Julius Evola

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Baron Giulio Cesare Andrea Evola (Rome, 19 mei 1898 – aldaar, 11 juni 1974), bekend als Julius Evola, was een Italiaanse filosoof, schilder en esotericus. Evola beschouwde zijn denkbeelden en spirituele waarden als aristocratisch, mannelijk, traditionalistisch, heldhaftig, en uitdagend reactionair.

Evola geloofde dat de mensheid in Kali Yuga leeft, een donkere tijd vol met materialistische begeertes, spirituele vergetelheid en georganiseerd afwijkend gedrag. Om dit tegen te gaan en een voordoodse wedergeboorte te verkrijgen, presenteerde Evola zijn wereld van de "Traditie". Deze Traditie (met hoofdletter "T") valt echter niet te verwarren met "traditie" in de gewoonlijke betekenis van gebruiken of gewoontes. De Traditie waar Evola naar verwijst in zijn werken valt samen met de invulling die dit begrip verkrijgt in de Traditionalistische school, opgericht door René Guénon. Het is, simpel gesteld, een oerbron waaruit alle religies zijn voortgestuwd en waarop alle religies bouwen. Deze Traditie, als bron, bestaat reeds sinds het ontstaan van de mensheid. Het is een soort spirituele grondstroom waarvan de mens, voornamelijk in het Westen, steeds verder van afgedwaald is door de de-spiritualisering van het dagelijks leven en instituties die deze beïnvloeden.

De boeken Rivolta contro il mondo moderno ('Opstanding tegen de moderne wereld'), Gli uomini e le rovine ('Mensen tussen de ruïnes') en Cavalcare la Tigre ('De rit van de tijger') worden als de belangrijkste trilogie van Evola's werken beschouwd. Volgens een geleerde[bron?] kan Evola's wereldbeeld worden beschouwd als 'een van de meest radicale en samenhangende anti-egalitaire, antiliberale, antidemocratische en antipopulaire system in de twintigste eeuw'. Veel van zijn theorieën en geschriften zijn gebaseerd op zijn eigen idiosyncratische spiritualisme en mysticisme.

Evola stond bekend als kritisch ten opzichte van het fascisme en nationaalsocialisme en zijn Traditionalistische sociopolitieke filosofie is meer rechts dan fascistisch. Evola's werk was van invloed op fascisten en neofascisten, hoewel hij zelf nooit lid is geweest van de Partito Nazionale Fascista of de Italiaanse Sociale Republiek en verklaarde hij dat hij een antifascist was. Evola beschouwde zijn positie als een sympathieke rechtse intellectueel, zag potentie in die beweging en wilde de fouten hervormen. Sinds de Tweede Wereldoorlog hebben veel stromingen zoals Radicaal Traditionalisten, Nieuw Rechts, Conservatief Revolutionairen, fascisten en derdepositiegroepen inspiratie uit hem opgedaan.

Bronnen, noten en/of referenties[bewerken]