Michel Wuyts

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Michel Wuyts tijdens de Omloop Het Nieuwsblad 2012

Michel Wuyts (Leuven, 22 december 1956) is een Belgisch publicist en schrijver over de wielersport. Daarnaast is Wuyts wielercommentator van de Vlaamse openbare omroep VRT.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Wuyts studeerde Pedagogische Wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Na zijn studie werd hij in de periode 1980-1988 leerkracht aan de Katholieke Normaalschool te Tienen. Van 1988 tot 1993 was hij schooldirecteur in Schaffen bij Diest. In 1993 werd hij journalist bij de sportredactie van de Vlaamse radio en televisie (VRT).

Wuyts is vooral bekend als wielercommentator bij de VRT. Hij neemt onder andere de Ronde van Frankrijk, het wereldkampioenschap en de meeste klassiekers voor zijn rekening, meestal samen met José De Cauwer, soms met Karl Vannieuwkerke. In het veldrijden geeft hij meestal commentaar samen met oud-wereldkampioen Paul Herygers.

Op 21 februari 2012 werd Michel Wuyts opgenomen in de Confrérie van het Ezelskruisje te Kuurne als erkenning omwille van zijn voorliefde voor Kuurne-Brussel-Kuurne, een van de eerste voorjaarsklassiekers. Hij vertoeft er in het gezelschap van onder anderen Herman De Croo, Marijn Devalck, Piet Huysentruyt.

Tussen eind 2012 en begin 2015 bracht Michel Wuyts samen met liedjesmaker-gitarist Geert Vandenbon de theaterproductie Planeet Koers, een vertelavond over wielrennen. In het theaterseizoen 2016-2017 hernieuwden ze hun samenwerking in de productie 'Dag & Nacht Koers'. In de daaropvolgende theaterseizoenen bleven ze de voorstelling spelen. In Vlaanderen, af en toe ook in Nederland. Inmiddels staat de teller op meer dan 100 vertoningen in de Vlaamse culturele centra en schouwburgen.

In 1978 versloeg hij de finale van het WK voetbal.

Controverse[bewerken | brontekst bewerken]

Michel Wuyts schrikt er niet voor terug om gedurfde uitspraken te doen, en die vallen niet altijd in goede aarde. Zo fulmineerden Roland Liboton (“Michel Wuyts doet niets liever dan carrières breken”) en Wout van Aert al tegen Michel Wuyts.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Renners Van Nu (2003)
  • Het Grote Tour Quizboek (2004)
  • De Nieuwe Flandriens, Het Wielrennen Na Museeuw (2005)
  • Het Jaar Van Tom Boonen (2005)
  • De Generatie Boonen (2006)
  • Nick Nuyens In Het Nieuw (2008)
  • Wuyts On The Road (2010)
  • Eddy! (2010)
  • De Flandriens (2010)
  • Cyclocross (2011)
  • Philippe Gilbert, Het Wonderjaar (2011)
  • Het Land Van De Koers (2012)
  • Land Van De Koers (2013)
  • Tegenaanval (2013)
  • Smeets En Wuyts (2013)
  • Sven Nys, Kannibaal Van Het Veld (2015)
  • Een Liefdesverklaring Aan Etixx (1956-2016)
  • De Vervoeging Van Bijpikkelen (2016)
  • 2016: Annus Horribilis, Het Einde Van Het Tijdperk Boonen-Nys (2016)
  • Godenkind Gaviria: Hij Kwam, Hij Zag En Hij Overwon (2016)
  • Honderd Jaar De Ronde (2016)
  • Groot Vlaams Wielerwoordenboek (2018)

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Bronnen[bewerken | brontekst bewerken]