Jonathan Archer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jonathan Archer
Personage uit Star Trek: Enterprise
Scott Bakula.jpg
Thuiswereld Aarde
Soort Mens
Geslacht Man
Lengte 183 cm
Organisatie Starfleet
Rang Kapitein
Haarkleur Bruin
Oogkleur Groen
Acteur Scott Bakula

Jonathan Archer is een fictief personage uit de sciencefictionserie Star Trek: Enterprise. Scott Bakula is de acteur die Jonathan Archer speelt.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Jonathan Archer groeide op met de wens ooit ‘te gaan waar geen mens ooit gegaan was’. Zijn vader was de gerespecteerde Henry Archer, die de ontwikkeling van de Warp 5-motor leidde en daarmee in de voetsporen trad van Warp-pionier Zefram Cochrane. Het is dan ook toepasselijk dat Jonathan in zijn vaders voetsporen treedt, door het commando te voeren over eerste sterrenschip met de Warp 5-motor, de Enterprise NX-01.

Archer kan worden omschreven als charmant, stoutmoedig, een rasechte verkenner. Hij wordt geleid door een mix van menselijk fatsoen en intuïtie, zelfs wanneer deze tegen zijn orders ingaan. Hij is onafhankelijk, maar heeft een sterk ontwikkeld plichtsbesef. Archer koestert wrok tegen de Vulcanen, die in zijn ogen de mensheid op aarde willen houden, maar heeft in zijn dagelijkse functioneren vaak te maken met wetenschappelijk officier T'pol, een Vulcaanse. Archer is de kapitein van het sterrenschip waar zijn vader aan mee heeft gewerkt. Hij verlangt ernaar om geschiedenis te schrijven en om erachter te komen wat er daarbuiten te vinden is. Deze kwaliteiten hebben Starfleet ervan overtuigd dat Archer de juiste man is om de eerste tocht van de mensheid naar de diepe duisternis van de ruimte te leiden en de Aarde te vertegenwoordigen op het galactische schouwtoneel.

Zoals zoveel kinderen van zijn generatie had de jonge Jonny Archer grootse dromen en grootse aspiraties die zijn verdere leven danig zouden beïnvloeden. Jonny kende de beroemde speech van dr. Zefram Cochrane, ter gelegenheid van de oprichting van het eerste Warp 5 complex, uit zijn hoofd. Op zijn achtste gaf zijn vader Henry hem zijn eerste astronomieboek, getiteld “De kosmos: A tot Z” van Laura Danly. Jonny schreef er direct in “Uit de bibliotheek van admiraal Jonny Archer”. Hij kon uren staren naar de foto’s uit het boek, dromend dat hij op een dag de hemelobjecten met eigen ogen zou aanschouwen. Op zijn negende was Jonny’s grootste hobby het bouwen van modellen van de lage-warp ruimteschepen van die tijd. Hij bouwde met behulp van een anti-zwaartekracht apparaat een vliegend speelgoedschip en ervoer daarmee voor het eerst hoe het voelde om het commando te voeren. Het was in die periode dat Jonny enkele van zijn vaders principes leerde en voor de rest van zijn leven met zich mee zou dragen: Hou de dingen recht en stabiel … maak af waar je aan begint … omarm het vertrouwen, niet de angst …

Henry Archer heeft de voltooiing van zijn levenswerk niet meer mee mogen maken. Desondanks was hij zijn leven lang nauw betrokken bij de ontwikkeling van de Warp 5 motor. Hij nam deel aan het NX-testprogramma rond 2143, toen getracht werd de Warp 2 barrière te doorbreken. Commander Jonathan Archer dong met enkele andere officieren, waaronder Gardner, Duvall en A.G. Robinson, mee naar de eerste vlucht. Uiteindelijk koos Commodore Forrest, de projectleider, voor Robinson. Robinson merkte toen op dat Archer te veel volgens het boekje handelde. Hij had het potentieel van een geweldige piloot, maar niet van een geweldige kapitein. Toen de eerste vlucht niet verliep zoals gepland, besloten de Vulcaanse adviseurs van Starfleet bijna om het Warp 5 programma te staken. Op dat moment besloot Archer om niet langer volgens het boekje te werken. Met hulp van Robinson en luitenant Charles “Trip” Tucker paste Archer de motor verder aan en voerde samen met Robinson een ongeoorloofde vlucht uit met een van de NX schepen, daarmee aantonend dat de motor werkte en het programma voortgezet moest worden. Archer sloot toen eveneens een levenslange vriendschap met Tucker, die één van zijn grootste vertrouwelingen werd.

