Herman Bernard Wiardi Beckman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stuuf Wiardi Beckman
WiardiBeckman.jpg
Algemene informatie
Naam Herman Bernard Wiardi Beckman
Geboren 4 februari 1904
Geboorteplaats Nijmegen
Overleden 15 maart 1945
Overlijdensplaats Dachau
Partij Sociaal-Democratische Arbeiderspartij
Politieke functies
1937–1940 Lid Eerste Kamer der Staten-Generaal
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Herman Bernard Wiardi Beckman, bijgenaamd Stuuf (Nijmegen, 4 februari 1904Dachau, 15 maart 1945), was een Nederlands politicus en een Nederlandse verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wiardi Beckman was namens de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (SDAP) lid van de Eerste Kamer.

Familie[bewerken]

Wiardi Beckman stamt uit een patriciërsgeslacht. Zijn overgrootvader Meindert Wiardi Beckman was van 1857 tot 1858 minister voor Hervormde Eredienst en lid van de Raad van State (1858-1863), zijn vader Jacob Wiardi Beckman was zenuwarts en psychiater en zijn moeder Everdina Suzanna Kuenen kwam uit een geslacht van wetenschappers.

Op 3 december 1927 trad hij in het huwelijk met Maria Petronella Margaretha Wackie Eysten, met wie hij drie dochters kreeg.

Carrière[bewerken]

Verzetskruis 1945

Beïnvloed door zijn moeder raakte Wiardi in de ban van het socialisme. De latere fractievoorzitter van de PvdA Marinus van der Goes van Naters bewoog Wiardi Beckman ertoe om als achttienjarige lid te worden van de SDAP. Wiardi Beckman studeerde op dat moment geschiedenis aan de Leidse universiteit bij de befaamde historicus Johan Huizinga en was een actief lid van het Leidse studentencorps. Later werd hij door het partijbestuur van de SDAP aangetrokken om Pieter Jelles Troelstra te helpen bij het voltooien van zijn Gedenkschriften. Na de dood van Troelstra in 1930 schreef Wiardi Beckman het laatste deel hiervan.

Vervolgens trad hij in dienst van de krant Het Volk, eerst als assistent-hoofdredacteur en later (1937-1940) als algemeen politiek hoofdredacteur. In 1937 werd hij tevens lid van de Eerste Kamer. Bij de mobilisatie in september 1939 had Wiardi Beckman zich vrijwillig bij het leger gemeld. In mei 1940 werd hij gedetacheerd bij de Generale Staf en was hij een van de opstellers van de proclamatie waarin generaal Winkelman de capitulatie aan het Nederlandse volk meedeelde.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Een drukpers van Het Parool in het Verzetsmuseum

In de bezettingstijd was Wiardi lid van de redactie van de illegale krant Het Parool.

In de nacht van 17 op 18 januari 1942 werd hij met Frans Goedhart op het strand bij Scheveningen gearresteerd bij een poging op verzoek van 'Londen' naar Engeland te ontsnappen. Hij verbleef onder andere in de concentratiekampen Natzweiler en Dachau. In Dachau ontmoette hij op 2 oktober 1944 Nico Rost. Rost en Beckman voerden er gesprekken over journalistiek en de wenselijke politieke situatie in Nederland na de oorlog.

Wiardi Beckman stierf in de nacht van 14 op 15 maart 1945 in Dachau op 41-jarige leeftijd aan vlektyfus. Een van zijn medegevangenen, de dichter Ed. Hoornik, schreef later in een in memoriam:

Toen schoof hij zacht zijn arm onder de mijne door.
Zeg mij – zijn stem werd warm – aan wien ik toebehoor.

Postuum werd hem het Verzetskruis 1940-1945 toegekend.

Vernoeming[bewerken]

Naar Wiardi Beckman is het wetenschappelijk bureau van de Partij van de Arbeid genoemd: de Wiardi Beckman Stichting.

Literatuur[bewerken]

  • Johan S. Wijne, Stuuf Wiardi Beckman: patriciër en sociaal-democraat. 1987, Thomas Rap
  • H.B. Wiardi Beckman, En die twee jongens zijn wij: brieven aan M. van der Goes van Naters. 2007, Mets & Schilt
  • Frans Becker & Menno Hurenkamp, Onszelf blijven: H.B. Wiardi Beckman, baanbreker van de moderne sociaaldemocratie. 2010, Bert Bakker
Bronnen, noten en/of referenties
  • Wijne, Johan S. (22-09-2003). "Herman Bernard WIARDI BECKMAN". Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland (BWSA 1 (1986), p. 149-151). (22-09-2003). Bezocht op 13 maart 2011.
  • Zuil, Carel, Doorbraaksocialist, Bijlage Sneon&Snein – Leeuwarder Courant, 12 maart 2011

Externe link