Nederlands vrouwenvoetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nederland
Vlag van Nederland
Bijnaam Oranje, de Leeuwinnen, de OranjeLeeuwinnen
Kledingsponsor Nike
FIFA-ranglijst 4 Stabiel (18 december 2020)
Hoogste ranking 3 Green Arrow Up.svg (juli 2019)[1]
Laagste ranking 20 (junsep 2008)
Associatie KNVB
Bondscoach Vlag van Engeland Mark Parsons
Stadion Wisselend
Meeste interlands Sherida Spitse (190)
Topscorer Vivianne Miedema (84)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Frankrijk Frankrijk 4–0 Nederland Vlag van Nederland
(Hazebroek; 17 april 1971)
Grootste overwinning:
Vlag van Nederland Nederland 12–0 Israël Vlag van Israël
(Zaandam; 27 augustus 1977),
Vlag van Nederland Nederland 13–1 Macedonië Vlag van Noord-Macedonië
(Zwolle; 29 oktober 2009)
Grootste nederlaag:
Vlag van Zweden Zweden 7–0 Nederland Vlag van Nederland
(Borås; 26 september 1981)
Wereldkampioenschap
Optredens 2 (eerste keer: 2015)
Beste resultaat Tweede (2019)
Europees kampioenschap
Optredens 3 (eerste keer: 2009)
Beste resultaat Winnaar (2017)
Olympische Spelen
Optredens 1 (eerste keer: 2020)
Beste resultaat Kwartfinale (2020)
Thuis
Uit

Het Nederlands vrouwenvoetbalelftal is een team van vrouwelijke voetballers dat Nederland vertegenwoordigt in internationale wedstrijden. Er wordt ook naar het team verwezen als "Oranjeleeuwinnen", naar de kleur van het shirt en het logo van het team, een heraldisch gestileerde 'lionesse rampant' (klimmende leeuwin).[2] Het elftal werd in 2017 Europees kampioen en eindigde tweede tijdens het wereldkampioenschap in 2019.

Historie[bewerken | brontekst bewerken]

Eerste interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Op 16 april 1955 werd de Nederlandse Damesvoetbalbond (NDVB) opgericht en werd er op clubniveau gespeeld. De eerste officieuze interland werd op 23 september 1956 in het Stadion Mathias Stinnes in Essen gespeeld tegen West-Duitsland (2–1 nederlaag). De veertienjarige Lenie van der Jagt scoorde het Nederlandse doelpunt.[3][4] In 1971 werd de NDVB opgenomen in de KNVB.

Het Nederlands vrouwenelftal speelde voor het eerst een interland die officieel werd goedgekeurd door de UEFA en de FIFA tegen Frankrijk op 17 april 1971. In Hazebroek werd er met 4–0 verloren van de Franse vrouwen. De eerste door de KNVB goedgekeurde interland werd echter zo'n twee en een half jaar later gespeeld tegen Engeland op 9 november 1973 op Elm Park in Maidenhead. Nederland verloor dit duel met 1–0 door een doelpunt van McGroarty.[5]


9 november 1973 Engeland Vlag van Engeland 1 – 0 (1 – 0) Vlag van Nederland Nederland Opstelling Nederland:
Vlag van Engeland Elm Park, Maidenhead
3.000 toeschouwers
Vlag van Engeland K.C. Walker
McGroarty 34' Van de Bungelaar (60' Van Rooyen-Vernooij), Schlimbach-Smit, Popeyus, Wellenberg, Deen (36' De Kort), Andeweg-De Vroedt, De Jong-Welgraven, Fuchs, Van Hoof, Van Asdonck-Van Rooijen, Van Elderen (36' Van de Veen)

Bondscoach: Vlag van Nederland Bert Wouterse

De eerste overwinning volgde in het Zwitserse Schaffhausen op 11 mei 1974. Tegen Zwitserland won de Nederlandse ploeg met 0–3. Tot 1982 werd er uitsluitend op vriendschappelijke basis gespeeld. Tot die tijd bestond er nog geen officieel toernooi voor vrouwenteams. De grootste zege die geboekt werd was een 12–0-overwinning op Israël op 27 augustus 1977 in Zaandam. De grootste nederlaag werd geleden tegen Zweden. In Borås ging de Nederlandse ploeg op 26 september 1981 met 7–0 onderuit. In 1982 startten de kwalificaties voor het eerste Europees kampioenschap voor vrouwen, waaraan Nederland ook deelnam.

