Marthe Wéry

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Marthe Wéry (Etterbeek, 1930 - 8 februari 2005) was een Belgische kunstenares.

Introductie[bewerken]

Marthe Wéry was hoogleraar in de schilderkunst aan het Institut Saint-Luc in Brussel. Ze werkte in Parijs aan de Grande Chaumière en raakte gespecialiseerd in de gravure bij Atelier 17 met S. Hayter. Ze beoefende de ets en de aquatint. Haar eerste solo-expositie werd gehouden in 1965 in de Galerie Saint-Laurent in Brussel. Na de presentatie van haar werk in Gent, Brussel, Keulen, Amsterdam, de Biënnale van Venetië, 1982, in het Musee d'Art Contemporain de Montreal, was er in 1988 een persoonlijke tentoonstelling in Lyon: " La couleur seule, l’expérience du monochrome " Het zijn precies haar monochromes die bekend zijn bij de internationale publiek.

Internationale context[bewerken]

Tegelijkertijd gefascineerd door de ervaringen van Kasimir Malevich en Mondriaan en door de geschriften van de Poolse schilder Wladyslaw Strzemiński, waarbij de vraag over het werk, over zijn eenheid, zijn opbouw opengelaten wordt, laat ons toe Marthe Wéry's werk te situeren aan de kritische rand van de moderniteit. Het Amerikaanse minimalisme, ontdekt tijdens een reis naar de Verenigde Staten, had ook invloed op de lange termijn. "Al mijn werk", zei ze, "is een fundamenteel onderzoek om het oppervlak te beleven. Fundamenteel en elementair: dat wil zeggen hoofdzakelijk door te streven naar en het opzoeken van de hoofdzaak door middel van zijn minimum."

Deze niet aflatende zoektocht drijft haar reeds vroeg in haar carrière naar het standpunt af te zien van elke verwijzing naar figuratie en bijgevolg abstracte werken te produceren waarin de monochromie en de herhaling domineren, nu eens in de vorm van dambordpatronen, dan weer in een patroon van schaduwlijnen. Ze bediende zich op hun beurt rigoureus van alle mogelijkheden van het oppervlak en de kleur voor zijn opaciteit of transparantie. Willens nillens verleid door reeksen, in een schilderij zoals in grafiek, is ze erin geslaagd om het monumentale aspect te exploiteren door stevige composities die de ruimte vormgeven en modelleren.

Openbare opdrachten[bewerken]

Sinds 1985 werden talrijke openbare opdrachten toevertrouwd aan haar. Ze heeft werk geproduceerd voor de Clinique Universitaire du Sart Tilman bij Luik, voor het metrostation "Albert" in Brussel en ook de glasramen van het college van Nijvel.

In 2002 werd er een serie schilderijen van Marthe Wéry door de vorsten ingewijd in het Koninklijk Paleis in Brussel. Koningin Paola heeft een commissie opgericht die verantwoordelijk is voor de integratie van hedendaagse kunst in het 19e-eeuwse gebouw. Marthe Wéry werd geselecteerd met Jan Fabre, Dirk Braeckman en Patrick Corillon. Haar schilderijen sieren de hal van de begane grond die leidt tot het kabinet van de koning en kan gratis bezocht worden bij de opening van het koninklijke paleis voor het publiek, elke zomer.

Citaat[bewerken]

"Er is niets te perfectioneren, maar steeds te voltooien, voor verder gevolg."

Onderscheiding[bewerken]

In 2004 werd ze commandeur van de Orde van Leopold.

Externe links[bewerken]