Million Dollar Baby

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Million Dollar Baby
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Clint Eastwood
Producent Clint Eastwood
Albert S. Ruddy
Tom Rosenberg
Paul Haggis
Productie-
maatschappij
Lakeshore Entertainment
Malpaso Productions
Scenario Paul Haggis
Verhaal:
F.X. Toole
Gebaseerd op:
Rope Burns: Stories from
the Corner
van F.X. Toole
Hoofdrollen Clint Eastwood
Hilary Swank
Morgan Freeman
Muziek Clint Eastwood
Montage Joel Cox
Cinematografie Tom Stern
Distributie Warner Bros. Pictures
Première 5 december 2004
(New York)
Vlag van Nederland 24 februari 2005
Vlag van België 30 maart 2005
Genre Drama
Speelduur 132 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 30.000.000
Opbrengst $ 216.800.000
Gewonnen prijzen 4 Academy Awards
Overige nominaties 81
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Million Dollar Baby is een Amerikaanse film uit 2004, die geregisseerd werd door Clint Eastwood. Het scenario is geschreven door Paul Haggis, gebaseerd op de korte verhalen van F.X. Toole.

In de boksfilm spelen naast Eastwood, Hilary Swank, Morgan Freeman en de Nederlandse boks- en kickbokskampioene Lucia Rijker.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Frankie Dunn (Clint Eastwood), runt een boksschool in een kansarme buurt. De serveerster Maggie Fitzgerald (Hilary Swank), afkomstig uit een arm gezin in Missouri wil absoluut gaan boksen met Frankie als trainer, maar die wil geen meisje trainen. Maggie blijft aandringen en met wat advies erbij van ex-bokskampioen Scrap (Morgan Freeman) — die er ook klusjesman is en voor de filmkijker ook achtergrondcommentaar levert zoals in de film The Shawshank Redemption — aanvaardt Frankie toch haar te trainen totdat ze klaar is voor een manager. Doordat hun relatie van lieverlee ook een liefdesrelatie wordt, wordt Frankie ook haar manager. Na een reeks gewonnen wedstrijden (KO's in de eerste ronde) in de lagere bokswereld, komt zij in de kamp om het weltergewicht voor vrouwen tegenover de wereldkampioene Billie The Blue Bear (Lucia Rijker, in het echte leven de Nederlandse kampioene kickboksen, die Hilary tijdens de filmopnamen trainde).

Dit gevecht loopt niet goed af voor Maggie: Billie geeft Maggie een illegale slag na de eerste ronde en krijgt wat later een strafpunt. Maar Billie volhardt in haar wangedrag: Maggie laat haar verdediging zakken en draait zich om op het einde van de derde ronde, krijgt van Billie een achterbakse slag, valt en komt tot overmaat van ramp zijwaarts met haar hals terecht op de rand van het onder het touw doorgeschoven nog plat liggende krukje. Ze breekt twee nekwervels C1 en C2 en is blijvend verlamd. Doordat ze zich niet meer kan bewegen krijgt Maggie doorligwonden en moet haar linkerbeen afgezet worden. Dan vraagt ze Frankie om een gunst: te doen voor haar wat papa had gedaan voor Axel, hun verlamde hond. Frankie weigert eerst, maar nadat Maggie haar tong heeft afgebeten en hij bij de pastoor afgewezen wordt in deze gewetenskwestie (euthanasie), besluit hij toch op Maggie's verzoek in te gaan en zegt haar bij haar volle bewustzijn wat hij gaat doen: de zuurstofslang losmaken en een injectie adrenaline geven. Hij zegt haar ook dat Mo Cuishle, haar Ierse boksersnaam, "mijn liefste, mijn bloed" betekent. Over Maggie's wang rolt een traan, Frankie doet zoals gezegd en de film eindigt met het beeld van Frankie die het ziekenhuis verlaat en de vaststelling door Scrap dat hij zich in de boksclub Hit Pit of elders nooit meer heeft laten zien.

Prijzen[bewerken]

Oscar[bewerken]

De film had zeven Oscar-nominaties, waarvan er vier verzilverd werden:

  1. Beste film
  2. Beste regisseur
  3. Beste mannelijke bijrol - Morgan Freeman
  4. Beste vrouwelijke hoofdrol - Hilary Swank

Genomineerd voor een Oscar waren:

  1. Beste mannelijke hoofdrol - Clint Eastwood
  2. Beste bewerkte scenario - Paul Haggis
  3. Beste montage

Golden Globe[bewerken]

De film won al eerder twee Golden Globes:

  • Beste regie - Clint Eastwood
  • Beste actrice in dramatische film - Hilary Swank

Externe links[bewerken]