Officiële wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Nederlands vrouwenvoetbalelftal tijdens kwalificaties en eindronden voor het hoofdartikel over dit onderwerp
Ceremonie tijdens het EK 2009 in Finland

Het Nederlands vrouwenvoetbalelftal speelde zijn eerste officiële wedstrijd op 25 september 1982 tegen buurland België. In Brussel begon het elftal de kwalificatie voor het EK met een 3–2 nederlaag. Uiteindelijk eindigde het elftal achter Denemarken als tweede in de kwalificatiegroep, waarmee Oranje uitgeschakeld was. Voor de EK's van 1989, 1991 en 1993 werd de kwalificatiegroep wél overleefd, maar strandde het elftal in de kwartfinales, hetgeen destijds niet genoeg was om het eindtoernooi te bereiken. Ondertussen organiseerde de FIFA ook het eerste wereldkampioenschap. De eerste kwalificatie daarvoor werd door de UEFA gecombineerd met de kwalificatie voor het EK van 1991. Plaatsing voor het eerste WK werd op één doelpunt gemist. Na het EK van 1997 werden de Europese kampioenschappen nog maar eens in de vier jaar gehouden in plaats van om de twee jaar zoals na 1987 het gebruik was.

In 2008 slaagde het Nederlands elftal er voor het eerst in zich te plaatsen voor een eindronde. Nadat voor het EK 2009 in de kwalificatiegroep Nederland als tweede achter de latere kampioen Duitsland geëindigd was, slaagde het team van bondscoach Vera Pauw erin Spanje over twee wedstrijden te verslaan, waarmee de kwalificatie een feit was. Op het EK eindigde Nederland als tweede in de groep achter gastland Finland. In de kwartfinales werd na strafschoppen van Frankrijk gewonnen. Engeland bleek in de halve finales uiteindelijk te sterk. Nadat in reguliere speeltijd Marlous Pieëte Nederland nog weer op gelijke hoogte had gebracht, sloegen de Engelse vrouwen vlak voor het eind van de verlenging alsnog toe.

Na het succesvolle EK volgde een kwalificatiereeks voor het WK 2011. Al vroeg bleek dat het een lastige opgave zou worden om groepswinnaar te worden, nadat in de eerste wedstrijd van Noorwegen verloren werd. De Noren werden uiteindelijk ook eerste in de poule, waardoor Nederland uitgeschakeld was. Vlak na de kwalificatiereeks werd bekend dat Zweden het EK 2013 mocht organiseren. Een domper voor Nederland, die net als voor het EK 2009 kandidaat waren om het toernooi te organiseren. Nederland kwalificeerde zich wel voor dit toernooi, maar verdween in Zweden al na de eerste ronde uit het toernooi.

Op 27 november 2014 plaatsten de Oranjevrouwen zich voor het WK 2015 in Canada. Dat is het eerste WK in hun geschiedenis. Op dat WK wisten ze de groepsfase te overleven na een overwinning (0–1) op Nieuw-Zeeland, een nederlaag (1–0) tegen China en een gelijkspel (1–1) tegen gastland Canada. In de achtste finale stuitte ze op regerend wereldkampioen Japan. Ze verloren die wedstrijd met 2–1 waardoor dit de laatste wedstrijd op het WK 2015 was.