Zelfs na het succes van de Warp 5 motor bleef Archer de Vulcanen te beschuldigen van het achterhouden van kennis en technologie die de ontwikkeling van de Warp 5 motor danig had kunnen versnellen. Hij bleef wrok koesteren tegenover de Vulcanen, wat nog eens versterkt werd door het overlijden van zijn vader. Archers contacten met de groenbloedige Vulcanen kunnen vaak omschreven worden als gespannen en vijandig. Op hun beurt achten vele leden van de Vulcaanse delegatie, zoals ambassadeur Soval, op Aarde Archer niet geschikt als kapitein voor het eerste Warp 5 sterrenschip van de Aarde. Hun voorkeur gaat uit naar de veel minder impulsieve kapitein Gardner. Starfleet echter heeft altijd kapitein Archer gesteund. Archer heeft met name het volledige vertrouwen van zijn directe leidinggevende, de inmiddels tot admiraal bevorderde Forrest. Forrest en diens collega’s vertrouwen erop dat Archer de menselijke normen en waarden en het menselijke beoordelingsvermogen hoog in het vaandel zal voeren tijdens zijn contacten met andere rassen, hoe zwak die normen, waarden en beoordelingen ook vaak mogen zijn.

Archers respect voor het leven boven politieke beschouwingen is een van de waarden die ertoe leidden dat zijn schip enkele weken voor op schema op zijn doopvlucht vertrok. Tijdens het “Gebroken Boog” incident, waarin een gewonde Klingon, genaamd Klaang, in menselijke handen belandde, vernam Archer dat de Vulcanen van plan waren om de Klingon omwille van de interstellaire diplomatie als lijk naar diens thuiswereld Kronos te sturen, ondanks dat de Klingon zich aan het leven vastklampte. Verafschuwd over dit standpunt, haalde Archer zijn superieuren over om hem vervroegd te laten vertrekken en Klaang onder menselijke begeleiding naar Kronos terug te brengen, omdat hij op Aarde neergestort was. Starfleet ging akkoord, maar om de vrede met de Vulcanen te bewaren werd één van hun officieren aan boord van de Enterprise geplaatst als een observator, of “chaperone”. Zodoende kreeg Archer te maken met Subcommander T’Pol als zijn tweede-bevelhebber, een bijzonder cynische en humorloze vertegenwoordigster van het Vulcaanse ras. Toen de missie naar Kronos vanwege inmenging van de beruchte Suliban bijna mislukte, ontdekte Archer dat Vulcanen toch complexer en onvoorspelbaarder waren dan hij had gedacht. Dit bleek op Rigel 10 toen hij gewond en buiten bewustzijn was. T’Pol nam het commando over en zette de achtervolging in op Klaangs ontvoerders, in navolging van Archers wensen. Deze en andere belangenloze daden van de Vulcaanse, die van cruciaal belang waren voor het succes van de missie, hebben Archer ervan overtuigd dat vele van zijn vooroordelen jegens haar ras niet geheel gerechtvaardigd waren. Het is daarom dat Archer T’Pol uiteindelijk verzocht om aan boord te blijven als Wetenschappelijk Officier, een besluit waar hij nooit spijt van heeft gekregen.

De vraag of inmenging in de zaken van anderen gerechtvaardigd is, is altijd een precaire balanceertruc. Wanneer leg je anderen jouw morele overtuiging op en wanneer is het juist immoreel dat niet te doen. Verscheidene keren heeft Archer keuzes gemaakt die hem op dat moment juist schenen te zijn, maar die later tot vervelende gevolgen leidden. Toen hij ontdekte dat de Vulcanen logen over het onder het P’Jem klooster verborgen observatiestation, leverde Archer bewijs hiervoor aan de Andorianen, de militaire opponent van de Vulcanen. Dit leidde tot een Andoriaanse aanval op de oeroude temple en de verwoesting van vele antieke artefacten. Archer werd verantwoordelijk gehouden en de spanningen tussen Vulcan en Aarde liepen hoog op. Het incident had echter een positieve uitwerking op de relatie met de Andorianen. Tijdens een later conflict tussen de Vulcanen en Andorianen verzocht Commander Shran om bemiddeling door Archer. Dankzij zijn hulp werd een vreedzame resolutie bereikt.

