginjaren waren uit de Tweede Wereldoorlog stammende Messerschmitt Bf 109's en Supermarine Spitfires. Op technologisch vlak stond het land toen nog ver achter op haar tegenstanders.

De Zesdaagse Oorlog[bewerken]

Die tegenstanders waren de Arabische landen in de regio. De eerste grote militaire confrontatie met hen kwam er met de Zesdaagse Oorlog in 1967. Israël behaalde in die oorlog een indrukwekkende overwinning. Wel legde Frankrijk, dat voorheen Israëls belangrijkste leverancier van oorlogsvliegtuigen was geworden, het land ten gevolge van de oorlog een wapenembargo op. Als gevolg ging Israël via het staatsbedrijf Israël Aircraft Industries zelf vliegtuigen produceren en werden de Verenigde Staten 's lands nieuwe hoofdleverancier.

De Jom Kipoeroorlog[bewerken]

De Jom Kipoeroorlog werd in oktober 1973 gestart door Egypte, Syrië, Jordanië, Libanon en Irak. Hun doel was de Sinaï terug te veroveren. Israël was op deze aanval niet goed voorbereid. Het land verloor 102 vliegtuigen in de strijd, velen daarvan werden het slachtoffer van door Rusland aan de Arabische landen geleverde luchtdoelraketten. Na deze oorlog kocht Israël een groot aantal Amerikaanse gevechtsvliegtuigen aan, waaronder de F-4 Phantom II, A-4 Skyhawk en de F-15 Eagle. Het land vloog ook met toestellen van lokale makelij: de IAI Nesher van Frans ontwerp en later de daar zelf uit ontwikkelde IAI Kfir.

Begin juli 1976 kende het Israëlische leger een groot succes met Operatie Entebbe voor welke de luchtmacht de logistiek verzorgde.

Luchtaanvallen[bewerken]

Op 7 juni 1981 voerde de Israëlische luchtmacht met Operatie Opera een succesvolle luchtaanval uit op de Iraakse nucleaire installatie Osirak. Een jaar later volgde de invasie van Libanon waarbij de luchtmacht alle gelegenheid kreeg zijn technologische superioriteit te tonen. Op 1 oktober 1985 volgde een andere actie. Op die dag voerde de Israëlische luchtmacht Operatie Houten Been uit. Dit was een beschieting van het hoofdkwartier van de PLO nabij de Tunesische hoofdstad Tunis als wraakneming na een aanslag van Force 17, een gewapende eenheid van de PLO, op Israëlische burgers. De luchtaanval die uitgevoerd werd met F-15 Eagles die in vlucht bijgetankt werden was technisch een succes maar werd scherp veroordeeld door de internationale gemeenschap, inclusief de VS.

Modernisering[bewerken]

Het geannuleerde IAI Lavi B-2-gevechtsvliegtuig.

In de jaren 1990 begon de Israëlische luchtmacht met de modernisering van haar vloot met geavanceerde technologieën van eigen bodem. Het land kocht ook AH-64 Apache-gevechtshelikopters van de VS en rustte ze uit met eigen raketten. In 1991 annuleerde Israël de ontwikkeling van de IAI Lavi dat Israëls eerste volledig zelf gebouwde gevechtsvliegtuig zou zijn wegens de te hoge kosten. In 2004 werden de eerste van meer dan honderd gloednieuwe en uiterst geavanceerde F-16I's geleverd en ook de nieuwste variant van de F-15 werd aangeschaft. De Israëlische luchtmacht kocht ook de nieuwste raketten van eigen makelij en verkreeg haar eigen variant van de Apache-helikopter. Het land kocht ook Gulfstream G550-jets uitgerust met de modernste informatiesystemen van Israel Military Industries. Met al deze moderniseringen groeide de Israëlische luchtmacht uit tot één van de meest geavanceerde ter wereld.

Recent[bewerken]

Commandostructuur van de IAF.

Hoewel niet officieel bevestigd bezit Israël ook 21 tot 100 kernraketten op basis van de Jericho-ballistische middellange afstandsraket die onder beheer van de luchtmacht vallen. Sinds het begin van de Tweede Intifada in 2000 heeft de Israëlische luchtmacht zich gefocust op het uitschakelen van kopstukken van Palestijnse militantengroeperingen. Hierbij zijn ook veel burgerslachtoffers gevallen. In september 2007 voerde de IAF met Operatie Boomgaard een luchtaanval uit op een vermeende nucleaire reactor in Syrië.