Het Europees kampioenschap 2017 werd georganiseerd in eigen land. In de groepsfase won Nederland alle wedstrijden. Op 3 augustus 2017 bereikte het Nederlands elftal voor het eerst de finale van een Europees Kampioenschap nadat het Engeland met 3–0 wist te verslaan in de halve finale. Op 6 augustus 2017 werden de Nederlandse vrouwen Europees kampioen door met 4–2 te winnen van Denemarken. Lieke Martens werd na de finale uitgeroepen tot speelster van het toernooi.


6 augustus 2017 Nederland Vlag van Nederland 4 – 2 (2 – 2) Vlag van Denemarken Denemarken Opstelling Nederland:
Vlag van Nederland De Grolsch Veste, Enschede
28.182 toeschouwers
Vlag van Zwitserland Esther Staubli
Miedema Goal 10' Goal 89'
Martens Goal 28'
Spitse Goal 51'
Goal 6' (pen.) Nadim
Goal 33' Harder
Van Veenendaal, Van Lunteren (57' Janssen), Dekker, Van der Gragt, Van Es, (90+4' Van den Berg), Groenen, Van de Donk, Spitse, Van de Sanden, (90' Jansen), Miedema, Martens

Bondscoach: Vlag van Nederland Sarina Wiegman

Prestaties op eindronden[bewerken | brontekst bewerken]

Europees kampioenschap[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van EngelandVlag van Zweden 1984 Niet gekwalificeerd
Vlag van Noorwegen 1987
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1989
Vlag van Denemarken 1991
Vlag van Italië 1993
Vlag van Duitsland 1995
Vlag van NoorwegenVlag van Zweden 1997
Vlag van Duitsland 2001
Vlag van Engeland 2005
Vlag van Finland 2009 Halve finale 5 2 1 2 6 5
Vlag van Zweden 2013 Groepsfase 3 0 1 2 0 2
Vlag van Nederland 2017 Winnaar 6 6 0 0 13 3
Vlag van Engeland 2021 Gekwalificeerd
Totaal 4/13 14 8 2 4 19 10

Wereldkampioenschap[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van China 1991 Niet gekwalificeerd
Vlag van Zweden 1995
Vlag van de Verenigde Staten 1999
Vlag van de Verenigde Staten 2003
Vlag van China 2007
Vlag van Duitsland 2011
Vlag van Canada 2015 Achtste finale 4 1 1 2 3 4
Vlag van Frankrijk 2019 Runner-up 7 6 0 1 11 5
Totaal 2/8 11 7 1 3 14 9

Olympische Spelen[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Ronde GS W G V DV DT
Vlag van de Verenigde Staten 1996 Niet gekwalificeerd
Vlag van Australië 2000
Vlag van Griekenland 2004
Vlag van China 2008
Vlag van Verenigd Koninkrijk 2012
Vlag van Brazilië 2016
Vlag van Japan 2021 Kwartfinales 4 2 2 0 23 10
Totaal 1/7 4 2 2 0 23 10

EK 2017[bewerken | brontekst bewerken]

WK 2019[bewerken | brontekst bewerken]

OS 2021[bewerken | brontekst bewerken]

Wedstrijdprogramma[bewerken | brontekst bewerken]


kwalificatie EK'21
23 oktober 2020
Nederland Vlag van Nederland 7-0 Vlag van Estland Estland Stadion: Euroborg, Groningen
Toeschouwers: 0
Scheidsrechter: Tess Olofssen (Zweden)
Van de Donk Goal 7', Goal 16'
Groenen Goal 26', Goal 65'
Spitse Goal 38' pen
Nouwen Goal 76'
Snoeijs Goal 83'
Verslag (Soccerway)
   