Dit incident maakt duidelijk dat Archer een steeds ruimdenkender houding aanneemt tijdens zijn ontmoetingen met nieuwe rassen. Zijn relatie met T’Pol is intussen uitgegroeid tot één van wederzijds respect en vertrouwen.

Archer probeert eveneens een goede band te onderhouden met zijn hogere officieren. Hij nodigt ze regelmatig uit voor ontbijt in zijn werkruimte. Hij en Trip zijn goede vrienden en kijken vaak gezamenlijk een waterpolo wedstrijd. Archer heeft een huisdier, de beagle Porthos, die hij van de moeder van een ex-vriendin gekregen heeft.

Voortdurend blijft Archer problemen houden met de eerste twee vijandige machten die hij in de ruimte tegenkwam, de Klingonen en de Suliban. Ondanks dat Archer het Klingon Rijk tijdens het Klaang-indicent al eens een grote dienst bewees, werd hij een keer gearresteerd vanwege een samenzwering tot het onteren van voormalig kapitein Duras. Hoewel de beschuldigingen vals waren, werd Archer veroordeeld tot levenslange dwangarbeid in de dilithiummijnen van de strafkolonie Rura Penthe. Hij werd uiteindelijk gered door zijn bemanning, maar de Klingonen zetten een prijs op zijn hoofd.

De Suliban vormen een heel wat geniepiger vijand. Silik, de genetisch verbeterde Suliban verantwoordelijk voor de problemen bij de Klaang-missie, kent Archer zeer goed en beschouwt hem als een persoonlijke aartsvijand. Silik is betrokken bij de zogenoemde Temporele Koude Oorlog, waar Archer mee te maken kreeg toen één van zijn bemanningsleden, genaamd Daniels, een agent uit de verre toekomst bleek te zijn. Daniels gaf te kennen te strijden tegen de Suliban en degenen waarvan zij hun orders krijgen. In de strijd raakte Archer op een bepaald moment verzeild in de 31e eeuw, wat tot veranderingen in de tijdlijn leidde. Met hulp van Daniels lukt het Archer om terug te keren naar zijn eigen tijd. De Vulcanen overwogen uiteindelijk om Enterprise terug te roepen vanwege de talrijke incidenten, maar T’Pol overtuigde de Vulcanen ervan om ze verder te laten gaan en bewees daarmee opnieuw haar trouw aan Archer.

Archers grootste uitdaging tot nog toe betreft de Xindi. Een mysterieus ras dat een verwoestend wapen op de Aarde af heeft gestuurd dat een strook van Florida tot aan Venezuele wegvaagde. Archer werd naar huis geroepen, maar werd onderweg ontvoerd door de Suliban Silik die hem duidelijk maakte dat de Xindi gehoord hadden dat de Aarde op een dag de Xindi-thuiswereld zou verwoesten. Om dit te voorkomen bouwen de Xindi een nog veel groter wapen dat op zijn beurt de Aarde kan vernietigen. Archer vraagt Starfleet om met Enterprise de Xindi op te zoeken. Daartoe reist Enterprise naar het Delfische Uitspansel, waar de Xindi verblijven.

Terwijl Archer de strijd aanbindt met de gevaarlijke Xindi, weet hij zich gesteund door zijn loyale en toegewijde bemanning. Archer verwordt langzaamaan tot het prototype kapitein waar Starfleet bekend om zal worden. Terwijl hij moedig het onbekende tegemoet reist, vergeet Archer echter nooit de wijsheid die zijn vader Henry hem ooit op het strand vertelde toen ze met model ruimteschepen aan het vliegen waren: “Je moet niet bang zijn voor de wind. Leer hem te vertrouwen.”

Externe link[bewerken]