Sinds een uitspraak van het hooggerechtshof in 1994 werd de vliegschool van de luchtmacht toegankelijk voor vrouwen. In 2001 studeerde de eerste vrouwelijke piloot van Israël er af.

Door diverse Israëlische politici en militairen is de afgelopen jaren openlijk gezinspeeld op een aanval op Iran, in verband met het nucleaire programma van dat land. Zo noemde minister Shaul Mofaz op 6 juni 2008 een aanval op Iran onvermijdelijk.[1] In die maand voerde de Israëlische luchtmacht een oefening uit boven de Middellandse Zee met 100 F-15 en F-16 vliegtuigen over 1400 km, wat wel gezien werd als een repetitie voor een aanval op Natanz in Iran.[2]

Luchtmachtbases[bewerken]

Israëlische luchtmacht (Israël)
Ben-Gurion
Ben-Gurion
Hatzerim
Hatzerim
Hatzor
Hatzor
Nevatim
Nevatim
Nizzana West
Nizzana West
Ovda
Ovda
Palmachim
Palmachim
Ramat David
Ramat David
Ramon
Ramon
Sde Dov
Sde Dov
Tel Nof
Tel Nof
De Israëlische luchtmachtbases.
Tel Aviv/Luchthaven Ben-Gurion
Israel Aerospace Industries-productielijn; vliegtuigopslag.
Vliegbasis Hatzerim
F-15, A-4, F-16, Black Hawk.
Vliegbasis Hatzor
F-16.
Vliegbasis Nevatim
F-16, C-130, KC-130, Boeing 707, Gulfstream; vliegopleiding.
Haifa/Vliegbasis Nizzana West
technische opleiding.
Ovda-luchthaven
F-16, Cobra.
Vliegbasis Palmachim
Black Hawk, Cobra, UAV.
Vliegbasis Ramat David
F-16, Dauphin.
Vliegbasis Ramon
Apache, F-16.
Tel Aviv/Sde Dov-luchthaven
Beechcraft, Rayteon.
Vliegbasis Tel Nof
F-15, Sea Stallion.

Inventaris[bewerken]

Een F-15I van de IAF (Nevada - VS, 2004).
IAF-Fouga Magister-trainer (2007).
IAF-CH-53 Sea Stallion (2007).
Gulfstream G500 van de IAF (2007).
Toestel Versie(s) Aantal nu (or.) Rol Herkomst

Vliegtuigen[bewerken]

Beechcraft Bonanza A-36 22 training Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Beechcraft King Air RC-12D
RC-12K
6
10
transport
SIGINT
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Boeing 707 707
KC-707/135
6
7
transport
tankvliegtuig
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Boeing F-15 Eagle/Strike Eagle F-15A, -B, -C, -D
F-15I
72
25
gevecht
luchtaanval
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Fouga Magister CM-170 40 training Vlag van Frankrijk Frankrijk
Gulfstream G550 G500
G550
3
2
SIGINT
AEW
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
IAI Arava IAI 201 9 transport Vlag van Israël Israël
IAI Kfir Kfir C-2/7, TC-2/7 5 gevecht Vlag van Israël Israël[3]
IAI SeaScan 1124N 3 zeeverkenning Vlag van Israël Israël
Lockheed C-130 Hercules C-130E/H
KC-130H
17
3
transport
tankvliegtuig
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lockheed F-16 Fighting Falcon F-16A, -B
F-16C, -D
F-16I
108
136
80
gevecht Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
McDonnell Douglas A-4 Skyhawk 44 aanval Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
McDonnell Douglas F-4 Phantom II F-4E 50 gevecht Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Socata TB TB-21 22 training Vlag van Frankrijk Frankrijk

Helikopters[bewerken]

Bell AH-1 Cobra AH-1G/S 45 aanval Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Boeing AH-64 Apache AH-64A
AH-64D
28
17
aanval Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Eurocopter Panther AS-565SA 5 zeegevecht Vlag van Frankrijk Frankrijk
MD 500 Defender 500MD 2 verkenning Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Sikorsky CH-53 Sea Stallion CH-53A
CH-53D
38 transport Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
UH-60 Black Hawk UH-60A/L
S-70A-50
49 transport Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. news.bbc.co.uk - 8 juni 2008 | Mofaz criticised over Iran threat
  2. Israelis "rehearse Iran attack", BBC, 20 juni 2008
  3. De Kfir was gebaseerd op de bouwplannen van de Franse Dassault Mirage 5.