 

kwalificatie EK'21
27 oktober 2020
Kosovo Vlag van Kosovo 0-6 Vlag van Nederland Nederland Stadion: Stadiumi Fadil Vokrri, Vlag van Kosovo Pristina
Toeschouwers: 0
Scheidsrechter: Vlag van Spanje Marta Frias Acedo
Verslag (Soccerway) Goal 11' Van de Donk
Goal 31', Goal 44', Goal 90+5' Snoeijs
Goal 34' Martens
Goal 90+4' Miedema
   
 

Vriendschappelijk
27 november 2020
18:35
Nederland Vlag van Nederland 0-2 Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten Stadion: Rat Verlegh Stadion, Breda
Toeschouwers: 0
Scheidsrechter: Vlag van Roemenië Iuliana Demetrescu
Verslag (Soccerway) Goal 41' Kathleen
Goal 70' Mewis
   
 

kwalificatie EK'21
1 december 2020
Nederland Vlag van Nederland 6-0 Vlag van Kosovo Kosovo Stadion: Rat Verlegh Stadion, Breda
Toeschouwers: 0
Scheidsrechter: Vlag van Oostenrijk Barbara Poxhofer
Snoeijs Goal 49', Goal 75', Goal 84'
Roord Goal 51', Goal 83'
Martens Goal 58'
Verslag (Soccerway)
   
 

Vriendschappelijk
18 februari 2021
20:00
België Vlag van België 1-6 Vlag van Nederland Nederland Stadion: Koning Boudewijnstadion, Vlag van België Brussel
Toeschouwers: 0
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Karoline Wacker
Minnaert Goal 62' Verslag (Soccerway) Goal 33' Miedema
Goal 54' Roord
Goal 64' Van der Gragt
Goal 67' Martens
Goal 81' Van de Donk
Goal 90' Jansen
   
 

Vriendschappelijk
24 februari 2021
18:30
Nederland Vlag van Nederland 2-1 Vlag van Duitsland Duitsland Stadion: Covebo Stadion - De Koel -, Venlo
Toeschouwers: 0
Scheidsrechter: Vlag van België Viki De Cremer
Groenen Goal 16'
Van de Donk Goal 60'
Verslag (Soccerway) Goal 44' Freigang
   
 

Vriendschappelijk
9 april 2021
19:00
Spanje Vlag van Spanje 1–0 Vlag van Nederland Nederland Stadion: Estadio Municipal Antonio Lorenzo Cuevas, Vlag van Spanje Marbella
Toeschouwers: 0
Scheidsrechter: Vlag van Portugal Sandra Braz
Guijarro Goal 31' Verslag (Soccerway)
   
 

Vriendschappelijk
13 april 2021
18:30
Nederland Vlag van Nederland 5–0 Vlag van Australië Australië Stadion: Goffertstadion, Nijmegen
Toeschouwers: 0
Scheidsrechter: Vlag van Zwitserland Esther Staubli
Roord Goal 5'
Martens Goal 20'
Groenen Goal 27'
Beerensteyn Goal 67'
Van de Donk Goal 70'
Verslag (Soccerway)
   
 

Vriendschappelijk
10 juni 2021
18:30
Italië Vlag van Italië 1-0 Vlag van Nederland Nederland Stadion: Stadio Paolo Mazza, Vlag van Italië Ferrara
Toeschouwers: 0
Scheidsrechter: Vlag van Polen Monika Mularczyk
Girello Goal 15' Verslag (Soccerway)
   
 

Vriendschappelijk
15 juni 2021
18:30
Nederland Vlag van Nederland 7-0 Vlag van Noorwegen Noorwegen Stadion: De Grolsch Veste, Enschede
Toeschouwers: 2700
Scheidsrechter: Vlag van Spanje Ainara Acevedo
Miedema Goal 13', Goal 57'
Spitse Goal 35'
Roord Goal 51'
Moe Wold Goal 53' e.d.
Van de Sanden Goal 73'
Van de Donk Goal 84'
Verslag (Soccerway)
   
 

