Kourou

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kourou
Gemeente in Frankrijk Vlag van Frankrijk
Kourou (Frans-Guyana)
Kourou
Situering
Regio Frans-Guyana
Departement Frans-Guyana (973)
Arrondissement Cayenne
Kanton Kourou
Coördinaten 5° 9′ 35″ NB, 52° 39′ 1″ WL
Algemeen
Oppervlakte 2160 km²
Inwoners (31 dec. 2006) 23.813
(11 inw./km²)
Burgemeester Jean-Etienne Antoinette
Overig
Postcode 97304/97310
INSEE-code 973304
Foto's
Kourou allée bac path.jpg
Portaal  Portaalicoon   Frankrijk

Kourou is een Franse gemeente in het departement Frans-Guyana, ongeveer 40 km ten noordwesten van de hoofdstad Cayenne. De gemeente ligt aan de gelijknamige rivier.

Kourou is vooral bekend doordat het grootste deel van de lanceerbasis Centre Spatial Guyanais (CSG) zich hier bevindt, waar de Europese Ruimtevaartorganisatie ESA veel van haar ruimtemissies lanceert. Er worden ook zware commerciële satellieten vanaf deze lanceerbasis gelanceerd. Het CSG bevindt zich net buiten de stad. Kourou was voor zijn ruimtevaartperiode vooral bekend wegens de nabijgelegen strafkolonie Duivelseiland. Tussen Kourou en Sinnamary bevindt zich het Domaine Experimental Paracou, een onderzoeksconcessie met regenwoud en enkele plantages.

In Kourou werden onderhandelingen gevoerd om een einde te maken aan de Binnenlandse Oorlog die tijdens de jaren tachtig in Suriname woedde. De onderhandelingen, onder voorzitterschap van Romeo van Russel, resulteerden in een vredesakkoord dat in maart 1991 te Kourou werd getekend.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

In 1763 werd begonnen met de stichting van een Franse kolonie op deze plaats. Turgot en Thibault de Chanvalon hadden de Compagnie de la France Équinoxiale gesticht en brachten de eerste 2.000 kolonisten over. Ze kwamen slecht voorbereid aan in de plaats, die bestond uit zand en rotsen te midden van moerassen. Honger, tropische en geslachtsziektes maakten vele doden, maar toch ging de aanvoer van nieuwe kolonisten verder. Pas nadat nieuws van het verschrikkelijke lot van de kolonisten Frankrijk bereikte, werd het project stilgelegd. Van de in totaal 15.000 kolonisten, waarvan velen uit Duitstalige landen, waren er nog maar enkele honderden in leven. De meesten keerden terug naar Europa, maar sommigen bleven in Kourou of trokken naar Sinnamary of Iracoubo.

In de 19e eeuw werd er een gevangenis gebouwd en hierrond ontstond een welvarende landbouwexploitatie. Van deze gevangenis is de zogenaamde toren van Dreyfus een herinnering. Deze toren was gebouwd om via semafoor te communiceren met de îles du Salut.

Met de komst van de lanceerbasis kreeg de gemeente een nieuw impuls. Kourou werd ook een garnizoensstad, want er werd een regiment gelegerd om de basis te beschermen.

Verkeer[bewerken | brontekst bewerken]

Kourou werd gesticht aan de monding van de rivier Kourou. Ten westen van het centrum is er een kleine haven. De gemeente ligt aan de autoweg RN1, tussen Sinnamary en Macouria. Deze autoweg loopt ten zuiden van het ruimtecentrum. Dit wordt door de route de l'Espace verbonden met het centrum van de gemeente. Verder is er een klein vliegveld.

Geboren[bewerken | brontekst bewerken]

Straatbeeld van Kourou
Zie de categorie Kourou van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.