Jan Hendrikx (verzetsstrijder)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johannes Jacobus (Jan) Hendrikx, (Venlo, 2 februari 1917Duitsland, 1944/1945) was een Nederlandse verzetsstrijder. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij gewestelijk leider van de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers. Hij was bekend onder de schuilnaam Ambrosius. Over de herkomst hiervan is vrijwel niets bekend, waarschijnlijk verwees de naam naar de legendarische Britse leider Ambrosius Aurelianus.

In het dagelijks leven was Hendrikx onderwijzer. Voor het verzet zette hij samen met kapelaan Jac Naus van de Venlose Sint-Martinusparochie een Limburgs netwerk op voor de hulp aan onderduikers. Hij werd zelf verkozen tot leider daarvan. Vanaf augustus 1943 werkte die Limburgse organisatie, mede door zijn inzet, samen met vergelijkbare groeperingen in andere delen van het land. De Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers was geboren. Hendrikx bleef ook de leider van de Limburgse afdeling van die organisatie.

Na verloop van tijd werd hij gezocht door de Sicherheitsdienst en moest zelf onderduiken. Voordat hij zich wat meer op de achtergrond zou gaan houden, bezocht hij nog voor de laatste keer een vergadering. Deze bijeenkomst van alle Limburgse districtsleiders in het pensionaat Sint Louis in Weert was echter verraden. In totaal werden acht mannen door de Sicherheitsdienst opgepakt, waaronder Jan Hendrikx. Hij kwam in het concentratiekamp Vught terecht en belandde vervolgens ergens in Duitsland in een ander concentratiekamp. Daar moet hij zijn overleden, want er werd nooit meer iets van hem vernomen.

Bij Koninklijk Besluit No. 17 van 7 mei 1946 werd aan Jan Hendrikx postuum het Verzetskruis 1940-1945 toegekend