Olympische Spelen GF
21 juli 2021
20:00
Zambia Vlag van Zambia 3-10 Vlag van Nederland Nederland Stadion: Miyagistadion, Vlag van Japan Sendai
Scheidsrechter: Vlag van Argentinië Laura Fortunato
Banda Goal 19', Goal 82', Goal 83' Verslag (Soccerway) Goal 9', Goal 15', Goal 29', Goal 59' Miedema
Goal 38', Goal 59' Martens
Goal 44' Van de Sanden
Goal 64' Roord
Goal 75' Beerensteyn
Goal 80' Pelova
   
 

Olympische Spelen GF
24 juli 2021
20:00
Nederland Vlag van Nederland 3 – 3 Vlag van Brazilië Brazilië Stadion: Miyagistadion, Vlag van Japan Sendai
Scheidsrechter: Vlag van Australië Kate Jacewicz
Miedema Goal 3'Goal 59'
Janssen Goal 79'
Verslag Goal 16' Debinha
Goal 65' (pen.) Marta
Goal 68' Ludmila
   
 

Olympische Spelen GF
27 juli 2021
20:30
Nederland Vlag van Nederland 8 - 2 Vlag van China China Stadion: International Stadium Yokohama, Vlag van Japan Yokohama
Scheidsrechter: Vlag van Rwanda Salima Mukansanga
Van de Sanden Goal 12'
Beerensteyn Goal 37'Goal 45+2'
Martens Goal 47'Goal 70'
Miedema Goal 65'Goal 76'
Pelova Goal 71'
Verslag (Soccerway) S. Wang Goal 28'
Y. Wang Goal 69'
   
 

Olympische Spelen KF
30 juli 2021
20:00
Nederland Vlag van Nederland 2 - 2 (n.v.)
(2 – 4 pen)
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten Stadion: International Stadium Yokohama, Yokohama
Scheidsrechter: Vlag van Australië Kate Jacewicz
Miedema Goal 18'Goal 54' Verslag Mewis Goal 28'
Williams Goal 31'
  Strafschoppen  
Miedema Gemiste strafschop
Janssen Gescoord met penalty
Van der Gragt Gescoord met penalty
Nouwen Gemiste strafschop
  Gescoord met penalty Lavelle
Gescoord met penalty Morgan
Gescoord met penalty Press
Gescoord met penalty Rapinoe

Kwalificatie WK 2023
17 september 2021
Nederland Vlag van Nederland 1 – 1 Vlag van Tsjechië Tsjechië Stadion: Euroborg, Groningen
Toeschouwers: 12.000
Scheidsrechter: Vlag van Kroatië Ivana Martinčić
Miedema Goal 83' Verslag Goal 47' Stašková
   
 

Kwalificatie WK 2023
21 september 2021
IJsland Vlag van IJsland 0 – 2 Vlag van Nederland Nederland Stadion: Laugardalsvöllur, Reykjavík
Scheidsrechter: Vlag van Engeland Rebecca Welch
Verslag Goal 23' Van de Donk
Goal 65' Groenen
   
 

Kwalificatie WK 2023
22 oktober 2021
Cyprus Vlag van Cyprus v Vlag van Nederland Nederland
   
 

Kwalificatie WK 2023
26 oktober 2021
Wit-Rusland Vlag van Wit-Rusland v Vlag van Nederland Nederland
   
 

Kwalificatie WK 2023
26 november 2021
Tsjechië Vlag van Tsjechië v Vlag van Nederland Nederland
   
 

Kwalificatie WK 2023
8 april 2022
Nederland Vlag van Nederland v Vlag van Cyprus Cyprus
   
 

Kwalificatie WK 2023
12 april 2022
Nederland Vlag van Nederland v Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland
   
 

Europees kampioenschap voetbal vrouwen 2022
juli 2022
Nederland Vlag van Nederland v
   
 

Europees kampioenschap voetbal vrouwen 2022
juli 2022
Nederland Vlag van Nederland v
   
 

Europees kampioenschap voetbal vrouwen 2022
juli 2022
v Vlag van Nederland Nederland
   
 

Kwalificatie WK 2023
6 september 2022
Nederland Vlag van Nederland v Vlag van IJsland IJsland
   
 

FIFA-wereldranglijst[6][bewerken | brontekst bewerken]

Betreft klassering aan het einde van het jaar
2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020
Straight Line Steady.svg 15 Red Arrow Down.svg 17 Straight Line Steady.svg 17 Red Arrow Down.svg 18 Straight Line Steady.svg 18 Green Arrow Up.svg 17 Straight Line Steady.svg 17 Green Arrow Up.svg 15 Green Arrow Up.svg 14 Straight Line Steady.svg 14 Straight Line Steady.svg 14 Green Arrow Up.svg 11 Red Arrow Down.svg 12 Straight Line Steady.svg 12 Green Arrow Up.svg 7 Straight Line Steady.svg 7 Green Arrow Up.svg 3 Red Arrow Down.svg 4

Teamrecords[bewerken | brontekst bewerken]

 Nog actief

Meeste interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Sherida Spitse speelde de meeste interlands
Naam Carrière Interlands Doelpunten
1 Sherida Spitse 2006 – heden 190 42
2 Annemieke Kiesel-Griffioen 1995 – 2011 156 19
3 Dyanne Bito 2000 – 2015 146 6
4 Marleen Wissink DoelvrouwDoelvrouw 1989 – 2006 141 0
5 Daphne Koster 1997 – 2017 139 7
6 Manon Melis 2004 – 2016 136 59
7 Lieke Martens 2011 – heden 129 53
8 Loes Geurts DoelvrouwDoelvrouw 2005 – heden 125 0
9 Daniëlle van de Donk 2010 – heden 120 29
10 Sylvia Smit 2004 – 2013 106 30

Laatst bijgewerkt op 22 september 2021

Vivianne Miedema is de topscorer aller tijden

Topscorers aller tijden[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Carrière Doelpunten Interlands Dlp/Intl
1 Vivianne Miedema 2013 – heden 84 102 0,82
2 Manon Melis 2005 – 2016 59 136 0,43
3 Lieke Martens 2011 – heden 53 129 0,41
4 Sherida Spitse 2006 – heden 42 190 0,22
5 Sylvia Smit 2004 – 2013 30 106 0,28
6 Marjoke de Bakker 1979 – 1991 29 60 0,48
Daniëlle van de Donk 2010 - heden 29 120 0,24
8 Shanice van de Sanden 2008 - heden 21 91 0,23
9 Annemieke Kiesel-Griffioen 1995 – 2011 19 156 0,12
10 Kirsten van de Ven 2005 – 2016 18 86 0,21

Laatst bijgewerkt op 22 september 2021

Coaches[bewerken | brontekst bewerken]

Sarina Wiegman is de meest succesvolle bondscoach.
Zie Lijst van coaches van het Nederlands vrouwenvoetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Sarina Wiegman was van januari 2017 tot en met augustus 2021 de negentiende bondscoach van het Nederlands vrouwenelftal.

De tien coaches met de meeste wedstrijden:

Naam Periode(s) Wedstrijden
1 Vlag van Nederland Sarina Wiegman 2017–2021 79
2 Vlag van Nederland Vera Pauw 2004–2010 73
3 Vlag van Nederland Roger Reijners 2010–2015 65
4 Vlag van Nederland Ruud Dokter 1995–2000 64
5 Vlag van Nederland Bert van Lingen 1979–1986, 1989–1991 46
6 Vlag van Nederland Frans de Kat 2001–2004 27
7 Vlag van Nederland Jan Derks 1991–1994 19
8 Vlag van Nederland Arjan van der Laan 2015–2016 16
9 Vlag van Nederland Piet Buter 1987–1989 15
10 Vlag van Nederland Ruud de Groot 1977–1978 8
Vlag van Nederland Andries Jonker 2001
 Huidige coach

Laatst bijgewerkt op 22 september 2021

Huidige selectie[bewerken | brontekst bewerken]

Spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Onderstaande is de selectie voor de Olympische Zomerspelen 2020. Aantal interlands en goals zijn voorafgaand aan het toernooi.

Nr. Naam Wed. Dlpnt. Club Debuut
Doel
1 Sari van Veenendaal 74 0 Vlag van Nederland PSV 2011
16 Lize Kop 6 0 Vlag van Nederland Ajax 2019
22 Loes Geurts 125 0 Vlag van Zweden BK Häcken 2005
Verdediging
2 Lynn Wilms 12 1 Vlag van Nederland FC Twente 2019
3 Stefanie van der Gragt 75 10 Vlag van Nederland Ajax 2013
4 Aniek Nouwen 16 1 Vlag van Nederland PSV 2019
5 Merel van Dongen 51 1 Vlag van Spanje Atlético Madrid 2015
15 Kika van Es 70 0 Vlag van Nederland FC Twente 2009
17 Dominique Janssen 71 3 Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg 2014
21 Anouk Dekker 86 7 Vlag van Portugal SC Braga 2009
Middenveld
6 Jill Roord 64 11 Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg 2015
10 Daniëlle van de Donk 114 28 Vlag van Frankrijk Olympique Lyon 2010
13 Victoria Pelova 11 0 Vlag van Nederland Ajax 2018
14 Jackie Groenen 71 7 Vlag van Engeland Manchester United WFC 2016
20 Inessa Kaagman 11 0 Vlag van Engeland Brighton & Hove Albion WFC 2019
Sherida Spitse Blessure 188 42 Vlag van Nederland Ajax 2006
Aanval
7 Shanice van de Sanden 85 19 Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg 2008
8 Joëlle Smits 4 0 Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg 2020
9 Vivianne Miedema 96 73 Vlag van Engeland Arsenal WFC 2013
11 Lieke Martens 123 49 Vlag van Spanje FC Barcelona 2011
12 Sisca Folkertsma 12 0 Vlag van Frankrijk Girondins de Bordeaux 2016
18 Lineth Beerensteyn 66 12 Vlag van Duitsland FC Bayern München 2016
19 Renate Jansen 48 4 Vlag van Nederland FC Twente 2010

Staf[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Functie
Technische staf
Mark Parsons Bondscoach
Jessica Torny Assistent
Arvid Smit Assistent
Erskine Schoenmakers Keeperstrainer
Medische staf

Wetenswaardigheden[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2017 Oranje Leeuwinnen-penning, ontworpen door Hennie Bouwe.
    In 2017 kregen de Oranjeleeuwinnen de Joke Smit-prijs bestemd voor een persoon, groep of instantie die een fundamentele bijdrage levert aan de verbetering van de positie van vrouwen in Nederland.[7]
  • De geplande vriendschappelijke wedstrijd op vrijdag 15 september 2017 in en tegen Denemarken ging niet door aangezien de Deense internationals in staking waren om betere arbeidsvoorwaarden af te dwingen van de Deense voetbalbond. In plaats daarvan werd er achter gesloten deuren een wedstrijd gespeeld tegen de Red Flames.[8]
  • In 2017 verscheen de Oranje Leeuwinnen-penning, een officiële uitgifte van de Koninklijke Nederlandse Munt ter ere van het EK vrouwenvoetbal in Nederland.
  • Sinds de openingswedstrijd van het EK in 2017 in eigen land hebben de Oranjeleeuwinnen tijdens hun 17 thuiswedstrijden (van 16 juli 2017 t/m 8 oktober 2019) 351.231 toeschouwers getrokken, wat een gemiddelde is van 20.660 toeschouwers per wedstrijd. Het toeschouwersrecord bij een thuiswedstrijd staat op 30.640.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]